Enrico Caruso

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Enrico Caruso
Enrico Caruso XII.png
Geboorte25 Februarie 1873
Napels
Afsterwe2 Augustus 1920
Napels
Beroep(e)Sanger
Genre(s)Opera
Tipe stemTenoor
Instrument(e)Stem
Aktiewe jare1895–1920
Portal.svg Musiekportaal

Enrico Caruso (1873–1921) was 'n Italiaanse operasanger. Hy word as een van die beste tenore van die 20ste eeu beskou. Caruso was een van die eerste operasangers wat albums gemaak het. Dit het hom wêreldwyd beroemd gemaak.[1]

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Caruso op die voorblad van 'n tydskrif, 1912.
Lucia di Lammermoor (1908).

Enrico Caruso is op 25 Februarie 1873 in Napels in Italië gebore en hy begin sy loopbaan daar in 1894. Hy behaal sy eerste groot sukses 'n jaar later in Milaan, waar hy sy eerste twintig opnames maak. Sy eerste grammofoonplaat, ook die eerste in die geskiedenis, was in 1902 (Enrico Caruso met Vesti la Giubba uit I Pagliacci) waarvan 1,2 miljoen eksemplare verkoop is.[2]

In 1903 vertrek hy na New York Stad om daar by die Metropolitaanse Operahuis op te tree. In dieselfde jaar begin hy met grammofoonopnames vir die Victor Talking Machine Company. Hy het tot 1920 aan hierdie orkes en opnamebedryf verbonde gebly.

Caruso se repertoire omvat ongeveer sestig operas, die meeste in Italiaans, hoewel hy ook in Frans en Engels gesing het (met 'n sterk Italiaanse aksent). Hy het ook 'n repertoire van ongeveer 500 liedere gehad, wat klassieke tot tradisionele Italiaanse volksliedjies met populêre musiek ingesluit het.

Caruso het in 1987 'n Grammy Lifetime Achievement Award ontvang.[3] Hy is op 2 Augustus 1920 in Napels aan buikvliesontsteking oorlede. Hy was 48 jaar oud.

Sy lewe was die onderwerp van die film The Great Caruso uit 1951, waarin die bekende tenoor Mario Lanza die rol van Enrico Caruso vertolk. Ou opnames van Caruso is ook in die film Match Point van Woody Allen uit 2005 gebruik.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. "Enrico Caruso biography". A+E Television Networks, LLC. Besoek op 2013-09-24.
  3. Haupert, Michael (2012). Entertainment Industry: A Reference Handbook. ABC-CLIO. p. 116.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]