NG gemeente Loeriesfontein

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ds. H.A. Albertyn, van 1936 tot 1944 die eerste leraar.
Ds. C.W. Steyn het die hoeksteen vir die herbouing van die kerkgebou op 1 Oktober 1960 gelê.
Ds. C.J. du Raan was van 1944 tot 1947 Loeriesfontein se tweede leraar.
Ds. G.S.J. Möller is in 1947 as die gemeente se derde leraar binne sy 12-jarige bestaan bevestig. Hy het hier gebly tot 1952 en was van 1970 tot 1986 redakteur van die Kerkbode.

Die NG gemeente Loeriesfontein is 'n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland al val die sentrum van die gemeente, Loeriesfontein, reeds sedert 1994 onder die provinsie Noord-Kaap.

Die gemeente het tot 2015 saam met die twee gemeentes op Calvinia en die gemeentes Nieuwoudtville en Sutherland die Ring van Calvinia gevorm. Dié Ring het omstreeks 1940 ontstaan en het in 'n stadium ook al die destydse gemeentes van die ander Ring wat nou in die Noord-Kaap val maar deel vorm van die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland, Namakwaland, ingesluit. Met die nuwe indeling is Loeriesfontein nou saam met Calvinia en Nieuwoudtville deel van die Ring van Clanwilliam, terwyl Sutherland deel vorm van die Ring van Worcester.

Stigting[wysig | wysig bron]

Die dorp Loeriesfontein lê op die skeiding tussen die Hantam en Boesmanland, sowat 90 km noordwes van Calvinia, 122 km noordoos van Vanrhynsdorp en 70 km noordnoordoos van Nieuwoudtville. Daar bestaan onsekerheid oor die oorsprong van die naam. Die eerste verklaring is dat dit gegee is na aanleiding van loeries wat eens hier voorgekom het, die tweede dat dit afgelei is van iemand wat "geloer" het en die derde dat dit die naam gekry het vanweë ooreenkomste met Aluriesfontein in die suide van die destydse Suidwes-Afrika omdat hier denkbaar nooit loeries kon gewees het nie. Dié dorpie het in 1958 munisipale status.

Op 7 Desember 1935 is die Boesmanlandse deel van die gemeente Nieuwoudtville afgestig en het die selfstandige gemeente Loeriesfontein tot stand gekom. Dit was vir die nuwe gemeente 'n blye dag toe die eerste leraar, prop. Hendrik Adam Albertyn, in Mei 1936 ontvang en bevestig kon word. In 1937 is 'n doelmatige pastorie in gebruik geneem en 1941 is 'n sierlike kerksaal tot die eiendomme van die gemeente toegevoeg.

Tweede en derde leraar[wysig | wysig bron]

Ná 'n geseënde dienstyd van agt jaar het ds. Albertyn in 1944 na Herbertsdale vertrek. Die tweede leraar was eweneens 'n jong man: prop. Christoffel Jacobus du Raan. Hy het sy bediening in 1944 hier begin en het "deur sy liefdevolle en sagmoedige omgang 'n ruime plek in die hart van die gemeente verower", aldus ons Ons gemeentelike feesalbum. Ná 'n vrugbare driejarige bediening het hy in 1947 na Citrusdal vertrek, waar hy op 26 Augustus 1948 weens 'n tragiese skietongeluk die lewe gelaat het.

Op 1 November 1947 is derde proponent op Loeriesfontein ontvang en georden, hierdie keer prop. Gideon Stefanus Jacobus Möller, wat hier sou bly tot 1952. Kort ná sy aankoms het die gemeente 'n begin gemaak met uitbreidings aan die bestaande kerkgebou en dit was 'n blye voorreg om gedurende September 1950 die verruimde godshuis in gebruik te neem. Gedurende April 1951 kon 'n sierlike orrel ook ingewy word. In 1952 kon Ons gemeentelike feesalbum berig: "Loeriesfontein is 'n bloeiende gemeente wat die toekoms met vertroue tegemoet gaan."

Kerkbou[wysig | wysig bron]

'n Groot mylpaal in die gemeente se bestaan was die herbouing van die kerkgebou tot sy huidige voorkoms. Ds. C.W. Steyn het die hoeksteen op 1 Oktober 1960 gelê. Wouter De W. Bronkhorst van die Kaap was die argitek en Georg Kaiser die bouaannemer.[1]

In 1985 was hier 131 dooplidmate en 466 belydende lidmate, maar in 2015 was dit onderskeidelik 75 en 301, 'n afname van 37 persent, maar in die dekade van 2005 tot 2015 het die totale getal lidmate met een toegeneem. (Die gemeente stuur agter nie jaarliks nuwe syfers in vir die Jaarboek nie. Hierdie syfers is al dieselfde sedert omstreeks 2010, wat dit onmoontlik maak om te weet wat tans (2016) die situasie is.)

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Olivier, ds. P.L. (samesteller), Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
  • (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers.

Verwysings[wysig | wysig bron]