Meesterstoernooi

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
'n Voorstelling deur geel blomme van die "Meesters" se embleem voor die klubhuis
Die negende (syfer 3) putjie.

Die Amerikaanse Meesterstoernooi (gewoonlik The Masters genoem), of die US Masters buite Noord-Amerika, is een van die vier Grand Slam-Amerikaanse professionele gholftoernooie.[1] Die toernooi word elke jaar in April by die Augusta National Golf Club, 'n privaat gholfklub in Augusta, Georgia, aangebied. Behalwe vir 'n reuse kontantprys, kry die wenner ook 'n besonderse groen sportbaadjie, wat gesog is onder professionele gholfspelers.

Die toernooi het 'n paar tradisies. Die Kampioene-dinee, wat in 1952 deur Ben Hogan ingewy is, word die Dinsdag voor elke toernooi gehou en is slegs oop vir kampioene en sekere bestuurslede van die Augusta National Golf Club. Vanaf 1963 het die legendariese gholfspelers, meestal voormalige kampioene, op die oggend van die eerste ronde 'n eregbofhou geslaan om die spel te begin. Dit sluit in Fred McLeod, Jock Hutchinson, Gene Sarazen, Sam Snead, Byron Nelson, Arnold Palmer, Jack Nicklaus en Gary Player. Sedert 1960 word 'n semi-sosiale kompetisie op die syfer-3-baan die Woensdag, die dag voor die eerste ronde, gespeel.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die Meesters is ingestel deur die amateurkampioen Bobby Jones en die beleggingsbankier Clifford Roberts.[2] Ná sy grand slam in 1930 het Jones die voormalige plantkwekery aangeskaf en saam met die baanargitek Alister MacKenzie die Augusta National ontwerp. Die toernooi is die eerste keer in 1934 gehou as 'n amptelike geldbyeenkoms op die PGA-toer, die Europese toer en die Japannese gholftoer. Die veld van spelers is kleiner as dié van die ander groot kampioenskappe, omdat dit 'n uitnodigingsgeleentheid is wat deur die Augusta Nasionale Gholfklub aangebied word.

Die Augusta National-baan het die eerste keer in 1933 geopen en is baie keer deur verskillende argitekte aangepas. Onder die veranderinge: setperke is omvorm en by geleentheid heeltemal herontwerp, sandkuile is bygevoeg, waterhindernisse is uitgebrei, nuwe bowwe is gebou, honderde bome is aangeplant en verskeie heuwels geïnstalleer.

Die Groot Drie van Arnold Palmer, Gary Player en Jack Nicklaus het die Meesters van 1960 tot 1978 oorheers en die byeenkoms 11 keer in dié tydperk gewen. Nadat hy in 1958 met slegs een hou gewen het,[3] het Palmer onder onvergeetlike omstandighede in 1960 weer met een hou gewen. Palmer was een hou agter Ken Venturi in die 1960-toernooi, en het op die laaste twee putjies voëltjies aangeteken om die oorhand te kry. Palmer sou in 1962 en 1964 nog twee Meesters wen.

Jack Nicklaus tydens die 2006 syfer-3-kompetisie

Vorige wenners[wysig | wysig bron]

Jaar Kampioen Land Syfer Marge
2020 Toernooi nie in 2020 gehou nie weens die koronaviruspandemie
2019 Tiger Woods Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -13 1
2018 Patrick Reed Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -15 4
2017 Sergio Garcia Vlag van Spanje Spanje -9 Uitspeel (2)
2016 Danny Willett Vlag van Engeland Engeland -5 3
2015 Jordan Spieth Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -18 4
2014 Bubba Watson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -8 3
2013 Adam Scott Flag of Australia.svg Australië -9 Uitspeel (2)
2012 Bubba Watson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -10 Uitspeel (2)
2011 Charl Schwartzel Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika -14 2
2010 Phil Mickelson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -16 3
2009 Ángel Cabrera Vlag van Argentinië Argentinië -12 Uitspeel (3)
2008 Trevor Immelman Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika -8 3
2007 Zach Johnson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA +1 2
2006 Phil Mickelson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -7 2
2005 Tiger Woods Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -12 Uitspeel (2)
2004 Phil Mickelson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -9 1
2003 Mike Weir Flag of Canada.svg Kanada -7 Uitspeel (2)
2002 Tiger Woods Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -12 3
2001 Tiger Woods Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -16 2
2000 Vijay Singh Vlag van Fidji Fidji -10 3
1999 José María Olazábal Vlag van Spanje Spanje -8 2
1998 Mark O'Meara Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -9 1
1997 Tiger Woods Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -18 12
1996 Nick Faldo Vlag van Engeland Engeland -12 5
1995 Ben Crenshaw Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -14 1
1994 José María Olazábal Vlag van Spanje Spanje -9 2
1993 Bernhard Langer Vlag van Duitsland Duitsland -11 4
1992 Fred Couples Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -13 2
1991 Ian Woosnam Vlag van Wallis Wallis -11 1
1990 Nick Faldo Vlag van Engeland Engeland -10 Uitspeel (2)
1989 Nick Faldo Vlag van Engeland Engeland -5 Uitspeel (2)
1988 Sandy Lyle Vlag van Skotland Skotland -7 1
1987 Larry Mize Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -3 Uitspeel (3)
1986 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -9 1
1985 Bernhard Langer Vlag van Duitsland Duitsland -6 2
1984 Ben Crenshaw Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -11 2
1983 Seve Ballesteros Vlag van Spanje Spanje -8 4
1982 Craig Stadler Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -4 Uitspeel (2)
1981 Tom Watson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -8 2
1980 Seve Ballesteros Vlag van Spanje Spanje -13 4
1979 Fuzzy Zoeller Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -8 Uitspeel (3)
1978 Gary Player Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika -11 1
1977 Tom Watson Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -12 2
1976 Raymond Floyd Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -17 8
1975 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -12 1
1974 Gary Player Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika -10 2
1973 Tommy Aaron Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -5 1
1972 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -2 3
1971 Charles Coody Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -9 2
1970 Billy Casper Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -9 Uitspeel (2)
1969 George Archer Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -7 1
1968 Bob Goalby Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -11 1
1967 Gay Brewer Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -8 1
1966 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA E Uitspeel (3)
1965 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -17 9
1964 Arnold Palmer Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -12 6
1963 Jack Nicklaus Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -2 1
1962 Arnold Palmer Vlag van Verenigde State van Amerika VSA -8 Uitspeel (3)
1961 Gary Player Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika -8 1
1960 Arnold Palmer Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -6 1
1959 Art Wall, Jr. Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -4 1
1958 Arnold Palmer Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -4 1
1957 Doug Ford Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -5 3
1956 Jack Burke, Jr. Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State +1 1
1955 Cary Middlecoff Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -9 7
1954 Sam Snead Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State +1 Uitspeel (2)
1953 Ben Hogan Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -14 5
1952 Sam Snead Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -2 4
1951 Ben Hogan Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -8 2
1950 Jimmy Demaret Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -5 2
1949 Sam Snead Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -6 3
1948 Claude Harmon Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -9 5
1947 Jimmy Demaret Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -7 2
1946 Herman Keiser Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -6 1
1945 Toernooi nie in 1943–1945 gehou nie weens die Tweede Wêreldoorlog
1944
1943
1942 Byron Nelson Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -8 Uitspeel (2)
1941 Craig Wood Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -8 3
1940 Jimmy Demaret Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -8 4
1939 Ralph Guldahl Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -9 1
1938 Henry Picard Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -3 2
1937 Byron Nelson Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -5 2
1936 Horton Smith Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -3 1
1935 Gene Sarazen Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -6 Uitspeel (2)
1934 Horton Smith Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State -4 1

Tradisies[wysig | wysig bron]

Die toernooi het 'n aantal tradisies, wat jaar-na-jaar getrou uitgevoer word.

Die Groen Baadjie[wysig | wysig bron]

Sedert 1949 word 'n groen baadjie aan die kampioen toegeken, wat dit 'n jaar na sy oorwinning aan die klub moet teruggee, hoewel dit sy persoonlike eiendom bly en saam met ander kampioene se baadjies in 'n spesiaal aangewese kleedkamer gebêre word. In die meeste gevalle mag slegs 'n eerste en die huidige kampioen sy baadjie van die klubterrein verwyder. 'n Gholfspeler wat die byeenkoms herhaaldelik wen, gebruik dieselfde groen baadjie wat toegeken is met sy eerste oorwinning (tensy hy weer met 'n nuwe baadjie uitgerus moet word).[4]

Openingsbofhou[wysig | wysig bron]

Sedert 1963 was die gewoonte in meeste jare om die toernooi te begin met 'n ere-bofhou op die eerste putjie, gewoonlik deur een of meer legendariese spelers. Die oorspronklike eregaste was Jock Hutchison en Fred McLeod; hierdie twee het elke toernooi vanaf 1963 tot 1973 geopen.

In 2007, 2008 en 2009 neem Arnold Palmer die ere-opening waar.[5] By die Meestertoernooie van 2010 en 2011 het Jack Nicklaus hom by Palmer aangesluit as 'n ere-medebeginner vir die geleentheid. In 2012 het Gary Player by hulle aangesluit. Palmer het in Maart 2016 aangekondig dat 'n langdurige skouerprobleem hom sou verhoed om aan die 2016-afslaan deel te neem. Palmer was egter steeds teenwoordig vir die seremonie.

Na die dood van Palmer in 2016 het die 2017- seremonie hulde aan hom gebring; sy groen baadjie is oor 'n leë wit stoel gedrapeer, terwyl almal wat aanwesig was, 'Arnie's Army'-lapelwapens gedra het.[6]

Kampioene-dinee[wysig | wysig bron]

Die Champions' Dinner word elke jaar op die Dinsdagaand wat Donderdag se eerste ronde voorafgaan, gehou. Die eerste dinee is in 1952 deur die verdedigende kampioen, Ben Hogan, aangebied om die oud-kampioene van die toernooi te vereer. [7] Destyds was 15 toernooie reeds gespeel, en die aantal vorige kampioene was 11. Amptelik bekend as die "Masters Club", bevat dit slegs wenners van die Meesters, alhoewel geselekteerde lede van die Augusta National Golf Club as erelede opgeneem is, gewoonlik die voorsitter.

Die verdedigende kampioen, as gasheer, kies die spyskaart vir die dinee. Meesters-kampioene het gereeld geregte uit hul vaderland bedien wat voorberei is deur die Meester-sjef. Merkwaardige voorbeelde hiervan is haggis, wat in 1989 deur die Skot Sandy Lyle voorgesit is,[8] en bobotie, 'n Suid-Afrikaanse gereg, wat op versoek van die 2008-kampioen, Trevor Immelman, bedien is. Ander voorbeelde is die Duitser Bernhard Langer met Wiener schnitzel uit 1986, die Britse vis-en-skyfies van Nick Faldo, die Kanadees Mike Weir se eland en wilde vark, en Vijay Singh se seekos tom kah en hoender panang-kerrie. Die 2011-ete van Phil Mickelson was 'n Spaanse dis, in die hoop dat Seve Ballesteros dit sou bywoon, maar hy was reeds te siek en is enkele weke later oorlede. [9]

Joggies[wysig | wysig bron]

Tot 1983 moes alle spelers in die Meesters gebruik maak van die dienste van 'n Augusta National Club-joggie, wat volgens klubtradisie altyd 'n Afro-Amerikaanse man was. Inderdaad word beweer dat Clifford Roberts, mede-stigter van die klub, gesê het: "Solank ek nog leef, sal gholfspelers wit wees en joggies swart wees." Sedert 1983 - ses jaar na Roberts se dood in 1977 - word spelers die opsie gegee om hul eie joggie na die toernooi te bring.

Die Meesters vereis dat joggies 'n uniform dra wat bestaan uit 'n wit oorpak, 'n groen Masters-pet en wit tekkies. Die van, en soms die eerste voorletter, van elke speler word op die rug van sy joggie-uniform aangetref. Die verdedigende kampioen ontvang altyd joggie-nommer "1": ander gholfspelers kry hul joggienommers in die volgorde waarin hulle vir die toernooi registreer. Die ander grotes en 'n paar PGA Tour-byeenkomste het voorheen 'n soortgelyke beleid ten opsigte van joggies gehad tot in die 1970's. Die Amerikaanse Ope het spelers die eerste keer in 1976 toegelaat om hul eie joggies te gebruik.

Speleruitnodigings[wysig | wysig bron]

Soos met die ander grotes, verdien die Meesters se wenner verskeie voorregte wat sy loopbaan veiliger maak. Elke Meesterskampioen word outomaties uitgenooi om in die ander drie grotes (die Amerikaanse Ope, die Ope-kampioenskap en die PGA-kampioenskap) vir die volgende vyf jaar te speel (behalwe vir amateurwenners, tensy hulle binne die vyfjaarperiode professioneel word), en verdien 'n lewenslange uitnodiging na die Meesters. Hulle ontvang ook lidmaatskap van die PGA-toer vir die volgende vyf seisoene en uitnodigings na die Spelerskampioenskap vir vyf jaar. [10]

Toegangskaartjies[wysig | wysig bron]

Kaartjies vir toeskouers na die toernooi is nie vryelik beskikbaar aan die publiek nie. Die rede hiervoor is dat daar 'n geslote "list of patrons" by die Augusta National Golf Club Masters Tournament gehou word, persone aan wie die beskikbare kaartjies (bekend as "Series Masters Badges" (vir Donderdag tot Sondag)) gereeld elke jaar verkoop word. Hierna mag belangstellendes enige nie-benodigde toegangskaartjies indirek of moontlik via die swartmark van houers ("patrons") verkry.

Die enigste ander opsie is die sg. "Masters Practice Rounds"-kaartjies wat in beperkte hoeveelhede beskikbaar gestel word aan persone wat vooraf daarvoor aansoek gedoen het, aldus die toernooibestuur.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. "Masters Milestones". www.masters.org. Besoek op 9 Februarie 2016.
  3. "Past Winners & Results". Besoek op 9 Februarie 2016.
  4. Kelley, Brent. "Do Masters Champions Get to Keep the Green Jacket?" (in Engels). About.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Desember 2016.
  5. "Arnold Palmer to hit opening Masters tee shot" (in Engels). Golf Today. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2016. Besoek op 4 Februarie 2008.
  6. "Fit for a King: Arnold Palmer honored in moving tribute at Augusta National". Golf.com (in Engels). 4 April 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 April 2019. Besoek op 9 April 2017.
  7. "Frequently Asked Questions at the Masters". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Oktober 2008. Besoek op 20 November 2008.
  8. "Masters Club". www.masters.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op January 9, 2008. Besoek op 25 Januarie 2008.
  9. Masters Champions Dinner: Everything you need to know
  10. "Players – Qualifications for Invitation". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2008. Besoek op 20 November 2008.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: 33°30′11″N 82°01′12″W / 33.503°N 82.020°W / 33.503; -82.020