Georges Pludermacher

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Georges Pludermacher (gebore op 26 Julie 1944) is 'n Franse klassieke pianis. Hy beskik oor 'n internasionale sololoopbaan en tree gereeld tydens die mees luisterryke feeste op.

Biografie[wysig | wysig bron]

Pludermacher is in Guéret gebore en het reeds op 3-jarige ouderdom begin klavier speel. Hy het op 11-jarige ouderdom by die Paryse Konservatoria ingeskryf en was 'n briljante student, met as onderwysers die volgende persone: Lucette Descaves, Jacques Février, Henriette Puig-Roget, en Geneviève Joy. Hy het daarna sy vaardighede geslyp tydens die somerkursusse in Lucerne onder Géza Anda. Teen die ouderdom van negentien jaar het hy die konservatoria met drie eerste pryse verlaat: klavier, kamermusiek en begeleiding. In 1967 het hy, geïnspireer deur sy belangstelling in kontemporêre musiek, die debuut gespeel van André Boucourechliev se Archipel I en vier jaar later Iannis Xenakis se Synaphaï. Hy het saam met ensembles soos die Domaine musical en die Ensemble Musique Vivante gewerk.

Internasionale pryse het kort daarna in die 1960's en 1970's gevolg. Pludermacher, wat ook diep geïnteresseerd is in kamermusiek, het reeds saam met Christian Ferras, Nathan Milstein, Ivry Gitlis, Yvonne Loriod, Michel Portal, Christian Ivaldi, Ernst Haefliger en Juri Bashmet opgetree. Hy het ook 'n duet gevorm saam met Jean-François Heisser.[1] Van 1968 af het hy solopianis van die Paryse Opera-orkes geword. Sy konsertloopbaan het daartoe gelei dat hy saam met van die grootste dirigente soos Georg Solti en die Chicago Simfonieorkes, Pierre Boulez en die Londen Sinfonietta, en Christoph von Dohnányi en die Orchestre National de France gewerk het. Hy is al uitgenooi na feeste in Aix-en-Provence, Avignon, Strasbourg, Salzburg, Montreux, Wene, Edinburgh, Florence, Barcelona, Madrid, en in 2003 as deel van die meesterklasse van die Académie française de Musique van Kioto.

Pryse[wysig | wysig bron]

  • 1968: Laureaat van die Vianna da Motta International Musiekkompetisie van Lissabon
  • 1969: Leeds Internasionale Klavierkompetisie
  • 1979: Prys van die Concours Géza Anda in Zürich
  • 1987: Grand Prix van die Académie Charles-Cros vir sy opname van die Diabelli Variasies
  • 1995: Grand Prix van die Académie du disque français vir sy opname van Debussy se Études.

Lukrake lys van opnames[wysig | wysig bron]

  • Debussy se stukke vir klavier (2003)
  • Beethoven se 5 klavierconcertos, Orchestre de Bretagne, dir. Moshe Atzmon (2004)
  • Maurice Ravel se volledige werke vir klavier, Flâneries musicales de Reims (2007)
  • Beethoven se volledige klaviersonates en Diabelli Variasies
  • Beethoven se Simfonie No. 3 in E mol-majeur, Op.55 "Eroica", verwerk vir klavier deur Franz Liszt (1986)
  • Tema van die "Love Story" oorspronklike rolprentklankbaan (1970)[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Jean-Pierre Thiollet, 88 notes pour piano solo, « Solo de duo », Neva Editions, 2015, p.98. ISBN 978-2-3505-5192-0
  2. Piano Soloist listed on Cover notes on Music from the original motion picture soundtrack "Love Story"

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]