Opperduits

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Opperduits
Geografiese
verspreiding:
Suid-Duitsland, Noord- en Middel-Switserland, Oostenryk, Liechtenstein, Noord-Italië (Suid-Tirool), Frankryk (Elsas)
Genetiese
klassifikasie
:
Indo-Europees
 Germaanse tale
  Hoogduitse tale‎
   Opperduits
Onderafdelings:
Opperduitse taalgebied met die Alemanniese dialekte in skakerings van rooi en die Beierse dialkte in skakerings van blou ██ Swabies (25) ██ Nederalemanniese Duits (26) ██ Elsasser Duits (27) ██ Hoogalemanniese Duits (28) ██ Hoogste-Alemanniese Duits (29) ██ Noord-Beiers (30) ██ Sentraal-Beiers (31) ██ Suid-Beiers (32)

Opperduits (Duits: Oberdeutsche) is een van die Hoogduitse dialekgroepe en word in die suide van die Duitse taalgebied gepraat.

Opperduits word onderskei van Middelduits deurdat die Tweede Germaanse klankverskuiwing in 'n groter mate daarin deurgevoer is.

In dié sin tel die Alemaniese en Beierse dialekte tot Opperduits. Die Frankiese Dialekgroepe Oosfrankies en Suidfrankies lê in die oorgangsgebied tussen Opperduits en Middelduits en word dikwels ook saam met Middelduits gegroepeer. Die uitgestorwe Langobardische word weens die volledige deurvoering van die hoogduitse klankverskuiwing ook by die Opperduitse dialekte ingesluit.

Sien ook[wysig]

Eksterne Skakels[wysig]