Rugbywêreldbeker 1999

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Rugbywêreldbeker 1999
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Frankryk Frankryk
Flag of Ireland Ierland
Datums 1 Oktober – 6 November
Aantal nasies 20 (65 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Australië Australië
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Frankryk Frankryk
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Toernooistatistiek
Wedstryde 41
Bywoning 1 750 000 (gem. 42 683 per wedstryd)
Drieë 242 (gemiddeld 5.9 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Argentinië Gonzalo Quesada (102)[1]
Meeste drieë Vlag van Nieu-Seeland Jonah Lomu (8)[2]
1995
2003

Die Rugbywêreldbeker 1999 het vanaf 1 Oktober tot en met 6 November 1999 in Wallis, Engeland, Skotland, Frankryk en Ierland, die destydse Vyfnasies, plaasgevind. Dit was die vierde rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR) aangebied word en die tweede in Europa. Al die gashere het ook die Rugbywêreldbeker 1991 gemeenskaplik gehuisves. Dit was die eerste rugbywêreldbekertoernooi in dié sport se professionele era.

Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

Die Rugbywêreldbeker 1999 was die eerste toernooi met 20 deelnemende nasionale rugbyspanne, teenoor die 16 van die eerste drie rugbywêreldbekertoernooie. Tydens die 1999-toernooi is 41 wedstryde beslis. Die spanne is in vyf poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste span van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer, terwyl die ses voorste derde-plek-spanne tydens die uitspeelrondte om die oorblywende drie plekke van die kwarteindrondte meegeding het. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2003 in Australië gekwalifiseer.

Australië wen die trofee nadat hulle Frankryk met 35–12 in die eindstryd op Millennium-stadion in Cardiff kon klop en sodoende hulle tweede rugbywêrelbekerdtitel inpalm. Hulle het ook die eerste span geword wat dié titel ingepalm het nadat hulle vir die toernooi moes kwalifiseer.[3] Die verdedigende kampioen Suid-Afrika eindig in die derde en Nieu-Seeland in die vierde plek. Die halfeindwedstryd tussen Frankryk en Nieu-Seeland, waartydens Les Bleus die All Blacks 35–12 geklop het, word as een van die beste rugbywedstryde tot dusver beskou.[4] Die nasionale rugbyspanne van Namibië, Spanje en Uruguay vir die eerste keer aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem, maar al drie spanne is reeds in die poelfase uitgeskakel.

Tydens hierdie toernooi het die losskakel Jannie de Beer van Suid-Afrika tydens die wedstryd teen Engeland vyf skepskoppe oorgeskop – ’n Suid-Afrikaanse toetsrekord.

Toewysing[wysig | wysig bron]

Die Rugbywêreldbeker 1999 is deur die IRR aan die vyf rugbylande toegewys, wat destyds jaarliks om die Vyfnasies-beker meegeding het. Die Walliese Rugbyunie het met die ander rugbyunies van die Vyfnasies ooreengekom om van die wedstryde in Engeland, Frankryk, Ierland en Skotland aan te bied. Die nuwe Millennium-stadion in Cardiff was die kern van die Walliese bod, met boukoste van sowat £126 miljoen wat deur ’n lotto-insamelings en private belegging gedek is.

Deelnemende spanne[wysig | wysig bron]

Die volgende 20 spanne het vir die Rugbywêreldbeker 1999 gekwalifiseer: Die nominale gasheer Wallis, die verdedigende kampioen Suid-Afrika, die naaswenner Nieu-Seeland en die derde plek Frankryk het outomaties vir die Rugbywêreldbeker 1999 gekwalifiseer. Om die oorblywende 16 plekke het tydens die kwalifiseringsrondte 65 nasionale rugbyspanne meegeding, ’n nuwe rekord. Die nasionale rugbyspanne van Namibië, Spanje en Uruguay kon vir die eerste keer vir ’n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer en het saam met Fidji, wat die vorige 1995-toernooi in Suid-Afrika misgeloop het, by die 16-span-lys van die Rugbywêreldbeker 1995 aangesluit om sodoende die 20-span-lys vir die Rugbywêreldbeker 1999 te vorm.

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie Poel
Vlag van Wallis Wallis Outomaties Vierde 1995 Derde plek (1987) D
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika Tweede 1995 Kampioen (1995) A
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Vierde 1995 Kampioen (1987) B
Vlag van Argentinië Argentinië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) D
Vlag van Australië Australië Kwalifiseringsrondte Vierde 1995 Kampioen (1991) E
Vlag van Engeland Engeland Vierde 1995 Naaswenner (1991) B
Vlag van Fidji Fidji Derde 1991 Kwarteindrondte (1987) C
Vlag van Frankryk Frankryk Vierde 1995 Naaswenner (1987) C
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland Vierde 1995 Kwarteindrondte (1987, 1991, 1995) E
Vlag van Italië Italië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) B
Vlag van Japan Japan Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) D
Vlag van Kanada Kanada Vierde 1995 Kwarteindrondte (1991) C
Vlag van Namibië Namibië Eerste Debuut C
Vlag van Roemenië Roemenië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) E
Vlag van Samoa Samoa Derde 1995 Kwarteindrondte (1991, 1995) D
Vlag van Skotland Skotland Vierde 1995 Vierde plek (1991) A
Vlag van Spanje Spanje Eerste Debuut A
Vlag van Tonga Tonga Derde 1995 Poelfase (1987, 1995) B
Vlag van Uruguay Uruguay Eerste Debuut A
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Derde 1995 Poelfase (1987, 1991) E

Stadions[wysig | wysig bron]

Die Millennium-stadion in Cardiff, kern van die Walliese bod vir die Rugbywêreldbeker 1999

Die Rugbywêreldbeker 1999 is gemeenskaplik deur Wallis, Engeland, Frankryk, Ierland en Skotland aangebied, met wedstryde wat in al dié vyf lande beslis is. Al die Poel A-wedstryde is in Skotland aangebied, Poel B-wedstryde in Engeland, Poel C-wedstryde in Frankryk, Poel D-wedstryde in Wallis en Poel E-wedstryde in Ierland. Die uitspeelrondte vir die kwarteindrondte en die kwarteindrondte self is in drie verskeie stadions gehuisves, die halfeindrondte is op Twickenham in Londen beslis. Die klein finale en die eindstryd is op die nuut opgerigte Millennium-stadion in Cardiff aangebied, wat die Nasionale Stadion op Cardiff Arms Park vervang het.

Van die Engelse stadions is Twickenham en Welford Road (albei rugbystadions), asook Ashton Gate in Bristol en Kirklees in Huddersfield, wat wat gewoonlik sokker aanbied, ingespan. Skotse stadions sluit in Murrayfield, tuiste van die Skotse Rugbyunie; Hampdenpark, tuiste van die Skotse Sokkerassosiasie; en die kleinste stadion van die Rugbywêreldbeker 1999: Netherdale in Galashiels, Scottish Borders. Stadions in Ierland is Lansdowne Road, die tradisionele setel van die Ierse Rugbyunie, asook Ravenhill en Thomondpark. In Frankryk is vyf stadions ingespan, die meeste van die vyf gashere, insluitende die Franse nasionale stadion, Stade de France, wat die eindstryd van beide die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 en die Rugbywêreldbeker 2007 aangebied het.

Vlag van Wallis Cardiff Vlag van Wallis Wrexham Vlag van Wallis Llanelli Vlag van Frankryk Saint-Denis Vlag van Engeland Londen
Millennium Racecourse Ground Stradeypark Stade de France Twickenham
51°28′41″N 3°10′57″W / 51.47806°N 3.18250°W / 51.47806; -3.18250 (Millennium) 53°3′7″N 3°0′13″W / 53.05194°N 3.00361°W / 53.05194; -3.00361 (Racecourse Ground) 51°41′13″N 4°10′31″W / 51.68694°N 4.17528°W / 51.68694; -4.17528 (Stradeypark) 48°55′28″N 2°21′36″O / 48.92444°N 2.36000°O / 48.92444; 2.36000 (Stade de France) 51°27′22″N 0°20′30″W / 51.45611°N 0.34167°W / 51.45611; -0.34167 (Twickenham)
Kapasiteit: 74 500 Kapasiteit: 15 500 Kapasiteit: 10 800 Kapasiteit: 80 000 Kapasiteit: 75 000
Millennium Stadium RWC2015.jpg Eric Roberts Stand.jpg Stradey Park.jpg 07-01 France-Angleterre 02-03-2002.jpg Twickenham rfu.jpg
Vlag van Skotland Edinburg Vlag van Skotland Glasgow Vlag van Ierland Dublin Vlag van Frankryk Lens Vlag van Frankryk Bordeaux
Murrayfield Hampdenpark Lansdowne Road Stade Félix-Bollaert Stade Chaban-Delmas
55°56′32″N 3°14′27″W / 55.94222°N 3.24083°W / 55.94222; -3.24083 (Murrayfield) 55°49′33″N 4°15′7″W / 55.82583°N 4.25194°W / 55.82583; -4.25194 (Hampdenpark) 53°20′6.02″N 6°13′45″W / 53.3350056°N 6.22917°W / 53.3350056; -6.22917 (Lansdowne Road) 50°25′58″N 2°48′53″O / 50.43278°N 2.81472°O / 50.43278; 2.81472 (Stade Félix-Bollaert) 44°49′45″N 0°35′52″W / 44.82917°N 0.59778°W / 44.82917; -0.59778 (Stade Chaban-Delmas)
Kapasiteit: 67 500 Kapasiteit: 52 500 Kapasiteit: 49 250 Kapasiteit: 41 800 Kapasiteit: 38 327
A pot of gold... - geograph.org.uk - 718806.jpg 2012 Olympic Football - Honduras v Morroco.jpg Leinster2006.jpg Stade Bollaert (Coupe du Monde de Rugby 2007).jpg Stade Chaban-Delmas.jpg
Vlag van Ierland Limerick Vlag van Ierland Belfast Vlag van Skotland Galashiels
Thomondpark Ravenhill Netherdale
52°40′27″N 8°38′33″W / 52.67417°N 8.64250°W / 52.67417; -8.64250 (Thomondpark) 54°34′35″N 5°54′16″W / 54.57639°N 5.90444°W / 54.57639; -5.90444 (Ravenhill) 55°36′22″N 2°47′0.6″W / 55.60611°N 2.783500°W / 55.60611; -2.783500 (Netherdale)
Kapasiteit: 13 500 Kapasiteit: 12 500 Kapasiteit: 6 000
Thomond Park.jpg Ravenhillstadium.jpg Netherdale - geograph-302251.jpg
Vlag van Frankryk Toulouse Vlag van Engeland Huddersfield Vlag van Engeland Bristol Vlag van Frankryk Béziers Vlag van Engeland Leicester
Stadium Municipal Kirklees Ashton Gate Stade de la Méditerranée Welford Road
43°34′59″N 1°26′3″O / 43.58306°N 1.43417°O / 43.58306; 1.43417 (Stadium Municipal) 53°39′15″N 1°46′6″W / 53.65417°N 1.76833°W / 53.65417; -1.76833 (Kirklees) 51°26′24″N 2°37′13″W / 51.44000°N 2.62028°W / 51.44000; -2.62028 (Ashton Gate) 43°20′5″N 3°15′58″O / 43.33472°N 3.26611°O / 43.33472; 3.26611 (Stade de la Méditerranée) 52°37′27″N 1°07′59″W / 52.62417°N 1.13306°W / 52.62417; -1.13306 (Welford Road)
Kapasiteit: 37 000 Kapasiteit: 24 500 Kapasiteit: 21 500 Kapasiteit: 18 000 Kapasiteit: 16 500
Stadium de Toulouse.jpg Galpharm Stadium - geograph.org.uk - 312658.jpg Ashtongatecharlton.JPG BéziersMassy2.jpg Building In Progress - geograph.org.uk - 1110575.jpg
Plekke in Skotland en Ierland

Formaat[wysig | wysig bron]

Die Rugbywêreldbeker 1999 is oor 35 dae tussen 20 verskillende nasies oor 41 wedstryde gespeel. Dit het op 1 Oktober 1999 op Millenium in Cardiff met ’n wedstryd tussen die amptelike gasheer, Wallis, en Argentinië afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 6 November met die eindstryd tussen Australië en Frankryk, waartydens die Wallabies die Webb Ellis-beker ingepalm het.

Poele[wysig | wysig bron]

Poel A Poel B Poel C Poel D Poel E

Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Uruguay Uruguay

Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Tonga Tonga

Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Fidji Fidji
Vlag van Kanada Kanada
Vlag van Namibië Namibië

Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Samoa Samoa
Vlag van Japan Japan

Vlag van Australië Australië
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Vlag van Roemenië Roemenië

Die poelwedstryde is onder die vyf gashere soos volg verdeel:

  • Poel A is in Skotland beslis
  • Poel B is in Engeland beslis
  • Poel C is in Frankryk beslis
  • Poel D is in Wallis beslis
  • Poel E is in Ierland beslis

Poelfase[wysig | wysig bron]

Vir die eerste keer het 20 nasionale rugbyspanne aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem en hulle is in vyf poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop en een vir ’n nederlaag.

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Drie wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Twee vir ’n gelykop;
  • Een vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het. Die beste naaswenners van die poelfase het tydens die uitspeelrondte om die drie oorblywende plekke meegeding.

Uitklopfase[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner van elk van die poele het saam met die wenners van die uitspeelrondte ná die uitklopfase deurgedring. Hulle het saam met die wenner van die poelfase wat die minste punte behaal het, die wenners van ’n ander poel in die kwarteindrondte ontmoet.

Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1999-effek op 2003-kwalifisering[wysig | wysig bron]

Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2003 in Australië gekwalifiseer. Hulle is Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.

Wedstryde[wysig | wysig bron]

Poelwedstryde[wysig | wysig bron]

Poel A[wysig | wysig bron]

Gekwalifiseer vir die kwarteindrondte
Gekwalifiseer vir die uitspeelrondte
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 3 3 0 0 18 132 35 9
Vlag van Skotland Skotland 3 2 0 1 15 120 58 7
Vlag van Uruguay Uruguay 3 1 0 2 4 42 97 5
Vlag van Spanje Spanje 3 0 0 3 0 18 122 3

Poel B[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3 3 0 0 22 176 28 9
Vlag van Engeland Engeland 3 2 0 1 22 184 47 7
Vlag van Tonga Tonga 3 1 0 2 4 47 171 5
Vlag van Italië Italië 3 0 0 3 2 35 196 3

Poel C[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Frankryk Frankryk 3 3 0 0 13 108 52 9
Vlag van Fidji Fidji 3 2 0 1 14 124 68 7
Vlag van Kanada Kanada 3 1 0 2 12 114 82 5
Vlag van Namibië Namibië 3 0 0 3 4 42 186 3

Poel D[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Wallis Wallis 3 2 0 1 14 118 71 7
Vlag van Samoa Samoa 3 2 0 1 11 97 72 7
Vlag van Argentinië Argentinië 3 2 0 1 3 83 51 7
Vlag van Japan Japan 3 0 0 3 2 36 140 3
  • Finale posisie van Wallis, Samoa en Argentinië volgens punte wat totaal aangeteken is.

Poel E[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Australië Australië 3 3 0 0 19 135 31 9
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 3 2 0 1 14 100 45 7
Vlag van Roemenië Roemenië 3 1 0 2 5 50 126 5
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 3 0 0 3 5 52 135 3

Posisie van derde plek spanne[wysig | wysig bron]

Gekwalifiseer vir die uitspeelrondte
Span Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Argentinië Argentinië 2 0 1 3 83 51 7
Vlag van Kanada Kanada 1 0 2 12 114 82 5
Vlag van Uruguay Uruguay 1 0 2 4 42 97 5
Vlag van Roemenië Roemenië 1 0 2 5 50 126 5
Vlag van Tonga Tonga 1 0 2 4 47 171 5

Uitspeelrondte[wysig | wysig bron]

Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]

Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
24 Oktober – Saint-Denis        
 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  44
30 Oktober – Londen
 Vlag van Engeland Engeland  21  
 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  21
23 Oktober – Cardiff
   Vlag van Australië Australië  27  
 Vlag van Australië Australië  24
6 November – Cardiff
 Vlag van Wallis Wallis  9  
 Vlag van Australië Australië  35
24 Oktober – Edinburg
   Vlag van Frankryk Frankryk  12
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  30
31 Oktober – Londen
 Vlag van Skotland Skotland  18  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  31 derde plek
24 Oktober – Dublin
   Vlag van Frankryk Frankryk  43   4 November – Cardiff
 Vlag van Frankryk Frankryk  47
   Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  22
 Vlag van Argentinië Argentinië  26  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  18

Kwarteindrondte[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte[wysig | wysig bron]

Klein finale (vir die derde plek)[wysig | wysig bron]

Eindstryd[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldkampioen 1999
Vlag van Australië Australië

Finale puntestand[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al die 20 deelnemende nasionale rugbyspanne ná die Rugbywêreldbeker 1999.[5]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1 Vlag van Australië Australië E 6 6 0 0 221 24 19 20 1
2 Vlag van Frankryk Frankryk C 6 5 0 1 210 22 17 20 2
3 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika A 6 5 0 1 219 21 18 18 8
4 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland B 6 4 0 2 255 29 22 22 0
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 Vlag van Engeland Engeland B 5 3 0 2 250 26 21 26 0
6 Vlag van Skotland Skotland A 5 3 0 2 173 20 14 12 3
7 Vlag van Argentinië Argentinië D 5 3 0 2 137 6 4 32 1
8 Vlag van Wallis Wallis D 4 2 0 2 127 14 12 11 0
In die uitspeelrondte uitgeskakel
9 Vlag van Fidji Fidji C 4 2 0 2 148 17 15 10 1
10 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland E 4 2 0 2 124 12 11 12 2
11 Vlag van Samoa Samoa D 4 2 0 2 117 13 11 10 0
In die poelfase uitgeskakel
12 Vlag van Kanada Kanada C 3 1 0 2 114 12 12 9 1
13 Vlag van Roemenië Roemenië E 3 1 0 2 50 5 2 7 0
14 Vlag van Tonga Tonga B 3 1 0 2 47 4 3 6 1
15 Vlag van Uruguay Uruguay A 3 1 0 2 42 4 2 6 0
16 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State E 3 0 0 3 52 5 3 6 1
17 Vlag van Namibië Namibië C 3 0 0 3 42 4 2 6 0
18 Vlag van Japan Japan D 3 0 0 3 36 2 1 8 0
19 Vlag van Italië Italië B 3 0 0 3 35 2 2 7 0
20 Vlag van Spanje Spanje A 3 0 0 3 18 0 0 6 0
Totaal 41 2417 242 191 258 21

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 19 Oktober 2019.
  2. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 19 Oktober 2019.
  3. (en) "1999: Aussies rule world again". BBC. 24 September 2003. Besoek op 19 Oktober 2019.
  4. (en) "1999: France 43-31 N Zealand". BBC. 24 September 2003. Besoek op 19 Oktober 2019.
  5. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 19 Oktober 2019.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) Davies, Gerald (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0.
  • (en) Farr-Jones, Nick (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2.
  • (en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.
  • (en) Peatey, Lance (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Rugbywêreldbeker Rugbyball2.jpg

Australië en Nieu-Seeland 1987Engeland 1991Suid-Afrika 1995Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland 2015Japan 2019Frankryk 2023