Elize Cawood

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Elize Cawood
Geboorte ~1953
Bloemfontein
Nasionaliteit Suid-Afrika
Beroep(e) Aktrise
Internet-rolprentdatabasis-profiel

Elize Cawood is ’n Suid-Afrikaanse aktrise. Haar bekendste TV-rol is waarskynlik dié van Pop in Verspeelde lente (1984) en op die silwerdoek teenoor Marius Weyers en Peter Sepuma as die ryk Afrikaanse vrou in Taxi to Soweto. Sy was ook te sien in flieks soos Die wonderwerker (2012) en Lien se lankstaanskoene (2012).[1]

Cawood het talle pryse vir haar rolle ingepalm, onder andere Beste Aktrise in 'n dramareeks in 1984 en 1985, Beste Ondersteunende Aktrise in die Vita-, Dalro-, Scenaria- en Artes-toekennings, asook Beste Aktrise in die sepie Villa Rosa in 2007.[2]

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Elize Cawood is ongeveer 1953 gebore en matrikuleer van die Hoërskool Sentraal in Bloemfontein. Daarna studeer sy drama aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat, waar sy 'n B.A.-graad verwerf.

Cawood begin haar loopbaan in 1974 by die destydse Sukovs. Sy speel onder meer in Paul Ziller se The Effect of Gamma Rays (onder regie van Ernst Eloff) en Bertolt Brecht se Die goeie mens van Setzuan (onder regie van William Egan). Sy het ook in skole- en biblioteekprogramme opgetree.

Later werk sy by Truk en word dan 'n vryskutspeler. Op die verhoog raak sy veral bekend as Olive Schreiner in Stephen Gray se Schreiner — A One Woman Play (onder regie van Lucille Gillwald), as Elsa in die debuutproduksie van Athol Fugard se Road to Mecca in die Markteater in Johannesburg, en as Stella in Tennessee Williams se Die trem se naam: Begeerte (vertaal deur Lucas Malan en geregisseer deur Bobby Heany).

Sy is getroud met die akteur Wilson Dunster, saam met wie sy te sien was in Paul Slabolepszy se The Art Of Charf en Dinner For One. Haar broer Bromley is ’n rolprent- en televisieregisseur, en haar dogter, Jenna Dunster, is ook 'n aktrise.

Filmografie[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. Profiel op ESAT, besoek op 12 Junie 2017

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]