Muon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

’n Muon is ’n elementêre deeltjie soortgelyk aan die elektron, met ’n negatiewe elektriese lading (-1) en ’n spin van 12. Saam met die elektron, die tau en die drie neutrino's word dit as ’n lepton geklassifiseer. Nes met ander leptone die geval is, word geglo muons het nie ’n substruktuur nie, dus bestaan hulle nie uit kleiner deeltjies nie.

Die naam kom van die Griekse letter "μ" (mu), wat dit voorstel.

Die muon is ’n onstabiele subatomiese deeltjie met ’n gemiddelde leeftyd van 2,2 µs (mikrosekonde). Hierdie relatief lang vervaltyd (die tweede langste bekend) is omdat dit via die swak wisselwerking plaasvind. Muonverval vervaardig minstens drie deeltjies, en dit moet insluit ’n elektron van dieselfde lading as die muon, plus twee verskillende soorte neutrino's.

Nes alle elementêre deeltjies het muons ’n ooreenstemmende antideeltjie van teenoorgestelde lading (+1), maar dieselfde massa en spin. Dit word ’n antimuon of positiewe muon genoem.

Muons het ’n massa van 105,7 MeV/c2, wat sowat 200 keer dié van ’n elektron is. Aangesien die muon se wisselwerking baie soos dié van die elektron is, kan daaraan gedink word as ’n baie swaarder weergawe van die elektron.


Crystal txt.png Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia