Origenes

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Kerkvader
Origenes
Origenes
Geboortenaam Grieks: Ὠριγένης Ōrigénēs
Geboorteplek Alexandrië, Egipte
Geboortedatum ongeveer 185
Sterfdatum 254
Sterfplek Tirus, Fenisië; tans Sür, Libanon
Leerling van Clemens van Alexandrië
Amp Presbiter van Caesarea
Skrywer van Hexapla (Opsomming van die Ou Testament)
Bestryder van Celsus

Origenes[1] wat ook Origenes Adamantios genoem word, was 'n geleerde en vroë Christelike teoloog. Hy is gebore in Alexandrië en werk daar gedurende die eerste deel van sy loopbaan. Hy het oor teologie veral oor eksegese van die Bybel, hermeneutiek en preek geskrywe.

Party van sy stellings soos die vooraf-bestaan van die siel en die ondergeskiktheid van die Seun aan die Vader is deesdae kontroversieel onder Christelike teoloë.

Biografie[wysig | wysig bron]

Origenes[2] was die seun van gelowige ouers wat hom van kindsbeen af geleer het om die Evangelie te waardeer. Sy vader Leonidas het die marteldood gesterf toe Origenes 20 jaar oud was. Origenes was die hoof van die kategeseskool in Alexandrië. Ongeveer in 230 nC. kom hy in konflik met die biskop van Alexandrië en wyk uit na Sesarea.

Origenes, kerkvader en filosoof

Hy gaan verder met sy kategeseskool en stig 'n indrukwekkende biblioteek. Tydens die vervolgings van keiser Decius word Origenes gevang en gefolter. Hy sterf as gevolg van die folteringe in Tirus in 253 of 254.

Origenisme (Die leer van Origenes)[wysig | wysig bron]

Origenes gebruik die metodes van die klassieke wysbegeerte om na die waarheid te soek tussen verskillende opvattings, met Gods Woord as die basis, gesteun deur die kerklike en apostoliese tradisie.([3] p. 1-2). Hy bou daarby op die werk van die Joodse filosoof Philo van Alexandrië, wat gesoek het na 'n sintese van die godsopenbaring in die Ou Testament en die moderne (in sy tyd) Griekse filosofie.

Origenes word dikwels daarvan beskuldig as sou hy Christus ondergeskik ag aan God die Vader. In sy "Peri Archon" ([3] p. 3 tot 24) sê hy egter dat Christus God was en ook gebly het toe hy mens geword het. Origenes noem Christus die Seun van God, die Woord, die Wysheid, die Lig en die Beeld van God die Vader. Hy is egter weens "subordianisme" as ketter veroordeel deur die Tweede Ekumeniese Sinode van Konstantinopel in 533.[4]

Origenes lewer 'n belangrike bydrae tot die ontwikkeling van die denke van die Oosterse Christelike Kerk. Hy ontwikkel ook die beginsel van allegoriese interpretasie wat 'n onderskeid maak tussen die letterlike betekenis van die Bybel en 'n dieper geestelike betekenis. Die siening stuit op heftige teen stand van Melito van Sardes en Lactantius.

Origenes het beweer ([3] p. 51) dat alle skepsels uiteindelik in die koninkryk van God aan Christus onderwerp gaan word. Hy baseer sy argument op 1 Kor. 15:25-27

"Want Hy moet as koning heers totdat Hy al sy vyande onder sy voete gestel het. Die laaste vyande wat vernietig word, is die dood. Want Hy het alles aan sy voete onderwerp ..."

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Origen. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.
  2. Prat, F. (1911). Origen and Origenism. In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Besoek 10 September, 2014 by New Advent [1]
  3. 3,0 3,1 3,2 Origenes, Peri Archon ("oor die beginsels"),[2].
  4. Landman, C., "Origenes" in Christelike Kern-Ensiklopedie. p. 836. Lux Verbi, 2008


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.