Jacques Thibaud

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Jacques Thibaud

Jacques Thibaud (Frans: ʒak tibo; 27 September 1880 - 1 September 1953) was 'n Franse violis.

Biografie[wysig | wysig bron]

Thibaud is in Bordeaux gebore. Hy het die viool onder sy vader se leiding bestudeer, voordat hy op die ouderdom van dertien ingeskryf is by die Paryse Konservatorium. In 1896 het hy saam met Pierre Monteux (wat later 'n bekende dirigent geword het) die konservatorium se prys vir vioolspel gewen. Hy moes egter weer sy tegniek opskerp en herbou nadat hy 'n besering opgedoen het tydens die Eerste Wêreldoorlog.

In 1943 het hy en Marguerite Long die Marguerite Long-Jacques Thibaud Internasionale Kompetisie vir violiste en pianiste gestig wat elke jaar in Parys plaasvind. Met ingang 2011 sluit diè kompetisie, wat ter ere van die sopraan Régine Crespin hernoem is na die Long-Thibaud-Crespin Kompetisie, ook sangers in.[1]

Thibaud was nie slegs bekend om sy werk as solis nie, maar ook vir sy uitvoerings van kamermusiek, en in besonder die klaviertrio saam met die pianis Alfred Cortot en die tjellis Pablo Casals. Hy het konserttoere onderneem saam met die pianis Yves Nat en George Enescu.

Hy was 'n vriend van die violis Eugène Ysaÿe, wat sy 2de sonate vir soloviool aan hom opgedra het. Sy studente het Manuel Quiroga (aan wie Ysaÿe se 6de solo-sonate gewy is), Eric Rosenblith, Joan Field en Yfrah Neaman ingesluit.

Op 1 September 1953 sterf Thibaud en 41 andere tydens die vliegongeluk van Air France Vlug 178. Die vliegtuig, met registrasie F-BAZZ, was op die finale deel van sy landing in Nice, Frankryk, toe dit Berg Cemet in die Franse-alpe getref het. Thibaud se 1720 Stradivarius viool is in die ongeluk vernietig.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Concours Long-Thibaud Geargiveer 24 Maart 2011 op Wayback Machine
  2. *"Famous Air Crash Victims - Part 2: Musicians". bbc.co.uk (in Engels). 1 Desember 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Oktober 2010. Besoek op 8 November 2009.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Jacques Thibaud, Un violon parle : souvenirs de Jacques Thibaud (J-P Dorian ed., Ed. Blé qui lève, Paris, Lausanne, Montréal, 1947 ; Ed. del Duca, Paris, 1953).
  • Roth, Henry (1997). Violin Virtuosos: From Paganini to the 21st Century. Los Angeles, CA: California Classics Books. ISBN 1-879395-15-0
  • Baker's Biographical Dictionary of Musicians, Centennial Edition. Nicolas Slonimsky, Editor Emeritus. Schirmer, 2001

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]