Esias Bosch

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Esias Bosch
Gebore 11 Julie 1923
Winburg
Sterf 24 April 2010
Witrivier
Gade Valerie Verster
Nasionaliteit Suid-Afrika
Veld Pottemaker, keramiek
Opleiding Central School of Art and Design (Londen)

Esias Bosch (1923–2010) was ’n Suid-Afrikaanse pottemaker en keramiekkunstenaar. Hy was bekend as "die Monet van klei".[1] Bosch is in Londen opgelei en het internasionaal verskeie toekennings vir sy unieke aanslag ontvang. Van sy bekendste openbare opdragte is 'n reuse-muurpaneel op die O.R. Tambo Internasionale Lughawe (1970). Hy het die Smithsonian-medalje in 1963, die kanseliersmedalje van UP in 1990 en die kanseliersmedalje van US in 1991 ontvang.

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Esias Bosch is op 11 Julie 1923 in Winburg gebore. Hy was van jongs af 'n dromer en het as plaaskind klei-osse gemaak.[2] Sy ouers het gehoop dat hy 'n tandarts sou word.

Hy studeer aan die Universiteit van die Witwatersrand, aanvanklik in tandheelkunde, maar gradueer met 'n BA in die skone kunste. Daarna studeer hy aan die Johannesburgse Kunsskool waar hy sy vrou, Valerie Verster, en sy kunsvriend, Zakkie Eloff, ontmoet. Hy is daarna na Kimberley, waar hy kuns aan die Diskobolos-skool vir gestremdes doseer.

In 1949 wen hy 'n studiebeurs om keramiek in Brittanje te studeer, aanvanklik onder Dora Billington, toe Ray Finch in Winchcombe, en laastens onder Michael Cardew in Cornwall. Hierdie ervaring vorm hom as 'n pottebakker-pionier in Suid-Afrika, waar hy vir die res van sy lewe sou werk.

In Januarie 1953 is hy as hoof van die keramiekdepartement van die Durbanse Kunsskool aangestel. Hy het al hoe meer sy eie stukke begin maak. Hy het hierdie stukke op straat, per kruiwa, tot verontwaardiging van sy departementshoof gesmous. Daarna was hy keramiekdosent aan die Pretoriase Kunsskool totdat hy op 33 bedank het om hom op 'n eie loopbaan en sy eerste uitstalling te fokus.

In 1961 verhuis hy na die Laeveld, waar hy sy kunsateljee, Die Randjie, op 'n klipkoppie buite Witrivier begin. Valerie is in 1992 hier oorlede.

Bosch is op 24 April 2010, enkele maande voor sy 87ste verjaardag, aan ’n hartaanval oorlede.

Van sy kinders is Esra bekend vir haar eetware, Andrée (1952-) is 'n skrywer, terwyl sy seun Anton (1958-) in sy voetspore volg.[3]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. ESIAS BOSCH – vader van Suid-Afrikaanse keramiek, Mieliestronk, besoek op 5 Maart 2017
  3. Bosch het klei, kleur laat leef, deur Willem Pretorius, Die Burger, 26 April 2010