Indiese gelowe

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Standbeeld van die Boeddha.

Indiese gelowe, ook Dharmiese gelowe genoem, is die godsdienste wat op die Indiese subkontinent ontstaan het, naamlik Hindoeïsme, Djainisme, Boeddhisme en Sikhisme.[web 1] Dit word ook as Oosterse gelowe geklassifiseer. Hoewel Indiese gelowe met mekaar verband hou vanweë die geskiedenis van Indië, omvat dit ’n groot reeks godsdienstige gemeenskappe en is dit nie beperk tot die Indiese subkontinent nie.[web 1]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Bewyse vir prehistoriese godsdiens op die subkontinent kom uit verspreide rotstekeninge uit die Mesolitikum. Die Harappa-volk van die Indusvalleibeskawing, wat van 3300 tot 1300 v.C. geduur het, was ’n vroeë verstedelikte kultuur wat die Vediese godsdiens voorafgegaan het.[1]

Die gedokumenteerde geskiedenis van die Indiese gelowe begin met die historiese Vediese geloof, die godsdienspraktyke van die vroeë Indo-Iraniërs van omstreeks 1750 tot 500 v.C.[2] Dié godsdiens was naby verwant aan vroeë Zoroastrisme; die liturgiese taal daarvan, Vediese Sanskrit, was verwant aan Avesties.

Die hervormingsperiode tussen 800 en 200 v.C. was ’n "keerpunt tussen die Vediese en die Hindoe-godsdienste".[3] Die Sjramana-beweging, ’n antieke Indiese godsdiensbeweging parallel aan maar apart van die Vediese tradisie, het aanleiding gegee tot Djainisme[4] en Boeddhisme,[5] en was verantwoordelik vir die verwante begrippe joga,[6] samsara (die siklus van geboorte en die dood) en moksja (die bevryding van dié siklus).[7]

Die Puraniese Periode (200 tot 500 n.C.) en vroeë Middeleeue (500 tot 1100 n.C.) het aanleiding gegee tot ’n nuwe gedaante van Hindoeïsme. Die vroeë Islamitiese periode (1100 tot 1500) het ook nuwe bewegings tot gevolg gehad. Sikhisme is in die 15de eeu gestig na aanleiding van die leringe van Ghoeroe Nanak en die nege opeenvolgende Sikh-ghoeroes in Noord-Indië.[web 2]

Met die koloniale besetting van Brittanje het ’n nuwe interpretasie van Hindoeïsme ontstaan, wat die Indiese onafhanklikheidsbeweging aangehelp het.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Vir Sanghvi. "Rude Travel: Down The Sages". Hindustan Times. 
  2. Michaels 2004, p. 33.
  3. Michaels 2004, p. 38.
  4. Jain 2008, p. 210.
  5. Svarghese 2008, p. 259-60.
  6. Mallinson 2007, p. 17-8, 32–33.
  7. Flood 2003, p. 273-4.

Bronne[wysig | wysig bron]

Gedrukte bronne[wysig | wysig bron]

  • Michaels, Axel (2004), Hinduism. Past and present, Princeton, New Jersey: Princeton University Press 
  • Jain, Arun (2008), Faith & philosophy of Jainism 
  • Svarghese, Alexander P. (2008), India : History, Religion, Vision And Contribution To The World 
  • Mallinson, James (2007), The Khecarīvidyā of Ādinātha 
  • Flood, Gavin; Olivelle, Patrick (2003), The Blackwell Companion to Hinduism, Malden: Blackwell 

Webbronne[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Adams, C. J., Classification of religions: Geographical, Encyclopædia Britannica, 2007. URL besoek op 15 Julie 2010
  2. Adherents.com. "Religions by adherents" (PHP). Besoek op 9 Februarie 2007. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]