Digital Audio Broadcasting

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die DAB-kenteken

Digital Audio Broadcasting (kort DAB) is 'n digitale uitsaaistandaard vir die terrestriële ontvangs van radioprogramme. Dit is geskik vir die frekwensieband tussen 30 MHz en 3 GHz en sluit sodoende ook satelliet- en kabelverspreiding in.

DAB is in die tydperk tussen 1987 en 2000 deur die Europese Unie se Eureka-147-projek ontwikkel. 'n Meer gesofistikeerde standaard, wat 'n merkbaar hoër oudiokompressie sonder degradering van die gehalte behels, is onder die naam DAB+ bekend gestel. Danksy DAB+ kan meer digitale radioprogramme via dieselfde kanaal versprei word. DAB en DAB+ word vir die publiek ook as Digital Radio bemark.

Vir die digitale kodering en kompressie van gewone DAB-radioprogramme word die standaarde MPEG-1 Laag 2 of MPEG-2 Laag 2 gebruik (die sogenaamde Musicam-metode). DAB+ maak gebruik van die MPEG-4 HE AAC V2-standaard (kort AAC+).

Beskikbaarheid[wysig]

██ Lande waar DAB-programme op 'n gereëlde basis ontvang kan word ██ Lande waar DAB-dienste tans getoets word ██ Lande wat in DAB-tegnologie belangstel ██ Lande waar DAB-dienste intussen gestaak is
'n Gekombineerde DAB/FM/AM-radio-ontvanger wat deur TEAC vervaardig is

Radioprogramme in die DAB-standaard word tans orals in Duitsland, Switserland, Suid-Tirool, België, Denemarke en die Verenigde Koninkryk uitgesaai. In Frankryk bly die ontvangs beperk tot die stedelike gebiede van Parys en Lyon, en ook in Nederland word die nuwe standaard net streeksgewys aangebied. In Italië het privaat uitsaaiers die inisiatief geneem om DAB-gebaseerde radioprogramme in die metropolitaanse gebiede van Noord-Italië te versprei. In Kanada kan DAB-programme in enkele metropolitaanse gebiede in Ontario, Quebec en Brits-Columbië ontvang word, terwyl Oostenryk tussen 2000 en 2008 toetse op die DAB-uitsaaivermoë gedoen het. Hierdie toetsprogramme is intussen gestaak. DAB-programme is in altesaam 40 lande wêreldwyd beskikbaar en kan deur 'n beraamde 500 miljoen luisteraars ontvang word.

DAB in Suid-Afrika[wysig]

Suid-Afrika was die eerste Afrikaland waar DAB-toetsdienste in die Band III en die L-Band vanaf 1997 in Johannesburg uitgesaai is.[1] Hierdie toetsprogramme is in November 1999 deur DAB-weergawes van sewe gereëlde FM- en AM-radioprogramme vervang wat oor lisensies vir Gauteng beskik. Die digitale radiokanale word deur openbare en privaat uitsaaiers versprei en bied 'n verskeidenheid programme soos geselsradio, popmusiek, kwaito en klassieke musiek. Een van die programme het vanaf Mei 2000 ook bykomende dienste soos eksperimentele PAD-skyfievertoning en dinamiese etiketdienste aangebied. Danksy die huidige Band III Enkelfrekwensie-netwerk met twee uitsenders, wat in 2001 ingestel is, kan DAB-radioprogramme teoreties deur sowat 18 persent van die Suid-Afrikaanse bevolking ontvang word.

Bronne[wysig]

  • Fact Sheet DAB+. Gepubliseer deur IMDR - Initiave Marketing Digital Radio / T-Systems International, Bonn, Duitsland

Verwysings[wysig]