Hermeneutiek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Volgens die HAT is hermeneutiek (Engels: hermeneutics) die Bybelse uitlegkunde. Dit is die studie om te bepaal hoe die Bybel vertolk of geïnterpreteer moet word.

Hermeneutiek word gedefinieer as die studie van die betekenispunt en die beginsels van interpretasie. Dit is gemoeid met die filosofie en wetenskap van interpretasie. 'n Christelike kommentator het eenkeer gesê:

Hermeneutiek is 'n soort onderskeidingsproses, maniere om te ontgin vir God en God se waarheid. Ons ondersoek wat eindeloos en verby ons vermoë is om te begryp, so daar is 'n paar praktiese gebruik van heuristiese instrumente (soos om idees uit te probeer of duimreëls te gebruik) om dit te kan leef.

Bybelse hermeneutiek handel dus oor die filosofie en wetenskap van die interpretasie van die Bybelse teks deur gebruik te maak van teorieë, metodes, beginsels, eksegese, soos aangedui deur sy etimologie. Dit bevat dus al die gereedskap en tegnieke wat die proses van Bybelse interpretasie vorm.[1]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]