Jag

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Jag verwys na die aktiwiteit waarin diere gesoek, en uiteindelik moontlik dood gemaak word. Hierdie aktiwiteit kan geskied vanuit 'n soeke na kos, vir sport, of om dieregetalle te beheer. Diere wat só gejag word deur mense, word gewoonlik wild genoem.

Geskiedenis[wysig]

Illustrasie uit die Hertog de Berry se getyeboek (Frankryk, 15de eeu)

Aan die begin van die mensheidsgeskiedenis bevorder die jag met sy behoefte aan afsprake, wedersydse ondersteuning en doelgerigte optrede binne die klein groepe jagters nie net die ontwikkeling van werktuie nie, maar ook die ontstaan van die menslike taal.

By oermense was jag die taak van die hele stam of dorpsgemeenskap, en die belangrikheid van jag van wilde diere om voedsel te verkry, laat dit tot in die 9de eeu deel van die landelike ekonomie in Europa bly.

Daarna word jag 'n belangrike tydverdryf van die adel wat dit as een van hul vorstelike voorregte (regalia) beskou. Vanaf die 11de eeu, met die opkoms van die feodalisme, geld jag as 'n voorreg van die ridderstand, en ook die edelvroue begin in die 12de eeu aan die jagtogte deelneem. Die adellike jagters spits hulle toe op wildevarke, bere, herte en Europese bisons. 'n Aantal middeleeuse geskrifte soos die "Valkeboek" (De arte venandi cum avibus, omtrent 1248) van die Duitse keiser Frederik II (1194-1250) beskryf die vroeë jagtegnieke en die teel van jagvalke.