Aleksei Nikolajewitsj van Rusland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Aleksei Romanof)
Spring na: navigasie, soek
Aleksei Nikolajewitsj
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Tsarewitsj Aleksei (Sergei Jegornof, c. 1911).

Geboortenaam Aleksei Nikolajewitsj Romanof
(Алексей Николаевич Романов)
Gebore 12 Augustus 1904
Peterhof, Russiese Keiserryk
Oorlede 16 Julie 1918
Jekaterinburg, USSR
Nasionaliteit Russies
Ouers Nikolaas II van Rusland
Aleksandra Fjodorowna
Titel Tsarewitsj
SignatureAlexeyNikolaevich.jpg

Aleksei Nikolajewitsj Romanof (Russies: Алексе́й Никола́евич Рома́нов) (Peterhof, 12 Augustus 1904 - Jekaterinburg, 16 Julie 1918) was die seun van tsaar Nikolaas II en tsaritsa Aleksandra Fjodorowna. Hy was hul vyfde kind en het vier ouer susters gehad: Olga, Tatjana, Maria en Anastasia. As enigste seun was hy die troonopvolger.

Siekte[wysig]

Aleksei het aan hemofilie gely, ’n siekte wat nie destyds behandelbaar was nie. Hy het dit van sy ma oorgeërf. Sy was die kleindogter van koningin Victoria, ’n draer van die siekte. (Draers het nie self die siekte nie, maar kan dit aan hulle kinders oordra.)

Die tsaar en tsaritsa het die siekte geheim gehou van die Russiese volk, omdat hulle bekommerd was oor wat die reaksie sou wees, veral wat die troonopvolging betref. Aleksei het deur sy kort lewe dikwels interne bloedings gehad en dit het veroorsaak dat hy selfs ’n ruk lank nie kon loop nie. Hy was in dié tyd eers aan ’n rolstoel gekluister en het later ’n ruk lank beenysters gedra.

Wanneer hy gebloei het, het hy ondanks die pyn geen pynstillers gekry nie weens kommer dat hy daaraan verslaaf kon raak. Die lekeprediker en (volgens sy aanhangers) geloofsgeneser Grigori Raspoetin was die enigste mens wat blykbaar ’n positiewe invloed op sy gesondheid gehad het.

Teregstelling[wysig]

Op 15 Mei 1917 het Nikolaas II namens homself en sy seun afstand gedoen van die troon. Nadat die hele gesin ’n jaar lank in huisarres in Siberië was, is hulle op 16 Julie 1918 almal in Jekaterinburg voor ’n vuurpeloton tereggestel. Die gesin se massagraf is aan die begin van die negentigerjare gevind. Aleksei se liggaam was nie daar nie – ook nie dié van sy suster Maria nie (hoewel vir ’n lang ruk geglo is dit was Anastasia se liggaam wat nie saam met die ander gevind is nie).

Die stoflike oorskot van die ander gesinslede is in 1998 in die Sint Petrus en Sint Paulus-katedraal in Sint Petersburg herbegrawe. In die jaar 2000 het die Russies-Ortodokse Kerk die hele gesin tot heiliges verklaar.

Eksterne skakels[wysig]