Giorgio Locchi

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Giorgio Locchi
Giorgio Locchi.jpg
Giorgio Locchi in 1977
Gebore1923
Rome, Italië
Sterf25 Oktober 1992
Parys, Frankryk
BeroepJoernalis en skrywer

Giorgio Locchi (1923 – 25 Oktober 1992) was 'n Italiaanse joernalis en skrywer. Hy is een van die stigterslede van GRECE.

Lewe[wysig | wysig bron]

Hy het ook die skuilnaam Hans-Jürgen Nigra geskryf en was vir 'n geruime tyd die Paryse korrespondent vir die Italiaanse koerant Il Tempo. [1][2] Nadat hy 'n regsgraad aan die Universiteit van Rome behaal het, het hy in die middel van die vyftigerjare na Parys verhuis. Hier het hy in aanraking gekom met Alain de Benoist, saam met wie hy die etnasionalistiese dinkskrum GRECE, ook bekend as die Nuwe Regs, geskep het. Teen hierdie tyd het hy begin skryf vir tydskrifte soos Éléments en Nouvelle École. Hy het ook met verskeie tydskrifte en koerante saamgewerk, waaronder La Destra, L'Uomo Libero en Secolo d'Italia.

Hy was een van die voorste eksponente van Nuwe Regs, [3][4][5] maar het daarvan weggebreek omdat hy 'n renons gehad het in demokrasie en 'n voorstander was van konserwatief-rewolusionêre waardes. [6]

Hy is die skrywer van verskeie boeke wat in Frans, Duits en Spaans vertaal is. Sy werke wentel rondom die Romeinse Ryk, anti-Amerikanisme en Nietzsche se antichristelike denke.

Locchi se bekendste werk is Nietzsche, Wagner e il mito sovrumanista, wat as 'n klassieke hermeneutiese werk oor Richard Wagner beskou word. [7]

Sy werke het skrywers soos Guillaume Faye, [8] Pierre Vial, Pierre Krebs, Robert Steuckers en Stefano Vaj beïnvloed. [9]

Werke[wysig | wysig bron]

  • Giorgio Locchi en Alain de Benoist, Il male americano, Roma, L.E.D.E., (1979).
  • (in Duits) Giorgio Locchi en Robert de Herte (Alain de Benoist), Die USA, Europas missratenes Kind, München-Berlyn, Herbig, cop., (1979).
  • Giorgio Locchi, L'essenza del fascismo, met 'n essay en onderhoud deur Marco Tarchi, Castelnuovo Magra, Edizioni del Tridente, (1981).
  • (in Duits) Giorgio Locchi, Das unvergängliche Erbe, Kassel, Thule-Seminar, (1981).
  • Giorgio Locchi, Nietzsche, Wagner e il mito sovrumanista, voorwoord deur Paolo Isotta, Napoli, Akropolis, (1982).
  • (in Spaans) Giorgio Locchi en Robert Steuckers, Konservative Revolution: Introducción al nacionalismo radical aleman, 1918-1932, Valencia, Ediciones Acebo Dorado, (1990).
  • Giorgio Locchi, Definizioni, Milano, Barbarossa, (2006).
  • (in Spaans) Giorgio Locchi, Definiciones : los textos que revolucionaron la cultura inconformista Europea, Molins de Rei, Barcelona Nueva República D.L., (2010).
  • Giorgio Locchi, Prospettive indoeuropee, Roma, Settimo Sigillo, (2010).
  • (in Tsjeggies) Giorgio Locchi, Podstata fašismu, Praha, Délský potápěč, (2011).
  • (in Frans) Giorgio Locchi, Adriano Romualdi, l'essence du fascisme et la conception sphérique du temps de l'histoire; Le parti de la vie : clercs et guerriers d'Europe et d'Asia, Saint-Genis-Laval, Éditions Akribeia, (2015).
  • (in Spaans) Giorgio Locchi en Alain de Benoist, El enemigo americano : érase una vez América, Torredembarra, Tarragona Fides D.L., (2016).
  • (in Spaans) Giorgio Locchi, Figuras de la revolución conservadora, Torredembarra, Tarragona Fides D.L., (2016).

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Una fogliata di libri Geargiveer 14 September 2016 op Wayback Machine, Il Foglio, 1 September 2011.
  2. Marcello Veneziani, De Benoist, idee ribelli per superare la crisi, Il Giornale, 23 April 2012.
  3. Adriano Scianca, Giorgio Locchi : Quel giornalista intellettuale che inventò la «Nouvelle droite», Libero, 10 Oktober 2014, p. 26.
  4. Guillaume Faye, Convergence of Catastrophes, Londen, Arktos, 2012, p. 116.
  5. Marcello Veneziani, Il secolo sterminato, Milano, Rizzoli, 1998, p. 148.
  6. Marco Tarchi, Cinquant'anni di nostalgia, a cura di Antonio Carioti, Milano, Rizzoli, 1995, p. 148.
  7. Paolo Isotta, La rivoluzione di Wagner, Corriere della Sera, 4 April 2005, p. 31.
  8. Entretien Guillaume Faye , Jeune Résistance, nr 21, 2001, p. 19.
  9. Alain de Benoist, Giorgio Locchi, Éléments, n. 76, Desember 1992.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • (in Italiaans) Marco Fraquelli, A destra di Porto Alegre : Perché la Destra è più noglobal della Sinistra, voorwoord deur Giorgio Galli, Catanzaro, Rubbettino, 2005, p. 94.
  • Daniel S. Forrest, Suprahumanism : European man and the regeneration of history, London, Arktos Media, 2014.
  • (in Italiaans) Francesco Germinario, Tradizione Mito Storia : La cultura politica della destra radicale e i suoi teorici, Roma, Carocci, 2014.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]