Petrus Lombardus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Petrus Lombardus (by Novara (Lombardie), circa 1100Parys, 20 Julie 1160) was 'n middeleeuse teoloog en skolastikus. Die naam Lombardus dui op sy Lombardiese afkoms.

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Hy studeer regte in Bologna en teologie in Parys, waar hy vanaf 1140 vir 20 jaar lank doseer aan 'n kloosterskool. In 1159 word hy aangestel as biskop van Parys.

Hy skryf verskeie bybelkommentare wat ook lei tot sy belangrikste werk: die Sententies, 'n samestelling bestaande uit vier dele, die Libri IV Sententiarum. Hy het moontlik al in 1142 daaraan begin werk. In 1152 voltooi hy die eerste weergawe, die finale weergawe word in 1158 uitgegee. Dit word ook die standaard teologiese handboek van die 13de tot die 16e eeu. Die werk word egter ook betwis deur sommige individue en word hy beskuldig van kettery. Nadat Lombardus deur die Vierde Lateraanse Konsilie in 1215 onder beskerming geneem was, word die gesag van die werk deur die Kerk bekragtig. Hierna word die boek die hoofwerk van die middeleeuse skolastiek. Belangrik vir die Rooms-Katolieke Kerk was dat hy die aantal sakramente op sewe stel. Verwysend na dié werk, word Petrus Lombardus ook die Magister Sententiarum genoem.

In die boek neem hy ten opsigte van baie vraagstukke 'n sentrale posisie in. Elke vraag of tesis word gevolg deur noem van argumente voor en teen, en dan voorsien hy sy eie geargumenteerde antwoord. Elke teoloog word in die dertiende eeu word gemeet aan die behaal van die licentia ubique docendi te behaal, wat die reg verleen het om oorals onderrig te gee oor die Sententies van Petrus Lombardus. Die dosent wat dit vermag, word 'n sententiarius genoem.Daar is ook verskeie kommentare geskryf op die werk, deur onder andere Bonaventura (Giovanni di Fidanza), Thomas van Aquino en Willem van Ockham.

Pous Benedictus XVI[wysig | wysig bron]

Die werke en denkwyse van Lombardus is weer aktueel binne die katolieke kerk sedert pous Benedictus XVI hom in 'n toespraak op 30 Desember 2009 as voorbeeld voorhou vir alle katolieke teoloë. Die manier waarop Lombardus die verhouding tussen vroue en mans omskryf sien die pous as toekomstige leidraad vir die katolieke denke: die vrou is nie 'n baas oor die man nie, of ook nie 'n slavin nie, maar 'n kameraad.