Gerard Reve

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Gerard Kornelis van het Reve (14 Desember 1923 - 8 April 2006) was 'n Nederlandse skrywer. Hy het begin skryf as Simon van het Reve en het later in 1973 die korter skrywersnaam van Gerard Reve (Nederlandsˈɣeːrɑrt ˈreːvə) aangeneem.[1] Saam met Willem Frederik Hermans en Harry Mulisch, word hy beskou as een van die "Groot Drie" (De Grote Drie) van Nederlandse na-oorlogse literatuur. Sy 1981 roman De vierde man (De vierde man) was die basis vir Paul Verhoeven se 1983 rolprent. Hy was gebore in Amsterdam, Nederland, en was die broer van die Slawistieke essayis Karel van het Reve , wat sterk standpunt ingeneem het teen Kommunisme. Die persoonlike verhouding tussen die broers was nie goed nie en hulle paaie het vanaf die 1980's heeltemal geskei.

Reve was een van die eerste homoseksuele skrywers in Nederland om sy status as gay man bekend te maak.[2] Hy het gereeld op eksplisiete wyse geskryf oor erotiese aantrekking, seksuele verhoudinge en seksuele omgang tussen mans, wat baie lesers as skokkend ondervind het. Hy het laasgenoemde egter in 'n ironiese, humoristiese en herkenbare wyse gedoen, wat daartoe bygedra het om homoseksualiteit vir baie van sy lesers meer aanvaarbaar te maak. Een van die ander temas wat hy dikwels aangeraak het, dikwels in kombinasie met erotisisme, was geloof. Reve het self verklaar dat die primêre boodskap in al sy werk, verlossing van die wêreldlike of materiële wêreld waarin ons lewe was.

Temas[wysig | wysig bron]

Reve in 1963

Sedert die publikasie van Op weg naar het einde (1963) en Nader tot U (1966),, het hy sy oogpunte geartikuleer op die skepping van God en die menslike lot, veral wat betref die groot getalle brieweversamelings wat hy gepubliseer het.

Hierdie skrywes plaas die klem op 'n simboliese, eerder as ("...slegs die blindes...") letterlike begrip van godsdienstige tekste as die enigste intellektueel verantwoordbare een; en die irrelevansie van die evangelie se historiese waarheid. Geloof het volgens Reve niks te doen met letterlike, the feitelike, die morele of die politiek nie. Dit het geen twis met moderne wetenskap nie, omdat godsdienstige waarhede en empiriese feit in verskillende ryke tuishoort. Die waarneembare wêreld het geen betekenis buiten die vergelyking van feite en, terwyl openbaring miskien nie sin mag maak nie, het dit betekenis, en dit is hierdie betekenis wat Reve agterna gejaag het in alles wat hy geskryf het. Op 'n filosofiese vlak was Reve beïnvloed deur Arthur Schopenhauer , wie se werke hy elke Winter herlees het. Hy was volgens 'n Nederlandse skilder wat tyd saam met hom spandeer het in Frankryk om verskeie portrette van hom te skilder , selfs meer beïnvloed deur Carl Jung.[3]

Reve se erotiese prosa handel deels met sy eie seksualiteit, maar poog om iets meer universeel tuis te bring. Reve se werk vertoon dikwels seksualiteit as ritueel. Verskeie van sy tonele vertoon 'n sado-masochistiese karakter, maar dit word nooit as die einddoel nagestreef nie. Revisme , 'n term wat deur Reve homself geskepe is, kan rofweg beskryf word as die inwyding of heiliging van seksuele dade van straf, en die wyding van hierdie dade ten einde andere te vereer, en in die finale instansie; om hoër entiteite (God) te vereer. Dit is weereens 'n soeke na 'n hoër betekenis in 'n menslike daad (seks) wat ontneem is van betekenis in sy materiële vorm.

Styl[wysig | wysig bron]

Sy styl kombineer die formele (in die tipe taalgebruik wat een sal vind in 'n sewentiende eeuse Bybel) met dit wat in die volksmond gebesig word, op 'n baie herkenbare wyse. Op soortgelyke wyse, maak sy humor en dikwels paradoksale siening van die wêreld staat op die kontras tussen verhewe mistisisme en gesonder verstand. Die ironie wat sy werk deurweef en sy geneigdheid na uiterste verklarings het egter gesorg vir verwarring tussen sy lesers. Baie het getwyfel in die opregtheid van sy bekering tot Katolisisme, alhoewel Reve aangedring het op die opregtheid van sy geloof. In die proses het hy staatgemaak op, en sy reg geëis tot die individualistiese begrip van aspekte van geloof en sy persoonlike ervaring daarvan.

Kontroversiële aspekte[wysig | wysig bron]

Reve se literêre loopbaan was deurspek deur talle kontroversiële gebeure en aspekte. Reeds vroeg in sy loopbaan het die Nederlandse Departement van Kultuur tussenbeide getree toe Reve 'n toelaag sou ontvang, en in die proses die onwelvoeglike aard van sy werk aangehaal.

'n Lid van die Nederlandse senaat, die Calvinistiese senator Hendrik Algra, het melding gemaak van dieselfde kwessie tydens 'n plenaire debat. Dit was die begin van 'n string skandale wat nie sou ophou totdat die Belgiese Koning Albert geweier het om 'n literêre prys aan Reve te oorhandig toe sy minnaar aangekla is van onwelvoeglikhede met minderjariges nie. Reve het somtyds die publisiteit verwelkom, maar het ook gekla oor sy aanhoudende stryd met die owerhede, openbare mening, en die pers.

Gerard Kornelis van het Reve (1969)

Reve was in 1966 vervolg vir die beweerde oortreding van 'n wet teen Godslastering. In Nader tot U het hy die liefde-maak van die narrator met God beskryf, 'n besoeker aan sy huis wat gereïnkarneer is as 'n een jaar oue grys donkie. In April 1968 was hy vrygespreek deur die Hoge Raad der Nederlanden. Alhoewel dit dekades vir Nederland sou neem om Godslastering te dekriminaliseer-die wet was eers in 2013 afgeskaf-sou die uitkomste van die saak-wat bekend gestaan het as die "Donkie Verhoor"-die bestaande wet basies uitgediend of irrelevant maak[4]Reve het gekom uit 'n kommunistiese en ateïstiese gesin, maar het hom bekeer tot die Roomse-Katolisisme.[5] Hy was 'n baie liberale Katoliek, en sy bespotting van sekere aspekte van die Roomse Katolisisme het in die 1960's gelei tot spanning in die Nederlandse Rooms-Katolieke gemeenskap. Nietemin, het hy bygedra as 'n literêre adviseur tot die nuwe vertaling van die Katolieke Bybel naamlik die 'Willibrord' vertaling.

Een van Reve se hooftemas, saam met geloof en liefde, is sy intense (en tereg ook) haat van kommunisme, sy regimes, en die verdraagsaamheid daarteenoor in linkse kringe in die Westerse Wêreld.

In 1975 het hy sy verskyning tydens 'n Nederlandse poësiefees gemaak, en (onder andere ook 'n kruis en vredesimbool) 'n swastika sowel as 'n hamer en sekel op sy klere gedra, en 'n gedig voorgelees wat opmerkings oor immigrasie gemaak het wat blykbaar "rassisties" was, alhoewel dit kulturele verskille benadruk het en die term swart gebruik het eerder as neger/nikker. Hy het dit voorgedra op 'n plegtige en waardige wyse, wat baie mense glo beledig het, veral Afro-Surinaamse persone, baie van wie eers onlangs gearriveer het op die vooraand van die dekolonisasie van Suriname wat sou plaasvind in November 1975.

Hierdie geleentheid het tot baie kontroversie gelei, en baie mense het sedertdien bespiegel oor die vraag of Reve van sy kop af geraak het, of na iets anders verwys het. Reve het egter in die aangesig van 'n golf van kritiek nie 'n duim beweeg nie, en sy eise en aanspraake daarop dat hy ' te intelligent was om 'n rassis te wees ' , en nooit skade aan 'n ander persoon sou berokken op rasgronde nie, het gedeeltelik verlore geraak in die verwarring wat teweeggebring is deur hierdie alomteenwoordige ironie.

In 2001 is die Prijs der Nederlandse Letteren aan hom toegeken, synde die mees luisterryke prys vir skrywers in Nederlands, maar Koning Albert II van België het geweier om die prys aan hom te oorhandig omdat sy minnaar van pedofilie aangekla is. Die geld was instede daarvan by wyse van 'n bank oordrag oorgedra en die sertifikaat was aan hom afgelewer.[1][6][7]

Gedurende die laaste jare van sy lewe het hy aan Alzheimer se siekte begin ly en op 82 jarige ouderdom op 8 April 2006 daaraan beswyk in Zulte, België. Reve was begrawe op 15 April in die middel van die begraafplaas "Nieuwe Begraafplaats" in Machelen-aan-de-Leie.

Eerbewyse[wysig | wysig bron]

Bibliografie[wysig | wysig bron]

Reve se graf
  • De Avonden
  • Werther Nieland
  • De ondergang van de familie Boslowits
  • Tien vrolijke verhalen
  • Vier Wintervertellingen
  • Op weg naar het einde
  • Nader tot U
  • De taal der liefde
  • Lieve jongens
  • Een circusjongen
  • Brieven aan kandidaat katholiek A. 1962–1969
  • Oud en eenzaam
  • Brieven aan Wimie
  • Moeder en zoon
  • Brieven aan Bernard S.
  • De vierde man
  • Brieven aan Josine M.
  • Brieven aan Simon C. 1971–1975
  • Brieven aan Wim B. 1968–1975
  • Brieven aan Frans P. 1965-1969
  • De stille vriend
  • Brieven aan geschoolde arbeiders
  • Zelf schrijver worden
  • Brieven aan Ludo P. 1962-1980
  • Bezorgde ouders
  • Brieven aan mijn lijfarts 1963–1980
  • Brieven van een aardappeleter
  • Op zoek
  • Het boek van violet en dood
  • Ik bak ze bruiner
  • Brieven aan Matroos Vosch
  • Het hijgend hert

Grafiese romans[wysig | wysig bron]

In 2003 en 2004 was die roman De avonden verwerk na 'n grafiese roman (in 4 dele) deur Dick Matena.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Reve, Gerard Kornelis van het (1923–2006)". Historical Dictionary of the Netherlands. (2007). Ed. Koopmans, Joop W.. Lanham, Maryland: Scarecrow. 191–92. 
  2. Wood, Robert (2002), "Reve, Gerard", glbtq.com, archived from the original on 11 October 2007, https://web.archive.org/web/20071011124350/http://www.glbtq.com/literature/reve_g.html, besoek op 2007-10-24 
  3. Emoverkerk.nl
  4. Sex with God as a donkey: What constitutes blasphemy today? What's at stake when ancient ideas of heresy collide with the modern notion of free speech?
  5. Dutch and Flemish Literature Geargiveer 1 April 2009 op Wayback Machine
  6. Osborn, Andrew (26 November 2001). "Dutch book prize kept from winner". The Guardian. 
  7. "Prijs der Nederlandse Letteren na 11 jaar weer eens voor een Vlaming" (in Dutch). Boekendingen.nl. 26 April 2012. Besoek op 2012-05-29. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]