Inn

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Inn
Die Inn in Innsbruck, Oostenryk.
Die Inn in Innsbruck, Oostenryk.
Verlaufskarte Inn DE.png
Die stroomgebied van die Inn.
Oorsprong Lunghinmeer, Groubunderland, Switserland
Alpe
Monding in Passau, Beiere, Duitsland
Donau
Stroomgebied Switserland, Oostenryk, Duitsland
Lengte 518,5 km[1] (322,2 myl)
Oorspronghoogte 2 484 m (8 150 voet)
Mondinghoogte 291 m (955 voet)
Gemiddelde afloop 740 m³/s (26 000 vt/s³)
Stroomgebiedopp. 26 053 km²[1] (10 059 myl²)
Kaart van die Inn-bekken in die Alpe.
Kaart van die Inn-bekken in die Alpe.

Die Inn (Latyn: Aenus;[2] Romansch: En) is 'n groot noordoos-vloeiende rivier in Switserland, Oostenryk en Duitsland. Die rivier, met 'n lengte van 518,5 km, is die enigste rivier wat in Switserland ontspring en wie se water in die Swartsee – deur die Donau – opeindig.

Monding van die Inn (links) en die Ilz (regs) in die Donau (middel), Passau, Duitsland

Die Inn ontspring in die Alpe naby Lunghinmeer, in die kanton Groubunderland van Switserland, net noord van die grens tot Italië. Die Alpe vorm hier die waterskeiding tussen die Middellandse See en die Swartsee en ook die grens tussen Italië en Switserland. Net suid vloei sytakke van die Po. Aansluitend vloei die Inn in 'n noordoostelike rigting deur St. Moritz en bereik Oostenryk. Hier vloei die Inn meer in 'n oostelike rigting deur die Innvallei tussen Duitsland in die noorde en Italië in die suide. Amper in die middel van die Oostenrykse gedeelte van die langgestrekte Innvallei is die stad Innsbruck geleë, die grootste stad aan die rivierloop. Verder noordoos bereik die Inn die grens tussen Duitsland en Oostenryk en vloei verder deur die Duitse deelstaat Beiere in 'n noordoostelike boog tussen München in die weste en Salzburg in die ooste. Net wes van Braunau am Inn begin die Inn vir 'n tweede keer die grens tussen Duitsland en Oostenryk vorm en mond verder noordoos in Passau in die Donau uit.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 (de) Vollständige Tabelle des Bayerischen Gewässerverzeichnisses”. Bayerisches Staatsamt für Umwelt. (xls, 10,3 MG)
  2. (en) Richard J.A. Talbert, red. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-By-Map Directory. I. Princeton, NJ and Oxford, UK: Princeton University Press. p. 171. ISBN 0-691-04945-9. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]