W. Somerset Maugham

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
W. Somerset Maugham, 1934

W. Somerset Maugham (25 Januarie, 1874 – 16 Desember, 1965) was 'n Engelse skrywer van romans, toneelstukke en kortverhale. Of human bondage (1915) en The razor's edge (1944) behoort tot sy beste werke.

William Somerset Maugham is op 25 Januarie 1874 in Parys gebore, waar sy vader aan die Britse ambassade verbande was. Toe hy tien jaar oud was, het sy ouers kort ná mekaar gesterf en 'n oom in Engeland het hom grootgemaak. Daar het hy die King's School in Canterbury bygewoon en sy skoolopleiding in Heidelberg, Duitsland, voltooi. Hoewel hy op 'n vroeë ouderdom reeds geweet het dat hy skrywer wou word, het hy sy mediese opleiding aan die St. Thomas Mediese Skool in Londen voltooi. Die ervarings wat hy as verloskundige in die agterbuurte opgedoen het, het hom geïnspireer om sy eerste roman, Liza of Lambeth (1897), te skryf. Die sukses van hierdie boek, hoewel gering, het hom aangemoedig om die mediese beroep te laat vaar en hom op skryfwerk toe te lê. Hy het sterk onder die invloed van Flaubert en Guy de Maupassant gestaan, wie se realisme nog relatief onbekend in Engeland was, en gevolglik is Somerset Maugham dikwels as 'n sinikus beskou wat negatief teenoor die wêreld gestaan het.

Omdat hy situasies en gesprekke beter kon uitbeeld as verhalende beskrywings, het hy toneelstukke begin skryf. Tussen 1898 en 1933 het hy verskeie stukke, veral komedies, geskryf. Sy eerste toneelstuk, A man of Honour (beïnvloed deur Ibsen), is in 1903 opgevoer. Daarna het hy 'n aantal suksesvolle komedies oor die destydse samelewing geskryf.

In 1915 het sy bekendste roman, Of Human Bondage, verskyn. In hierdie boek, wat hy self outobiografies genoem het, het hy sy eensame jeugjare treffend weergegee, hoewel dit onwaarskynlik is dat die slot enige verband met sy lewe hou.

Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het Maugham eers as ambulansman diens gedoen, maar later was hy in diens van die Britse geheime intelligensiediens (MI6). Die ondervindinge wat hy opgedoen het, het hom onder andere geïnspireer om 'n versameling spioenasieverhale, Ashenden, or the British Agent, te skryf.

Ná die oorlog het Maugham baie gereis en onder andere stof versamel vir sy boek The Moon and Sixpence (1919), wat handel oor die lewe van die skilder Paul Gauguin. Uit sy skryfwerk het hy genoeg geld verdien om heelwat te kon reis en baie van die reisindrukke het hy in verhale' gebruik, soos in The Trembling of a Leaf (1921) en die reisbeskrywing On a Chinese Screen (1922).

In 1928 het Maugham 'n herehuis by Cape Ferrat in Suid-Frankryk gekoop, waar hy, buiten gedurende die Tweede Wêreldoorlog, gewoon het tot met sy dood op 16 Desember 1965. In 1930 het Cakes and Ale, 'n satiriese roman, verskyn. In The Summing Up (1938) het hy 'n oorsig gegee oor sy lewe, sy beskouings van die roman en toneel en sy lewensoortuigings, wat gegrond was op 'n berustende ateïsme en skeptisisme oor die inherente goedheid van die mens. Uit hierdie boek, asook uit A Writer's Notebook, wat in 1949 verskyn het, het geblyk dat Maugham bewus was van sy beperkinge. Hy wou nie die verhaalvorm nuut maak nie, maar slegs 'n goeie verhaal op 'n duidelike en eenvoudige manier vertel. In 1944 het sy laaste belangrike roman, The Razor's Edge, verskyn. Dit handel oor 'n jong Amerikaanse oorlogsveteraan wat na vervulling en sin in die lewe soek.

Bronnelys[wysig | wysig bron]