Franciskus van Assisi

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Sint Franciskus van Assisi
Bartolomeo Della Gatta - Stigmata of St Francis - WGA01336.jpg

Die stigmata van sint Franciskus, deur Bartolomeo della Gatta, omstreeks 1487.
Godsdienstige, diaken, biegvader,
stigmatis en godsdienstige stigter
Gebore 1181 of 1182, Assisi, Hertogdom Spoleto, Heilige Romeinse Ryk
Sterfte 3 Oktober 1226, Assisi, Umbria, Pouslike State[1]
Vereer in Rooms-Katolieke Kerk
Anglikanisme
Lutheranisme
Ou-Katolieke Kerk
Heiligverklaring 16 Julie 1228, Assisi, Italië deur Pous Gregorius IX
Pelgrimsoord Basiliek van Sint Franciskus van Assisi
Feesdag 4 Oktober
Attribute Tau-kruis, duif, voëls, diere, wolf aan die voete, Pax et Bonum, swak Fransiskaanse gewoonte, stigmata
Beskermheilige diere; die omgewing; Italië; handelaars; verstekelinge;[2] padvinder; San Francisco, Kalifornië, Naga Stad, Cebu, tapisserie werkers[3]

Sint Franciskus van Assisi (Italiaans: San Francesco d'Assisi; gebore as Giovanni di Pietro di Bernardone, informeel bekend as Francesco; 1181/1182 – 3 Oktober 1226)[4] was ’n Italiaanse Rooms-Katolieke monnik en prediker. Hy het die Franciskanerorde vir mans en die Orde van Sint Klara vir vroue gestig, asook ander ordes.[4] Franciskus is een van die mees geëerde godsdiensfigure in die geskiedenis.[4]

Pous Gregorius IX het Franciskus op 16 Julie 1228 tot heilige verklaar. Hy is saam met sint Katharina van Siena die beskermheilige van Italië. Hy is later vereenselwig met die beskerming van diere en die natuurlike omgewing, en dit het onder die Katolieke en Anglikaanse kerke die gebruik geraak om seremonies te hou op sy feesdag, 4 Oktober, waarop diere geseën is.[5]

Lewe[wysig | wysig bron]

Die eerste bekende uitbeelding van sint Franciskus, 1223–1224 sonder die stigmata.

In 1219 is hy na Egipte in ’n poging om die sultan te bekeer en so ’n einde aan die konflik met die Kruisvaarders te bring.[6] Teen dié tyd het die Franciskanerorde so gegroei dat die primitiewe organisasie nie meer gedeug het nie. Hy het na Italië teruggekeer om die orde te organiseer. Kort nadat die pous sy gemeenskap goedgekeur het, het hy hom algaande onttrek aan eksterne sake.

Franciskus is ook bekend vir sy liefde vir die Eucharistie.[7] In 1223 het hy die eerste lewendige Kersstaltoneel gereël.[8][9] Volgens Christelike tradisie het hy in 1224 die stigmata gekry met die verskyning van serafs (engele van die hoogste rang) tydens ’n godsdienstige ekstase[8] – hy was die eerste aangetekende persoon in die Christelike geskiedenis wat die wondtekens van Christus gekry het.[10]

Franciskus is op die aand van 3 Oktober 1226 dood terwyl hy geluister het na ’n voorlesing van Psalm 142 (141) wat hy versoek het.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Brady, Ignatius Charles. "Saint Francis of Assisi." Encyclopædia Britannica.
  2. Chesterton (1924), bl. 126
  3. House & Garden - Volume 158 - bl. 86, 1986
  4. 4,0 4,1 4,2 Brady, Ignatius Charles. "Saint Francis of Assisi." Encyclopædia Britannica aanlyn
  5. "Blessing All Creatures, Great and Small". Duke Magazine. November 2006. Verkry op 30 Julie 2007. 
  6. Tolan, John (2009). St. Francis and the Sultan: The Curious History of a Christian-Muslim Encounter. Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780199239726. 
  7. "St. Francis of Assisi – Franciscan Friars of the Renewal". Franciscanfriars.com. Verkry op 24 Oktober 2012. 
  8. 8,0 8,1 (2005) “Francis of Assisi”, The Oxford dictionary of the Christian church. New York: Oxford University Press. ISBN 0199566712. 
  9. "CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Christmas". 
  10. (2005) “Stigmatization”, The Oxford dictionary of the Christian church. New York: Oxford University Press. ISBN 0199566712. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]