Jacques Thibaud

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Jacques Thibaud

Jacques Thibaud (Frans: ʒak tibo}}; 27 September 1880 - 1 September 1953) was 'n Franse violis.

Biografie[wysig | wysig bron]

Thibaud was in Bordeaux gebore en het die viool saam met sy vader studeer voordat hy op die ouderdom van dertien ingeskryf is by die Parys Konservatoria . In 1896 het hy saam met Pierre Monteux (wat later 'n bekende Dirigent geword het) die konservatoria se prys vir vioolspel gewen. Hy moes egter weer sy tegniek opskerp en herbou nadat hy tydens die Eerste Wêreldoorlog beseer is.

In 1943 het hy en Marguerite Long die Marguerite Long-Jacques Thibaud Internasionale Kompetisie vir violiste en pianiste gestig wat elke jaar in Parys plaasvind. vanaf 2011 het dit sangers begin insluit en is deesdae bekend as die Long-Thibaud-Crespin Kompetisie, ter ere van die Sopraan Régine Crespin.[1]

Thibaud was nie slegs bekend om sy werk as solis nie, maar oook vir sy uitvoerings van Kamermusiek , en in besonder in 'n klaviertrio saam met die pianis Alfred Cortot en die tjellis Pablo Casals. Hy het konserttoere onderneem saam met die pianis Yves Nat en George Enescu.

Hy was 'n vriend van die violis Eugène Ysaÿe, wat sy 2de Sonate vir soloviool aan hom opgedra het. Van sy studente was Manuel Quiroga (violis) (aan wie Ysaÿe se 6de solo-sonate gewy is), Eric Rosenblith, Joan Field en Yfrah Neaman.

Op 1 September 1953 het Thibaud en 41 andere gesterf in die vliegongeluk van Air France Vlug 178. Die vliegtuig, met registrasie F-BAZZ, was op die finale deel van sy landing in Nice, Frankryk toe dit Berg Cemet in die Franse-alpe getref het. Sy 1720 Stradivarius viool was in die ongeluk vernietig.[2] Die ondersoekspan het "beheerde vlug in terrein in (CFIT)" as die oorsaak geïdentifiseer.[3]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Concours Long-Thibaud Geargiveer 24 Maart 2011 op Wayback Machine
  2. *"Famous Air Crash Victims - Part 2: Musicians". bbc.co.uk. 2006-12-01. Besoek op 2009-11-08. 
  3. Sjabloon:ASN accident

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • Jacques Thibaud, Un violon parle : souvenirs de Jacques Thibaud (J-P Dorian ed., Ed. Blé qui lève, Paris, Lausanne, Montréal, 1947 ; Ed. del Duca, Paris, 1953).
  • Roth, Henry (1997). Violin Virtuosos: From Paganini to the 21st Century. Los Angeles, CA: California Classics Books. ISBN 1-879395-15-0
  • Baker's Biographical Dictionary of Musicians, Centennial Edition. Nicolas Slonimsky, Editor Emeritus. Schirmer, 2001

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]