Jannie de Beer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jannie de Beer Sportportaal
Volle naam Jan Hendrik de Beer
Geboortedatum 22 April 1971 (1971-04-22) (51 jaar oud)
Geboorteplek Welkom, Suid-Afrika
Lengte 1,82 m
Massa 87 kg
Skool Wessel Maree Hoërskool, Odendaalsrus
Universiteit Universiteit van die Vrystaat
Rugbyloopbaan
Loopbaan as speler
Posisie(s) Losskakel
Professionele / senior klubs
Jare Klub / span Weds (pte)
1998–99
2001–02
London Scottish
Saracens
16
6
(168)
(53)
Provinsiale- / Staatspanne
Jare Klub / span Weds (pte)
1989–1991
1992–1999
Vrystaat
Transvaal
80
(915)
()
Superrugby
Jare Klub / span Weds (pte)
1998
2000
Cats
Bulls
6
10
(72)
(123)
Nasionale span(ne)
Jare Land Weds (pte)
1997–99 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 13 (181)

Jannie de Beer (gebore 22 April 1971) is 'n Suid-Afrikaanse voormalige rugbyspeler. Hy het op losskakel vir die Suid-Afrikaanse nasionale span, die Springbokke, gespeel. Hy het die Springbokke in 13 toetse verteenwoordig en 181 punte aangeteken.[1][2] Hy was bekend as 'n skoppende losskakel.[3]

Loopbaan[wysig | wysig bron]

De Beer is in Welkom gebore en het Noord-Vrystaat by die 1989 Cravenweek-skoletoernooi verteenwoordig. Hy het in 1990 as 19-jarige sy senior provinsiale buiging vir die Vrystaat gemaak.[4][5]

De Beer het sy debuut teen die Britse en Ierse Leeus in 1997 gemaak, en is ingebring vir die afgedankte Henry Honiball wie se hardloopstyl in die eerste twee toetse deur die Leeus se verdediging in bedwang gebring is.[6]

De Beer is veral bekend vir sy wêreldrekord van vyf skepdoele in 'n enkele toetswedstryd, wat hy in die Rugbywêreldbeker 1999 in Parys teen Engeland aangeteken het. Die Springbokke het die wedstryd met 44–21 gewen en Engeland uit die toernooi geskakel.[7] Sy pogings om die taktiek in die halfeindstryd teen Australië te herhaal het egter misluk, want ondanks verskeie pogings kon hy net een skepskop in die wedstryd aanteken, en die Australiërs het op hom toegesak.[8] Dit was sy laaste verskyning vir die Springbokke.

De Beer, 'n belydende Christen, erken sy geloof in God vir sy suksesse. De Beer het in 2002 uit beroepsrugby getree weens 'n kniebesering.[9]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Jannie de Beer | Rugby Union | Players and Officials". ESPNscrum. Besoek op 16 Januarie 2021.
  2. (en) Chris Schoeman (2000). Who's who of South African rugby 2000 (5de uitg.). Kaapstad: Strobe Communications. p. 24. ISBN 0-620-26188-9. OCLC 56517006.
  3. (en) Paul Dobson (1999). Champions and challengers. Londen: Struik. p. 74. ISBN 1-86872-393-3. OCLC 43526923.
  4. (en) Chris Schoeman (2000). Who's who of South African rugby 2000 (5de uitg.). Kaapstad: Strobe Communications. p. 24. ISBN 0-620-26188-9. OCLC 56517006.
  5. (en) Paul Dobson (1999). Champions and challengers. Londen: Struik. p. 74. ISBN 1-86872-393-3. OCLC 43526923.
  6. (en) Andy Colquhoun (1999). The South African Rugby Annual 1999. Kaapstad: MWP Media Sport. pp. 66–72. ISBN 0-9584231-4-8.
  7. (en) Jahn O'Sullivan. "RWC Moments: Jannie de Beer's five drop goals". The Irish Times. Besoek op 16 Januarie 2021.
  8. (en) "Classic Encounter – Wallabies vs Springboks World Cup Semifinal 1999 – Rugby News & Videos". www.rugbydump.com. Besoek op 16 Januarie 2021.
  9. (en) "De Beer hangs up his boots". Nuus24. Besoek op 16 Januarie 2021.