Kaliumheksasianoferraat(III)
Voorkoms
Hierdie artikel is 'n weesbladsy. Dit is nie geskakel of in ander bladsye ingesluit nie. Help Wikipedia deur na moontlike teks te soek en 'n skakel hierheen te plaas. |
|
Algemeen | |
|---|---|
| Naam | Kaliumheksasianoferraat(III) |
| Chemiese formule | |
| Molêre massa | 329,25 g/mol[1] |
| CAS-nommer | 13746-66-2[1] |
| Voorkoms | Donkerrooi vastestof [1] |
| Reuk | geen |
| Fasegedrag | |
| Selkonstantes | a = 706 pm, b = 1038 pm, c = 840 pm, β = 107·0°[2] |
| Ruimtegroep | P21/c |
| Nommer | 14 |
| Smeltpunt | ontbind[1] |
| Kookpunt | |
| Digtheid | 1,822 [g/cm3][1] |
| Oplosbaarheid | 363 [g/L] |
|
Suur-basis eienskappe | |
| pKa | |
|
Veiligheid | |
| Flitspunt | geen |
| LD50 | 5 110 [mg/kg] (rot; oraal) |
|
Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. | |
| Portaal | |
Kaliumheksasianoferraat(III) (ook: kaliumferrisianied of rooibloedsout) is 'n sout van kalium en die komplekse ioon Fe(CN)3−6 wat yster in sy oksidasietoestand +3 bevat. Die sout het die chemiese formule K3Fe(CN)6.
Die stof kan uit kaliumheksasianoferraat(II) (geelbloedsout) verkry word deur dit met chloor te oksideer:[3]
Verwysings
[wysig | wysig bron]- 1 2 3 4 5 "SDS". Milipore.
- ↑ B. N. Figgis, Malcolm Gerloch, Ronald Mason, Ronald Sydney Nyholm (1969). "The crystallography and paramagnetic anisotropy of potassium ferricyanide". Proc. R. Soc. Lond. A. 309 (1496). doi:10.1098/rspa.1969.0031.
- ↑ H.A.J. Meijer, J.W. Beekman (1922). Beknopt leerboek der organische chemie. Noordhoff.
