Jonathan Swift

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Jonathan Swift (30 November 1667 – 19 Oktober 1745) was 'n Anglo-Ierse[1] satirikus, essayis, politiese pamfletmaker (eers vir die Whig Party, Verenigde Koninkryk, en daarna vir die Tories), digter en geestelike wat die dekaan van Sint Patrick Katedraal, Dublin geword het.[2]

Swift word veral onthou vir werke soos A Tale of a Tub (1704), 'n Argument teen die Afskaffing van die Christelikheid (1712), Gulliver se Reise (1726), en A Modest Proposal (1729). Hy word beskou deur die Encyclopædia Britannica as die voorste en mees gerekende satirikus in die Engelse taal[3] en is minder bekend om sy poëtiese vernuf.

Hy het oorspronklik al sy werke onder 'n skuilnaam gepubliseer-soos bv. Lemuel Gulliver, Isaac Bickerstaff, M. B. Drapier– of selfs anoniem. Hy was 'n meester van twee tipes style van Satire naamlik die Horatiese en Juvenaliaanse style.

Sy uitdrukkinglose, ironiese styl, veral in A Modest Proposal, het daartoe gelei dat sekere satire as "Swiftiaans" beskryf of gekenmerk word.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Jonathan Swift by Encyclopædia Britannica
  2. "Swift", Online literature
  3. Jonathan Swift by Encyclopædia Britannica
  4. "What higher accolade can a reviewer pay to a contemporary satirist than to call his or her work Swiftian?" Frank Boyle, "Johnathan Swift", Ch 11 in A Companion to Satire: Ancient and Modern (2008), edited by Ruben Quintero, John Wiley & Sons ISBN 0470657952