15de eeu

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die 15de eeu het in die jaar 1401 'n aanvang geneem en teen die einde van die jaar 1500 ten einde geloop.

Bartolomeus Dias het die Kaap die Goeie Hoop in 1488 ontdek. Later het Vasco da Gama in 1497 langs die hele kus van Suider-Afrika gevaar terwyl hy onderweg na Indië was.

<< 14de eeu 15de eeu 16de eeu >>
1401 1402 1403 1404 1405 1406 1407 1408 1409 1410
1411 1412 1413 1414 1415 1416 1417 1418 1419 1420
1421 1422 1423 1424 1425 1426 1427 1428 1429 1430
1431 1432 1433 1434 1435 1436 1437 1438 1439 1440
1441 1442 1443 1444 1445 1446 1447 1448 1449 1450
1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459 1460
1461 1462 1463 1464 1465 1466 1467 1468 1469 1470
1471 1472 1473 1474 1475 1476 1477 1478 1479 1480
1481 1482 1483 1484 1485 1486 1487 1488 1489 1490
1491 1492 1493 1494 1495 1496 1497 1498 1499 1500

In Europa sluit die 15de eeu dele van die Laat Middeleeue, die Vroeë Renaissance en die vroeë moderne tydperk in. Baie tegnologiese, sosiale en kulturele ontwikkelings van die 15de eeu kan in retrospek gesien word as die inleiding van die "Europese wonderwerk" van die volgende eeue. Die argitektoniese perspektief, en die moderne velde wat vandag bekend staan ​​as bankwese en rekeningkunde het in Italië begin.

Die Honderdjarige Oorlog het geëindig met 'n beslissende Franse oorwinning oor die Engelse in die Slag van Castillon. Finansiële probleme in Engeland ná die konflik het gelei tot die Oorloë van die Rose, 'n reeks dinastiese oorloë om die troon van Engeland. Die konflikte het geëindig met die nederlaag van Richard III deur Henry VII in die Slag van Bosworth Field, wat die Tudor-dinastie in die latere deel van die eeu tot stand gebring het.

Konstantinopel, bekend as die hoofstad van die wêreld en die hoofstad van die Bisantynse Ryk, vandag se Turkye, het onder die opkomende Moslem Ottomaanse Turke geval. Dit het die einde van die geweldig invloedryke Bisantynse Ryk en, vir sommige historici, die einde van die Middeleeue beteken. 'n Migrasie van Griekse geleerdes en tekste na Italië volg hierop, terwyl Johannes Gutenberg die drukpers begin het. Hierdie twee gebeurtenisse het sleutelrolle in die ontwikkeling van die Renaissance gespeel.

Die Romeinse Pousdom was vir dekades in twee dele in Europa verdeel, die sogenaamde Westerse Skeuring, tot met die Konsilie van Konstanz. Die verdeeldheid in die Katolieke Kerk en die onrus geassosieer met die Hussiete-beweging sou faktore word in die opkoms van die Protestantse Hervorming in die volgende eeu.

Islamitiese Spanje het ontbind geraak deur die Christelike Reconquista, gevolg deur die gedwonge bekerings en die Moslemrebellie, wat oor die sewe eeue van Islamitiese heerskappy geëindig het en Suid-Spanje aan Christelike heersers terugbesorg het.

Die soeke na die rykdom en voorspoed van Indië se Bengaalse Sultanaat het gelei tot die kolonisasie van die Amerikas deur Christopher Columbus in 1492 en die Portugese reise deur Vasco da Gama, wat Europa met die Indiese subkontinent verbind het, wat die tydperk van Iberiese ryke ingelui het.

In Asië het die Timurid-ryk ineengestort, en die Afghaanse Pashtun Lodi-dinastie is onder die Delhi-sultanaat gestig. Onder die bewind van die Yongle-keiser, wat die Verbode Stad gebou het en Zheng He beveel het om die wêreld oorsee te verken, het die Ming-dinastie se gebied sy hoogtepunt bereik.

In Afrika het die verspreiding van Islam gelei tot die vernietiging van die Christelike koninkryke van Nubië. Teen die einde van die Eeu het net Alodia oorgebly, wat in 1504 sou ineenstort. Die voorheen uitgestrekte Maliryk het op die randjie van ineenstorting gewankel, onder druk van die opkomende Songhairyk.

In die Amerikas het beide die Inkaryk en die Asteekse Ryk die hoogtepunt van hul invloed bereik, maar die Europese kolonisasie van die Amerikas het die verloop van die moderne geskiedenis verander.

Bronne[wysig | wysig bron]