István Sándorfi

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search


Exposition de Budapest, novembre 2006.JPG

István Sándorfi

Hongaarse skilder


Styl
Hiperrealisme


Beduidende werke

Au bonheur des Dames

Safi

Nature Morte au coton tige

István Sándorfi (in Frankryk meestal Étienne Sandorfi, * 12 Junie 1948 in Boedapest, Hongarye, † 26 Desember 2007 in Parys, Frankryk) was 'n Hongaarse skilder.

Vroeë lewe[wysig | wysig bron]

Omdat István Sándorfi se vader vir 'n Amerikaanse maatskappy werksaam was, is hy in 1950 vir vyf jaar tronk toe gestuur. Net enkele dae voor die Hongaarse Opstand in 1956 is hy vrygelaat. Die gesin het Hongarye in dieselfde jaar verlaat en hulle eers in Oostenryk, daarna in Duitsland en uiteindelik in Frankryk gevestig.[1][2]

Sándorfi het op die ouderdom van agt begin om te teken, en toe hy twaalf was het hy begin om met olieverf te skilder. Hy het 'n diploma by die École nationale supérieure des Beaux-Arts in Parys behaal en daarnaas ook aan die École nationale supérieure des arts décoratifs gestudeer.

István Sándorfi het twee dogters: Ange (* 1974) en Eve (* 1979).

Die kunstenaar is ná 'n kort siekte op 26 Desember 2007 oorlede en volgens sy eie wil in Boedapest ter ruste gelê.[3]

Kuns en werke[wysig | wysig bron]

In die 1970's het Sándorfi begin om self model vir sy skilderye te staan - hy het nie daarvan gehou dat vreemdelinge toegekyk het toe hy aan die skilder was nie. Sy eerste kunsuitstalling is in 'n klein galery in Parys gehou, later - in 1973 - het die eerste groot uitstalling in die Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris gevolg. [4] Sy werke kon daarna in verskeie museums in die buiteland besigtig word, waaronder Kopenhagen, Rome, München, Brussel, Basel, New York, Los Angeles en San Francisco.

Vir sy skilderye het hy dikwels vreemde voorwerpe of selfs baie vreemde bewegings en situasies gebruik. Die oorheersende kleure in sy werke was in die 1970's en 1980's blou, lila en koue kombinasies van hierdie twee kleure. In die 1980's het hy homself op meer vroulike vorme en stillewens toegespits. Vanaf 1988 het hy hoofsaaklik vroue geskilder.

In 2006 is sy eerste Hongaarse uitstalling in Boedapest gehou, 'n tweede het in 2007 in Debrecen gevolg. Dit was sy eerste besoek aan Hongarye nadat hy sy geboorteland nog as kind verlaat het.

Uitstallings[wysig | wysig bron]

  • 1966 - Galerie des Jeunes, Parys • Galerie de la Barbière, Le Barroux
  • 1970 - Galerie 3+2, Parys
  • 1973 - Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris
  • 1974 - Galerie Daniel Gervis, Parys
  • 1975 - Galerie Beaubourg, Parys
  • 1976 - Bucholz Galerie, München
  • 1977, 1980 - Galerie Isy Brachot, Brussel
  • 1978, 1981, 1983 - Galerie Isy Brachot, Parys
  • 1979 - FIAC, Galerie Isy Brachot, Parys
  • 1981 - Galerie Isy Brachot, Basel
  • 1982 - Amaury Taitinger Gallery, New York
  • 1984 - FIAC, Galerie Isy Brachot, Parys
  • 1986 - Galerie Lavignes-Bastille, Parys - Galerie de Bellecour, Lyon
  • 1987 - Lavignes-Bastille Gallery, Los Angeles - Hôtel de Ville, Nancy
  • 1988 - Armory Show '88, Lavignes-Bastille Gallery, New York - Abbaye des Cordeliers, Châteauroux (retrospektief) - Louis K. Meisel Gallery, New York - FIAC, Galerie Lavignes-Bastille, Parys
  • 1991 - Galerie Prazan-Fitussi, Parys
  • 1993 - Galerie Guénéguaud, Parys - Galerie Mann, Parys
  • 1994, 1997 - Jane Kahan Gallery, New York
  • 1999 - Galerie Tempera, Brussel
  • 1999-2000 - Gallerihuset, Kopenhagen
  • 2006 - Erdész-Maklári Galéria, Boedapest
  • 2007 - A test színeváltozása. Életműkiállítás, MODEM, Debrecen

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]