Begonia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Begonia
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Plantae
Divisie: Magnoliophyta
Klas: Magnoliopsida
Orde: Cucurbitales
Familie: Begoniaceae
Genus: Begonia
L.

Begonia is ’n genus meerjarige blomplante in die familie Begoniaceae. Die genus bevat, volgens 'n onlangse telling, 1 795 verskillende spesies. Begonias is inheems aan klam tropiese en subtropiese klimate. Sommige spesies word in koeler klimate algemeen as huisplante gekweek. Hulle het pragtige, kleurryke blomme, wat kelkblare het maar nie kroonblare nie.

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Die blomme van ’n begonia.

Met sy talle spesies is Begonia die sesde grootste blomplantgenus.[1] Die plante is grond- en soms lugplante en kom voor in die tropiese en subtropiese klimate van Suid- en Sentraal-Amerika, Afrika en Suid-Asië.

Begonias word in drie hoofgroepe verdeel volgens hul wortelstelsel: wortelknol-, veselwortel- en wortelstok-plante. Hulle is eenslagtig en die manlike en vroulike blomme kom apart aan dieselfde plant voor; die manlike blom het verskeie meeldrade en die vroulike blom ’n groot onderstandige vrugbeginsel en twee tot vier vertakte en verdraaide stampers.

Die vrug bevat gewoonlik talle klein saadjies. Die blare is dikwels groot met vlekke of strepe.

Spesies en kultivars[wysig | wysig bron]

Spesies[wysig | wysig bron]

’n Paar van die gewilde spesies is:

  • Begonia coccinea
  • Begonia grandis
  • Begonia obliqua
  • Begonia rex

Kultivars[wysig | wysig bron]

Die volgende kultivars en kultivargroepe kom voor:

  • Begonia 'Immense'
  • Begonia × sedenii
  • Begonia × semperflorens-cultorum
  • Begonia × tuberhybrida

Probleme[wysig | wysig bron]

As die plant se blare ongesond lyk, is dit waarskynlik te nat en koud of te warm en droog. As hulle te klein is, kort die plant bemesting. Bakteriese verwelksiekte, meeldou, Botrytis-swam en komkommermosaïekvirus kan voorkom. In laasgenoemde geval moet die plant dadelik vernietig word.[2]

Galery[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. David G. Frodin (2004). “History and concepts of big plant genera”. Taxon 53 (3): 753–776. doi:10.2307/4135449.
  2. Longman, David. Gesonde Huisplante, Stap vir Stap Geïllustreer, J.L. van Schaik, Pretoria. 1992. ISBN 0 627 01827 0

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]