English Electric Canberra

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
English Electric Canberra
Canberra T.4 MOD 45144928.jpg
Canberra T.4 WJ874 in 2005. Dit is in 1999 geverf soos die eerste prototipe soos dit gelyk het in 1949.
Tipe Bomwerper
Vervaardiger English Electric
Nooiensvlug 13 Mei 1949
Vrygestel 25 Mei 1951
Status Uit diens gestel
Hoofgebruiker Britse Lugmag
Aantal gebou VK: 900

Australië: 49
V.S.A.: 403

Die English Electric Canberra is straalvliegtuig wat deur die Britse Lugmag gebruik is. Dit was hulle eerste straalaangedrewe bomwerper. Sekere modelle het meer as vyftig jaar diens gedoen vir die Britse Lugmag. Die Canberra is ontwerp om die De Havilland Mosquito te vervang met dieselfde visie: dié vliegtuig moes so hoog kon vlieg en vinnig wees dat wapens vir verdediging onnodig sal wees. Die Canberra was net so veelsydig as die Mosquito: dit was gebruik as 'n ligte bomwerper, gevorderde opleidingsvliegtuig en vir verkenning.

Die eerste prototipe, VN799, het sy nooiensvlug op 13 Mei 1949 voltooi te Warton onder beheer van toetsvlieënier, Roland Beamont. Die toetsvlugte het bewys dat die Canberra net so beweegbaar was op alle hoogtes as die Mosquito en dat ook goed hanteerbaar was teen lae snelhede. Verdere ontwikkeling het gelei tot die B.2 model wat in April 1950 die eerste keer gevlieg het. Dit is in diens gestel in Mei 1951 by Binbrook vir 101 Eskader en word toe amptelik die eerste straalaangedrewe bomwerper van die Britse Lugmag.

Die Britse Lugmag het baie Canberra's bestel en English Electric se produksie vermoë oorskry, gevolglik is kompeterende maatskappye soos Avro, Handley Page en Short aangestel ook van die vliegtuie te vervaardig.

'n Meer kragtiger model, die B.6, is in 1954/55 in diens gestel. Die Canberra het aktiewe diens gedoen in Maleisië asook tydens die 1956 Suezkanaal krises. Die Canberra was ook onder lisensie vervaardig in die Verenigde State vir die Amerikaanse Lugmag. Die eerste van 400 eenhede was uitgerol op 20 Julie 1953. Hierdie Amerikaanse Canberra's het baie aksie gesien tydens die Viëtnam-oorlog.

Daar is ook Canberra's onder lisensie vervaardig in Australië waar hulle bekend gestaan het as die MK-20. Die ontwerp was gebaseer op die Britse B-2 model. Die grootste verskille was dat die Australiaanse model groter brandstoftenks gehad het asook twee bemanningslede kon dra. In September 1958 het 2 Eskader van die Australise Lugmag aanvalle geloods op terroriste in die noorde van Maleisië; die eerste keer dat straal aangedrewe bomwerpers van Australië aanvalle loods. In 1967 was 2 Eskader ook na Viëtnam gestuur as deel van Australië se belofte vir hulp. Hier was hulle deel van die Amerikaanse Lugmag se 35ste Taktiese Vegtervleuel. 2 Eskader het ses persent van die vleuel se aanvalle gedoen en 16 persent van die suksesse behaal. Daar was 11,963 van aanvalle geloods in Viëtnam en 76,389 bomme gelos vir slegs die verlies van twee vliegtuie. Op 30 Junie 1982 het 2 Eskader hulle laaste aanval geloods voor hulle Viëtnam verlaat het.

Canberra's was ook verkoop aan Argentinië, Indië, Peru asook Nasa. Foto-verkenningsvliegtuie was vroeg reeds ontwikkel en is bekend as model PR.9. Hierdie vliegtuie is eers in 2004 deur die Britse Lugmag uit diens onttrek. In 2003 het die Canberra's van 39 Eskader 56 verkenningstogte voltooi oor Iran as ondersteuning vir die Britse en koalisiemagte.

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die English Electric Canberra B.6:
Item Statistiek
Aantal motors 2
Tipe motor Straalmotors met nabranders
Vervaardiger Rolls-Royce Avon 109
Kraglewering per motor 3 405 kg stukrag
Vlerkspan 19,51 m
Lengte 19,96 m
Hoogte 4,75 m
Vlerkoppervlakte 89,19 m2
Maks. opstygmassa 24 062 kg
Maks. snelheid 973km/h
Operasionele hoogte 14 634m
Togafstand 1 779km
Klimvermoë 1 220 m per minuut
Bewapening Tot 2,724 kg se bomme in die romp

twee 454kg bomme onder vlerke

Bron[wysig | wysig bron]