Eriemeer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die Eriemeer.

Die Eriemeer (Engels: Lake Erie, [ˌleɪk ˈɪɹi]) is geleë in Noord-Amerika en is een van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van 25 700 km2 met 'n geskatte volume van 480 km3. Die meer is die 4de grootste van die vyf mere en lê tussen die Huronmeer en die Ontariomeer. Dit is 387 km lank en 92 km wyd. Die gemiddelde diepte van die meer is 19 m en die maksimum diepte is 64 m.

Die internasionale grens tussen Kanada en Amerika gaan deur die meer; meer as die helfte van die meer is in Amerika.

Eriemeer op 'n somersdag (wes van Cleveland).

Aan die noorde word die meer deur die Kanadese provinsie Ontario begrens, deur New York aan die ooste en suidooste, Pennsilvanië en Ohio aan die suide en Michigan aan die weste.

Die meer word gevoed deur die Detroitrivier wat vanaf die St. Clair-meer vloei en die Niagararivier verbind dit met die Ontariomeer via die Niagarawaterval.

By Buffalo is die Eriekanaal wat die meer met die Hudsonrivier verbind.

Eriemeer is toegevries in die winter.

Die Slag van Eriemeer tussen die vlote van Amerika en Brittanje het hier op 10 September 1813 tydens die Anglo-Amerikaanse Oorlog van 1812 plaasgevind.

Dorpe en stede aan die oewer van die meer[wysig | wysig bron]