Fort van Petrus en Paulus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Koördinate: 59°57′00″N 30°19′01″E

’n Lugfoto van die Fort van Petrus en Paulus.

Die Fort van Petrus en Paulus (Russies: Петропа́вловская кре́пость, Petropawlofskaja krepost) is die fort wat in 1706-1740 deur Pieter die Grote in Sint Petersburg, Rusland, laat bou is volgens die ontwerp van Domenico Trezzini.[1]

Dit is die sentrale en belangrikste deel van die Staatsmuseum van Sint Peterburgse Geskiedenis. Die museum het geleidelik die enigste eienaar van die fort geword, buiten die gebou van die Sint Petersburgse Munt.

Geskiedenis[wysig]

Paleisbrug en die fort.

Die fort is op 16 Mei (volgens die Juliaanse kalender) 1703 gestig deur Pieter die Grote op die klein Zajatsji-eiland aan die Newarivier. Volgens die Gregoriaanse kalender was dit 27 Mei. Dis gebou te midde van die Noordelike Oorlog met Swede om die toekomstige hoofstad te beskerm teen aanvalle deur die vyand. Die aanvanklike fort van grond en hout is binne ’n jaar voltooi en in 1706-1740 met stene oorgebou.

Van omstreeks 1720 af het die fort gedien as ’n basis vir die stad se garnisoen en ook as ’n tronk vir politieke gevangenes. Die Troebetskoi-bastion, wat in die 1870's herbou is, het die hooftronk geword. Die eerste mens wat uit die tronk ontsnap het, was die anargis prins Pjotr Kropotkin in 1876. Ander mense wat hier aangehou is, sluit in Pieter die Grote se seun Aleksei Petrowitsj, Artemi Wolinski, die Desembriste, Fjodor Dostojefski, Leon Trotski en Josip Broz Tito.

Tydens die Februarie-rewolusie van 1917 is die fort aangeval deur oproerige soldate en die gevangenes is bevry. Onder die bewind van die Russiese Oorgangsregering is honderde tsaristiese amptenare hier aangehou.

In 1924 is die grootste deel van die fort in ’n museum omskep. Dit het tydens die Tweede Wêreldoorlog groot skade gely weens die bombardement van die stad deur Nazi-Duitsland, maar is ná die oorlog gerestoureer.[1]

Besienswaardighede[wysig]

Die fort bevat verskeie geboue van belang rondom die Katedraal van Petrus en Paulus (1712–1733) met sy kloktoring van 123,2 meter (die hoogste in die middestad).

In die katedraal is die grafte van al die Russiese tsaars van Pieter die Grote tot Aleksander III, met die uitsondering van Pieter II en Iwan VI. Die oorskot van Nikolaas II en sy gesin is op 17 Julie 1998 hier herbegrawe. In 2006 is die oorskot van keiserin Maria Fjodorowna van Kopenhagen gebring en langs haar man, Aleksander III, herbegrawe.

Die strande om die fort se mure is van die gewildstes in Sint Petersburg. Dit is gewoonlik stampvol in die somer.

Galery[wysig]

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 Peter and Paul Fortress”. Saint-Petersburg.com. URL besoek op 2009-06-19.