Eierleier

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Anatomie van die vroulike geslagsorgane:
1. Eierleier, 2. Fimbriae, 3. Blaas, 4. Skaambeen, 5. Para-uretrale kliere, 6. Urineleier, 7. Klitoris, 8. Vestibulêre bol, 9. Labia minora, 10. Labia majora, 11. Eierstok, 12. Dikderm, 13. Baarmoeder, 14. Forniks, 15. Serviks, 16. Rektum, 17. Vagina 18. Anus 19. Klier van Bartholin

Die eierleiers is deel van die geslagsorgane van die vrou. In die eierleiers is sweephare, of silia, wat ’n bevrugte eiersel van die eierstokke van vroulike soogdiere na die baarmoeder vervoer. In gewerweldes wat nie soogdiere is nie, is die ekwivalent ovidukte.

Embrio's het twee pare buise wat gamete uit die liggaam sal vervoer; een paar ontwikkel in vroue tot die eierleiers, baarmoeder en vagina, terwyl die ander paar in mans ontwikkel tot die bytestes en saadleiers.

Gewoonlik ontwikkel net die een paar buise, terwyl die ander paar kleiner raak en eindelik verdwyn.

Funksie[wysig | wysig bron]

Voortplantingstelsel in die vrou:
1. Nier; 2. Nierbekken; 3. Urienleier; 4. Eierleier; 5. Eierstok; 6. Baarmoeder; 7. Blaas; 8. Serviks; 9. Vagina

’n Eierleier vervoer ’n eiersel van ’n eierstok na die baarmoeder. Wanneer ’n vrou ovuleer, gewoonlik in die middel van haar menstruasiesiklus, word ’n eiersel van een van die vrou se twee eierstokke ryp en van die eierstok afgestoot, en word die sel dan oor ’n tydperk van drie tot vier dae deur die eierleier na die vrou se baarmoeder vervoer. 'n Gemiddelde eiersel lewe egter net ongeveer 24 uur, dus moet bevrugting reeds in die eierleiers plaasvind, vóór die eiersel die baarmoeder bereik. Oor die algemeen word slegs een eiersel ryp, maar in sommige gevalle word twee (of selfs meer) ryp en, indien albei ná geslagsgemeenskap bevrug word, kan dit tot 'n gewone (nie-identiese) tweeling lei.

Tydens ovulasie word die slym in die baarmoeder dikker en neem dit meer bloed op, vir geval ’n bevrugte eiersel (nou ’n sigoot) daaraan moet heg. Indien geen bevrugting plaasvind nie, moet die baarmoeder die onnodige bloed en slym afskei, wat tot 'n vrou se maandstonde lei.

Ná ovulasie is daar ’n tydsduur van slegs ’n paar uur waartydens die eiersel deur ’n saadsel bevrug kan word. Wanneer ’n man tydens geslagsgemeenskap ejakuleer, stort hy miljoene spermselle in die vrou se vagina, wat dan opwaarts reis en probeer om die eiersel in die eierleier te bevrug deur daarmee te versmelt. Hierdie reis duur tussen 12 en 24 uur. Spermselle lewe baie langer as eierselle, van 3 tot 7 dae, dus is die beste kans op bevrugting wanneer die spermselle reeds die eierleiers bereik het wanneer die eiersel afgestoot word.[1]

Soms heg die sigoot aan die wand van die eierleier pleks van die baarmoeder, en dan ontwikkel ’n buitebaarmoerderlike swangerskap.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (Januarie 2017) “Oviduct: roles in fertilization and early embryo development”. Journal of Endocrinology 232 (1): R1–R26. doi:10.1530/JOE-16-0302.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]