Soechoi Superjet 100

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Soechoi Superjet 100
Sukhoi Superjet 100 prototype.jpg
'n Prototipe van die Soechoi Superjet 100 tydens 'n toetsvlug in Komsomolsk aan die Amoer
Tipe Passasiersvliegtuig
Vervaardiger Sukhoi Aviation Corporation,
Alenia Aeronautica
Nooiensvlug 19 Mei 2008
Primêre gebruiker Aeroflot
Vervaardig 2007 tot hede
Aantal gebou 15 teen Mei 2012
Programkoste -
Eenheidskoste -

Die Soechoi Superjet 100 (SSJ 100) is 'n twee-enjin-passasiersvliegtuig wat deur die Russiese vliegtuigvervaardiger Sukhoi Aviation Corporation (Soechoi) vervaardig word. Die enkeldek-straler is oorspronklik as Russian Regional Jet, kort RRJ, bekend gestel en sal geleidelik ouer stralertipes soos die Tupolev Tu-134 en Jakovlev Jak-42, wat tans nog algemeen in die Russiese Federasie gebruik word, vervang.

Die SSJ is deur Soechoi in samewerking met westelike vennote, waaronder die Italiaanse vervaardiger Alenia en die Amerikaanse maatskappy Boeing, ontwikkel. Die vliegtuig se ontwerp lyk baie op dié van Brasiliaanse Embraer E-stralers, die Kanadese Bombardier CSeries en die Dornier 728 (wat intussen gestaak is).

Die finale montering van die Soechoi Superjet 100-straler word by die vliegtuigvervaardigingsaanleg in Komsomolsk aan die Amoer gedoen, terwyl die SaM-146-enjins deur PowerJet, 'n gemeenskaplike Frans-Russiese onderneming, ontwerp en vervaardig word. Die straler word deur SuperJet International, 'n gemeenskaplike Italiaans-Russiese onderneming, bemark.

Op 21 April 2011 het die SSJ 100 sy eerste kommersiële passasiersvlug op die Armeense lugredery Armavia se roete tussen Jerewan en Moskou onderneem.

Ongelukke[wysig]

Die Soechoi Superjet 100 met die kenteken RA 97004 het in Indonesië verongeluk. Die foto is tydens die MAKS-2011-lugskou geneem

'n Russiese Soechoi Superjet 100-95-straler met 45 mense aan boord het op 9 Mei 2012 tydens 'n demonstrasievlug teen 'n spoed van 800 kilometer per uur teen 'n bergwand van die onaktiewe, 2 200 meter hoë Indonesiese vulkaan Salak vasgevlieg en ontplof. Reddingswerkers, wat die vliegtuigwrak op die volgende dag ontdek het, het geen oorlewendes gevind nie. Aan boord was naas drie Russiese vlieëniers en twee lugwaardinne Indonesiese sakemans en bestuurders van plaaslike lugrederye, joernaliste en amptenare van die Russiese ambassade in Indonesië. Die reddingspoging in die afgeleë terrein is deur swaar mis bemoeilik.

Die straler was sedert 3 Mei op 'n toer in Asië om verslaggewers en potensiële kopers te beïndruk en het voor die ramp demonstrasievlugte in Burma, Pakistan en Kazakstan onderneem. Djakarta in Indonesië was die vierde stop op die toer, voor Laos en Viëtnam.[1]

Die vlug op 9 Mei was die tweede op dié dag en veronderstel om slegs vyftig minuut lank te wees. 21 minute nadat die vliegtuig in Djakarta opgestyg het, het die Russiese vlieënier en sy mede-vlieënier toestemming gevra om van 'n hoogte van 3 000 meter na 1 800 meter te daal. Dit was ná die ongeluk nie bekend hoekom hulle wou daal en of toestemming daarvoor verleen is nie. Die straler het onmiddellik daarna van die radar verdwyn. 'n Ooggetuie het van 'n ongewone geluid by een van die enjins berig.

Die vulkaan Salak word deur kenners as 'n gevaarlike omgewing vir vliegtuie beskryf wat hier dikwels erge turbulensies ondergaan. Voor die Soechoi Superjet-ongeluk het reeds ses vliegtuie in die bergterrein neergestort.

Verwysings[wysig]