Hanya Yanagihara

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Hanya Yanagihara
Geboortenaam Hanya K Yanagihara
Gebore 20 September 1974 (1974-09-20) (45 jaar oud)
Los Angeles, Kalifornië[1]
Nasionaliteit Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Alma mater Smith College[2]
Beroep Outuer, skrywer, joernalis

Hanya Yanagihara (gebore op 20 September 1974)[3] is 'n Amerikaanse romansier, redakteur en reisskrywer. Sy het in Hawaii grootgeword.[4]

Vroeë lewe[wysig | wysig bron]

Sy is 'n vierde-generasie inwoner van Hawaii, en was in Los Angeles, Kalifornië gebore. Haar vader, die hematoloog/onkoloog[4] Ronald Yanagihara,[5] is afkomstig van Hawaii en haar moeder was in Seoul gebore. Yanagihara is van gedeeltelike (deur haar vader) Japannese afkoms.[6] Sy het as kind dikwels saam met haar gesin getrek, en het in Hawaii, New York, Maryland, Kalifornië, en Texas gewoon.[7] Sy het Punahou High School in Hawaii bygewoon.[8]

Loopbaan[wysig | wysig bron]

Na haar graduasie van Smith College in 1995 het Yanagihara na New York getrek en vir verskeie jare as uitgewer gewerk.[4] Sy is die senior redakteur van die T: The New York Times Style Magazine.[9] Sy het gesê dat mense in die uitgewersbedryf verfomfaai was deur haar besluit om 'n pos by T te neem na die publikasie van haar literêre topverkoper, A Little Life.[10] Sy beskryf die uitgewers-wêreld as “'n provinsiale gemeenskap, min of meer nes die modebedryf, snobisties van aard,” sy het ook as volg gesê, “Ek sal slinkse en geveinsde kommentaar ontvang soos, ‘O, ek het nooit geweet dat daar woorde [in die T tydskrif] is wat die moeite werd is om te lees nie.’”[10] Sy het voorheen geskryf, en was 'n redakteur, van Condé Nast Traveler voordat sy in 2015 die besigheid verlaat het ten einde 'n adjunk-redakteur by T te word.[10] Van die gewoonte om as redakteur te werk terwyl sy ook fiksie skryf het sy gesê, “Ek het dit nog nooit op enige ander manier gedoen nie.”[10]

Haar eerste roman, The People in the Trees, welke gebaseer is op die werklike lewe van die viroloog Daniel Carleton Gajdusek, was as een van die beste romans van 2013 geprys.[4]

Yanagihara se volgende boek getiteld A Little Life was in Maart 2015 gepubliseer, en het hoofsaaklik gunstige resensies ontvang.[11] Die boek was op die kortlys vir die 2015 Man Booker-prys vir fiksie geplaas,[12] en het die 2015 Kirkus-prys vir fiksie gewen.[13] Yanagihara was ook as finalis vir die 2015 National Book Award in Fiksie geselekteer. A Little Life het alle verwagtinge van die werk se redakteur (wat ook Yanagihara se agent is) oortref, asook die voorspelling van die outeur dat dit nie goed sou verkoop nie.[14] Bykomend tot die kritiese lof wat die werk ontvang het, word dit hoog aangeskryf deur lesers en het dit met ingang Mei 2018 grotendeels positiewe resensies op GoodReads ontvang, met 'n gemiddelde beoordeling van 4.28 uit vyf.[15]'n Noemenswaardige uitsondering hierop was die resensie van Daniel Mendelsohn vir The New York Review of Books, wat skerp kritiek gelewer het op A Little Life se tegniese uitvoering, die boek se daarstelling van geweld, wat Mendelsohn eties en esteties ongegrond gevind het, en die werk se posisie met betrekking tot die media se uitbeelding van homoseksuele lewe of kwessies deur 'n veronderstelde heteroseksuele outeur.[16] Mendelsohn se resensie het 'n repliek van Gerald Howard, die redakteur van die boek, ontlok, ten opsigte waarvan hy nie as sulks eksepsie neem teen Mendelsohn se afkeer van die boek nie maar "sy implikasie dat my outeur op een of ander wyse; om die spesifieke woord te gebruik, lesers daarin verlei het om gevoelens van bejammering, vrees, hartseer, deernis en medelye te voel," en sy implikasie dat die boek slegs aftrek vind by "kollege studente en onlangse gegradueerdes wat vertroetel is deur 'n permissiewe en eindeloos kwellende universiteit-kultuur om 'hulself nie te sien as agente in die lewe nie, maar as potensiele slagoffers'". Mendelsohn het hierop geantwoord deur te argumenteer dat Howard "so 'n streng redaksionele oorsig oor sy outeur moes toepas soos wat hy toegepas het op haar resensente."[17][18]

Yanigahara het gesê dat haar vader haar as kind bekendgestel het aan die werk van Philip Roth en aan "Britse skrywers van 'n sekere ouderdom," soos Anita Brookner, Iris Murdoch, en Barbara Pym.[10] Van Pym en Brookner, sê sy, "daar is 'n vermoede van die kuns wat die manlike skrywers van hul generasie nie oor beskik het nie, 'n metafisiese afrekening van wat dit eintlik vir die wêreld doen."[10] Sy het gesê dat "die hedendaagse skrywers wat ek die meeste bewonder is Hilary Mantel, Kazuo Ishiguro, en John Banville."[19]

Werke en publikasies[wysig | wysig bron]

  • The People in the Trees, 2013
  • A Little Life, 2015

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Hanya Yanagihara | The Man Booker Prizes". themanbookerprize.com. Besoek op 2016-02-21.
  2. "WordSmith « - Smith College Office of Alumnae Relations Smith College Office of Alumnae Relations". alumnae.smith.edu. Besoek op 2016-02-21.
  3. "Hanya K Yanagihara - California Birth Index". FamilySearch. 20 September 1974. Besoek op 23 Augustus 2016.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Nazaryan, Alexander (19 Maart 2015). "Author Hanya Yanagihara's Not-So-Little Life". Newsweek. Besoek op 8 Mei 2015.
  5. "Talking with Hanya Yanagihara About Her Debut Novel, The People in the Trees". Vogue. 12 Augustus 2013. Besoek op 23 August 2016.
  6. Development, PodBean. "Episode 30 - Hanya Yanagihara: A Little Life - Part 3". Besoek op 13 October 2018.
  7. "Hanya Yanagihara: 'I wanted everything turned up a little too high'". The Guardian. 26 Julie 2015. Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
  8. Kidd, James (5 Januarie 2014). "Maverick in a Pacific Tempest: Hanya Yanagihara on being a first novel sensation". The Independent. Besoek op 23 Augustus 2016.
  9. "Hanya Yanagihara". The New York Times (in Engels). 2018-05-18. ISSN 0362-4331. Besoek op 2018-05-27.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 Brockes, Emma (2018-04-22). "Hanya Yanagihara: influential magazine editor by day, best-selling author by night". the Guardian (in Engels). Besoek op 2018-05-30.
  11. Sacks, Sam (6 Maart 2015). "Fiction Chronicle: Jude the Obscure". The Wall Street Journal. Besoek op 17 Julie 2015.
  12. "The Man Booker Prize for Fiction 2015 shortlist is revealed". The Man Booker Prize. 15 September 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2015. Besoek op 20 September 2015.
  13. "2015 Finalists | Kirkus Reviews". Kirkus Reviews (in Engels). Besoek op 2018-09-26.
  14. Maloney, Jennifer (3 September 2015). "How 'A Little Life' Became a Sleeper Hit". The Wall Street Journal. Besoek op 17 Julie 2015.
  15. "A Little Life". www.goodreads.com. Besoek op 2018-05-27.
  16. Mendelsohn, Daniel (3 Desember 2015). "A Striptease Among Pals". The New York Review of Books. Besoek op 24 Februarie 2016.
  17. Howard, Gerald (17 Desember 2015). "Too Hard to Take". The New York Review of Books. Besoek op 24 Februarie 2016.
  18. Alison, Flood (2 Desember 2015). "Debate erupts as Hanya Yanagihara's editor takes on critic over bad review of A Little Life". The Guardian. Besoek op 24 Februarie 2016.
  19. "'I Wouldn'tve Had a Biography at All': The Millions Interviews Hanya Yanagihara - The Millions". The Millions (in Engels). 2015-08-05. Besoek op 2018-05-31.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Notas[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.