Bonaventura (Giovanni di Fidanza)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Bonaventura
Francisco de Zurbarán - The Prayer of St. Bonaventura about the Selection of the New Pope - Google Art Project.jpg

Heilige
Gebore 1221, Bagnoregio, Viterbo-provinsie, Latium, Pouslike State
Sterfte 15 Julie 1274, Lyon, Lyonnais, Koninkryk Arles
Vereer in Rooms-Katolieke Kerk
Heiligverklaring 14 April 1482, Rome deur Pous Sixtus IV
Feesdag 15 Julie
2de Sondag in Julie (1482–1568)
14 Julie (1568–1969)
Attribute Kardinaal se hoed op 'n bos; ciborium; Nagmaal; kardinale in Fransiskaanse klere, gewoonlik lees of skryf
Bonaventura
François, Claude (dit Frère Luc) - Saint Bonaventure.jpg
Geboortenaam Giovanni di Fidanza
Gebore 1221
Bagnoregio, Viterbo-provinsie, Latium, Pouslike State
Oorlede 15 Julie 1274
Lyon, Lyonnais, Koninkryk Arles
Vakgebied Filosofie, Skolastiek
Alma mater Universiteit van Parys
Beïnvloed deur Alexander van Hales, Aristoteles, Augustinus van Hippo, Pseudo-Dionysius, Anselmus van Kantelberg, Solomon ibn Gabirol, Stoa (deur Cicero)
Invloed op onder ander Nicolaas van Cusa

Bonaventura, gebore as Giovanni di Fidanza, (Bagnorea (die huidige Bagnoregio), 1221 - Lyon, 15 Julie 1274) was 'n Italiaanse fransiskaanse teoloog en filosoof.

Lewe[wysig | wysig bron]

Giovanni di Fidanza word gebore in die gebied tussen Orvieto en Viterbo. Van 1236 tot 1243 studeer hy in teologie aan die Universiteit van Parys.Teen ongeveer 1240 word hy lid van die fransiskaanse orde. Minstens vanaf die tyd moes hy lesings gevolg het van sy medefransiskaan Alexander van Hales. Hy doseer in Parys van 1248 tot 1255 met die rang van sententiarius, dosent van de Libri Sententiarum van Petrus Lombardus. Dit was 'n opvallende lae rang vir iemand van sy formaat. Die fransiskaane maak hom in 1253 hoof van hul leerstoel in Parys. In 1257 het Bonaventura sy doktorsgraad verwerf.

In die tydperk van 1257 tot1273 word Bonaventura verkies tot "Minister Generaal" van die fransiskaanse-orde. Hy skryf in die hoedanigheid die amptelike heiligenlewe van Franciskus van Assisi, die stigter van die Fransiskane. Self word Bonaventura as tweede stigter van sy orde beskou. Hy reorganiseerde die orde onder andere deur studie tot 'n staande element vir lidmaatskap te maak. Pous Gregorius X benoem hom in 1273 tot kardinaal en biskop van Albano. Op versoek van hierdie pous werk hy mee aan die voorbereiding van die tweede konsilie van Lyon in 1274. Tydens die konsilie sterf hy op ongeveer 53-jarige leeftyd. Dit beteken dat hy in dieselfde jaar sterf as Thomas van Aquino. Saam word hulle beskou as die grootste teoloë uit die skolastiektydvak.

Werk[wysig | wysig bron]

In sy teologiese werke fokus Bonaventura op Christus en sy lyding. Sy werke het 'n duidelike mistieke inslag. Sy middeleeuse bynaam is doctor passionis, "doktor van die lyding". Pous Sixtus V verleen aan hom die eretitel Doctor Seraphicus. Behalwe sy kommentaar op Petrus Lombardus is veral sy Itinerarium mentis ad Deum en die Breviloquium bekend. Die negentiende-eeuse uitgawe van Bonaventura se Opera omnia omvat tien dele. Die latere pous Benedictus XVI verdedig in 1957 sy Habilitasietesis oor Bonaventura. Ook Romano Guardini wy 'n studie aan Bonaventura.

Pous Sixtus IV, 'n fransiskaan, verklaar Bonaventura in 1482 heilig. In 1588 benoem pous Sixtus V, eweneens 'n fransiskaan, hom tot kerkleraar. Sy feesdag is 15 Julie.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]