Gaan na inhoud

Paris Saint-Germain

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Hierdie artikel bevat nie ’n bronnelys nie, wat beteken dat die inhoud nie geverifieer kan word nie.
Enige bevraagtekende inligting mag dus ook mettertyd verwyder word. Help Wikipedia deur betroubare bronne tot die artikel by te voeg.
Paris Saint-Germain
Volle naam Paris Saint-Germain Sokkerklub
Stigting 1970
Tuisveld Parc des Princes
Kapasiteit 48 583
Liga Ligue 1
Spankleure Spankleure Spankleure
Spankleure
Spankleure
 
Tuiskleure
Spankleure Spankleure Spankleure
Spankleure
Spankleure
 
Wegkleure

Die Paris Saint-Germain-sokkerklub, kort Paris Saint-Germain, Paris SG of net PSG, is 'n sokkerklub in die Franse hoofstad Parys. Die opleidingsentrum is in Saint-Germain-en-Laye in die ooste van Parys.

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Stade Saint-Germain

[wysig | wysig bron]

In 1904 is Stade Saint-Germain gestig na die inhuldiging van die Camp des Loges in die bos van Saint-Germain-en-Laye. Die eerste voorsitter was Félix Boyer. Die klub sluit homself aan by die USFSA-bond en gespeel daar tot 1921 toe hulle omskakel na FIFA. In 1957 word die klub die kampioen van Parys en speel dertien seisoene in die amateurafdelings. In 1969 haal die klub die kwarteindronde van die Coupe de France, maar verloor teen Olympique Marseille.

Samesmelting en skeuring

[wysig | wysig bron]

In 1970 is die klub derde en promoveer na die Divisie 2, wat nou ook toeganklik is vir amateurklubs. Parallel met die bevordering loop die projek om 'n nuwe topklub te begin in die hoofstad met die naam Paris FC. Die klub wou dadelik begin in die hoogste klas, maar dit gebeur toe nie. Met groot klubs soos RC Paris, Stade Français en CA Paris, het Parys nood aan 'n nuwe klub. Paris FC bedink dan die idee om saam te smelt met Stade Saint-Germain. Op 26 Junie 1970 is die samesmelting tussen Paris FC en Stade Saint-Germain 'n feit en word Paris Saint-Germain gebore. Die eerste amptelike wedstryd van die klub was op 23 Augustus 1970 teen Stade Poitiers (1-1). Aan die einde van die seisoen is die klub kampioen en promoveer so na die hoogste klas. Die klub is nou 'n profklub. Die stad Parys besluit om die klub te subsidieer vir vier seisoene op drie voorwaardes. Die klub moes in die hoogste klas bly, die klub moes uiteindelik beweeg na die Parc des Princes, en twee lede van die stadsraad moes toegelaat word op die bestuur van Paris Saint-Germain. Die eerste wedstryd in die Divisie 1 op 11 Augustus 1971 verloor hul teen SCO Angers met 2-0. Op 21 Desember word in die stadsraad van Parys 'n stemming gehou om die naam van die klub te verander na Paris FC. 46 stemme was vir en 44 stemme was teen. Toe hierdie nuwe voorwaarde nie aanvaar word deur die klub nie, kon hulle geen subsidies meer ontvang en mag hulle nie in die Parc des Princes speel nie. Die naamsverandering is nie aanvaar nie maar het gesorg vir ontsteltenis en 'n finale skeuring van die klub. Paris FC het die professionele gedeelte van die klub geword, terwyl Paris Saint-Germain met die amateurgedeelte oorgebly het en weer moes begin in die derde klas. Byna alle ondersteuners volg Paris FC: slegs twee afdelings gebly getrou aan PSG.

Remonte

[wysig | wysig bron]

Nadat US Quevilly geweier om te bevorder na die Divisie 2 in 1973 het PSG die kans om te bevorder en neem die volgende seisoen weer die profstatus aan. PSG is geklassifiseer in die Divisie 2 Groep B en is visekampioen na Red Star Paris. Na 'n barragewedstryd teen US Valenciennes promoveer die klub na die hoogste klas. Ironies genoeg was dit Paris FC wat na die seisoen uit die hoogste klas afgegradeer word. Daniel Hechter is nou voorsitter van die klub in die plek van Henri Patrelle. Hechter sou tot 1978 voorsitter bly. Sterspelers uit hierdie tyd was Jean-Pierre Dogliani, Mustapha Dahleb en François M'Pelé.

Suksesperiode

[wysig | wysig bron]

In 1978 word Francis Borelli die voorsitter tot in 1991. In 1979/80 eindig die klub sewende, die beste prestasie ooit. Die volgende seisoen vaar die klub nog beter met 'n vyfde plek en in 1982 wen die klub sy eerste trofee; die Coupe de France. 1982/83 is 'n nuwe suksesseisoen. Die klub mag vir die eerste keer Europese sokker speel in die beker van bekerwenners. PSG begin met 'n verloor teen Lokomotiv Sofia, maar die klub het in die terugwedstryd 'n oorwinning behaal wat hom vir die 1/8ste finaal laat kwalifiseer, waarna dit ook deurdring. Die halfeindronde is 'n 2-0-oorwinning teen Thor Waterschei, maar in Waterschei kon die Belgiese klub met 3-0 wen. Die kompetisie het troos met 'n derde plek en 'n nuwe bekeroorwinning. Na 'n vierde plek in 1984 stel die klub teleur in 1985 toe PSG slegs dertiende eindig. In 1985/86 het die klub egter nie teleurgestel nie. Presies vyftig jaar nadat Racing Club de Paris die allereerste ligatitel vir die hoofstad verower het, wen Paris Saint-Germain sy eerste ligatitel en haal die titel vir die tweede keer na Parys. In die Europacup I stel die klub teleur deur in die eerste ronde uitgeskakel te word deur die Tsjeggo-Slowaakse TJ Vítkovice. Belangrike spelers uit die jare tagtig was Carlos Bianchi, Dominique Baratelli, Luis Fernandez, Ivica Surjak, Dominique Bathenay, Dominique Rocheteau en Safet Sušić. PSG was in aanvallende opsig veral suksesvol deur Safet Sušić wat in 1985 en 1986, 85 doele en 61 aansture vir sy rekening neem. Hy is in 2004 deur France Football benoem as die beste speler van PSG vir alle tye. Na twee middemootseisoene is die klub in '89 visekampioen agter Olympique Marseille. In 1991 is Borelli gedwing om die beheer oor te gee aan Canal +, wat in die klub belê het om so te kan meeding met Marseille. Na 'n derde plek in 1991/92 het die klub vir die eerste keer sukses in Europa. PSG verslaan onder andere Napoli en Anderlecht, twee klubs wat enkele jare vroeër nog Europese finale gespeel en ook Real Madrid, wat nog steeds 'n Europese topspan was. In die halfeindronde struikel die klub egter oor die Ou Dame (Juventus). In die Franse beker trek die klub vir die derde keer aan die langste einde na 'n 3-0-oorwinning op FC Nantes. In die kompetisie moes die klub Marseille weer laat voorgaan, maar deur 'n omkoopskandaal verloor Marseille die titel, wat dan aan Paris Saint-Germain behoort. Omdat Canal + gevrees het dat intekenare uit die Provence hom teen die voorskieter sou keer as PSG die titel wen, gedreig om sy borgskap van sokker terug te trek as PSG die titel aanvaar. Hierdeur bly die titel van 1993 nie toegeken nie. Canal+ wou selfs nie dat PSG die plek van Marseille inneem in die Kampioeneliga nadat Marseille gediskwalifiseer is nie. In die Europacup II haal die klub die halfeindronde en verloor teen die Engelse Arsenal. In die kompetisie het die klub weerwraak geneem deur met agt punte voorsprong die tweede ligatitel te verower. In die Kampioeneliga wen die klub al ses die groepwedstryde en skakel hulle Barcelona in die kwarteindronde uit, maar het hulle daarna onderuit teen AC Milan. 'n Sterk Nantes het gesorg dat die klub sy ligatitel nie kon behou nie en PSG moes skik met 'n derde plek. Die troosprys daardie jaar was 'n nuwe bekeroorwinning teen Strasbourg. In die Europacup II kon die klub vir die eerste keer deurdring na die finale en ontmoet daar vir Rapid Wien, 'n ander topklub wat nog nooit 'n Europese beker gewen het nie. Bruno N'Gotty behaal 'n doel na 28 minute en sorg daarvoor dat Paris Saint-Germain vir die eerste keer 'n Europese beker wen, die tweede Europese prys vir 'n Franse klub. In die kompetisie het die klub voortgegaan om goed te vaar met 'n tweede plek agter Auxerre en ook as verdedigende kampioen in die Europacup II slaag die klub daarin om weer die eindstryd te haal. Ongelukkig kon die klub nie die titel behou teen Barcelona nie. Na 'n tweede plek in die kompetisie mag die klub deelneem in die Kampioeneliga, wat nou ook toeganklik was vir visekampioene van groot lande. Na 'n 3-0 nederlaag teen Steaua Boekarest lyk die groepsfase egter vaag, maar in die terugwedstryd wen die Parysenaars die roem met 'n 5-0-oorwinning. In die groepfase kon die klub egter nie kwalifiseer vir die volgende ronde nie. In die kompetisie is die klub agtste, maar mag weer Europees speel na 'n nuwe bekeroorwinning.

Verkryging

[wysig | wysig bron]

In 2011 is die klub deur Qatar Sports Investments gekoop, waardeur die hoofstedelinge skielik oor baie geld beskik. Die klubleiding hoop om hiermee definitief terug te keer na die top van Franse sokker. Die voormalige klubspeler Leonardo van AC Milan is aangestel as tegniese direkteur. Die Qatari leners voorsien miljoene vir die werwing van nuwe spelers. Groot aankope in die somer van 2011 was die Franse internasionale spelers Kevin Gameiro, Jérémy Menez en Blaise Matuidi, die Malinees Mohamed Sissoko en die Italiaanse doelwagter en Salvatore Sirigu. Op 30 Julie is bekendgemaak dat die Argentynse Javier Pastore vir 42 miljoen euro van Palermo af oorkom, Pastore ontvang ook belangstelling van onder andere Chelsea en Real Madrid. In Desember 2011 het die hoofafrigter Antoine Kombouaré gehoor dat daar vir hom geen toekoms meer by PSG was nie. Hy is vervang deur Carlo Ancelotti, wat binne die internasionale sokker as afrigter sukses behaal het. Met die koms van die Italiaanse topafrigter, is seker gemaak dat tydens die winter oordragmark die Italianer Thiago Motta en die Brasiliaanse internasionale Alex (Chelsea FC) en Maxwell (FC Barcelona) onderteken is in Parys. In die somer van 2012 versterk die Parysenaars hul met die sterre van AC Milan: Thiago Silva (42 miljoen euro) en Zlatan Ibrahimović (25 miljoen euro). Ibrahimovic sou na bewering so 13 miljoen euro per jaar bied aan die Franse topklub. Ook die Nederlander Gregory van der Wiel is in die somer van 2012, net voor die sluiting van die oordragvenster, deur die Paryse klub gelok. Vroeg in Januarie 2013 trek PSG ook die Brasiliaan Lucas Moura binne as nuwe aanwins. Op 31 Januarie onderteken David Beckham 'n kontrak vir vyf maande. Sy salaris sal oorgeplaas word na 'n goeie doel. In die somer is Edinson Cavani, Lucas Digne en Marquinhos vir 'n totaal van 114 miljoen euro verkry, met Cavani as rekordaankoop: hy het € 64 miljoen gekos. In Mei 2014 haal PSG die Brasiliaan David Luiz binne. Met 'n aankoopbedrag van ongeveer € 62 miljoen sou die voormalige Chelsea speler die duurste verdediger in die wêreld wees. Hiermee troef hy sy landgenoot Thiago Silva, wat in 2012 vir ongeveer € 42 miljoen verkoop is. Ruim 'n jaar later is ook Ángel Di María aan die seleksie bygevoeg. Sy klub van daardie tyd (Manchester United) betaal ongeveer € 63 miljoen vir die Argentynse internasionale speler.

Uniek

[wysig | wysig bron]

Paris Saint-Germain wen op Saterdag 30 Mei 2015 die Coupe de France met 1-0 teen AJ Auxerre. Dit sorg daarmee vir 'n uniekheid in die Franse sokker omdat die klub daardie seisoen ook die Trophée des Champions, die Coupe de la Ligue en die Franse landskampioenskap inpalm. Dit maak Paris Saint-Germain die eerste klub ooit wat in een seisoen al vier hierdie bekers kon wen. Die prestasie is in 2016 herhaal. Op Sondag 13 Maart 2016 het Paris Saint-Germain vir die sesde keer die Franse titel gewen. Die puik werk van afrigter Laurent Blanc laat hul met 'n yslike 9-0 seëvier oor AC Troyes. Met nog agt speelrondes om te gaan het PSG 'n voorsprong van 25 punte op nommer twee AS Monaco gehou. PSG behaal met die kampioenskap 'n rekord. Nooit voorheen is 'n klub uit een van die groot vyf Europese ligas (Frankryk, Engeland, Spanje, Duitsland, Italië) so vroeg in die seisoen as kampioen gekroon nie. Vir PSG beteken dit die vierde titel agtermekaar. Aanvaller Zlatan Ibrahimovic behaal daarmee sy dertiende landstitel, waarby die twee kampioenskappe van Juventus (2005 en 2006) bygereken is.