Crassulaceae

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Crassulaceae
Die Rosularia-blom.
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Plantae
Divisie: Magnoliophyta
Klas: Magnoliopsida
Orde: Saxifragales
Familie: Crassulaceae
J.St.-Hil.[1]
Graptopetalum paraguayense.

Crassulaceae, die vetkruidfamilie,[2] of die plakkieplantfamilie.[3] is ’n familie tweesaadlobbige plante met vetplantblare. Hulle is gewoonlik kruidagtig, maar daar is ’n paar substruike en sommige is selfs waterplante en boomagtig. Hulle word wêreldwyd aangetref, maar veral in die Noordelike Halfrond en Suider-Afrika. Die familie sluit sowat 1 200-1 500 spesies en 34 genera in.[4]

Geen lede van die familie is belangrike landbougewasse nie, maar baie is gewilde tuinbouplante; hulle het dikwels ’n vreemde, bekoorlike voorkoms en is taamlik gehard. Bekende spesies sluit in die kerkeibos (Crassula ovata) en Kalanchoe blossfeldia.

Klassifikasie[wysig | wysig bron]

Crassulaceae is ’n monofiletiese groep binne die eudikotiele as lid van die orde Saxifragales.[5] Sommige ouer klassifikasiestelsels plaas Crassulaceae in Rosales. Klassifikasie binne die familie is moeilik omdat baie van die spesies maklik verbaster – in die natuur en in tuinbou.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Angiosperm Phylogeny Group (2009). “An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III” (PDF). Botanical Journal of the Linnean Society 161 (2): 105–121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x. Besoek op 2013-07-06.
  2. Prof. dr. S.J. du Plessis (samesteller). Voorlopige Woordelys in Landbou en Bosbou Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. Pro Ecclesia-drukkery, Stellenbosch, 1950.
  3. Faffa Landbou.com.
  4. t'Hart, H. (1997). Diversity within Mediterranean Crassulaceae. Lagascalia, 1-2, 93-100.
  5. Angiosperm Phylogeny Group (2009). “An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III”. Botanical Journal of the Linnean Society 161 (2): 105–121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]