Kaap Hoorn

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Kaart van Kaap Hoorn en omliggende eilande
Kaap Hoorn soos vanaf die see gesien

Kaap Hoorn (Spaans: Cabo de Hornos) is die geografiese mees suidelike punt van Suid-Amerika en is op die Chileense eilandje Isla Hornos geleë. Hier ontmoet die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan.

Kaap Hoorn is tydens 'n ekspedisie onder die Austraalse Compagnie deur die Nederlandse ontdekkingsreisiger Willem Cornelisz Schouten op 29 Januarie 1616 vir die eerste keer opgeteken en ter ere Hoorn se stadsraad Kaap Hoorn genoem. Ná 1618 is die teorie opgestel dat die Engelse admiraal Francis Drake reeds in Oktober 1578 Kaap Hoorn ontdek het, hoewel die aantekeninge van die meer as twintig jaar dooie Drake en dié van sy span nie met die werklike toestande aan die Kaap ooreenstem nie.[1][2]

Totdat die Panamakanaal in Augustus 1914 ingewy is, het die see rondom Kaap Hoorn saam met die Straat van Magellaan die belangrikste seeroete tussen die Atlantiese en die Stille Oseaan gevorm.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) Wagner, Henry R., Sir Francis Drake's Voyage Around the World: Its Aims and Achievements, Kessinger Publishing, LLC, 2006, ISBN 1-4286-2255-1
  2. (en) Kelsey, Harry, Sir Francis Drake; The Queen's Pirate, Yale University Press, New Haven, 1998, ISBN 0-300-07182-5.

Koördinate: 55°58′48″S 67°17′21″W / 55.98000°S 67.28917°W / -55.98000; -67.28917