Gaan na inhoud

Jorge Rafael Videla

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jorge Rafael Videla
Jorge Rafael Videla
Jorge Rafael Videla in 1976

42ste President van Argentinië
Ampstermyn
29 Maart 1976  29 Maart 1981
Voorafgegaan deur Isabel Perón
Opgevolg deur Roberto Eduardo Viola

Goewerneur van Tucumán
Ampstermyn
4 Augustus 1970  10 Desember 1970
Voorafgegaan deur Jorge Daniel Nanclares
Opgevolg deur Carlos Alfredo Imbaud

Persoonlike besonderhede
Gebore (1925-08-02)2 Augustus 1925
Mercedes, Buenos Aires, Argentinië
Sterf 17 Mei 2013 (op 87)
Marcos Paz, Buenos Aires, Argentinië
Politieke party Onafhanklik
Eggenoot/-note Alicia Raquel Hartridge (1948–2021; haar dood)
Kind(ers) 7
Alma mater Colegio Militar de la Nación
Handtekening

Militêre Diens
Lojaliteit Vlag van Argentinië Argentinië
Diens/Tak Vlag van Argentinië Argentynse Weermag
Jare in diens 1944–1981
Rang Luitenant-generaal
Eenheid Argentynse Weermag (1976–1981)
Oorloë/Veldslae Vuiloorlog
Beagle-konflik

Jorge Rafael Videla ([vɪˈdɛlə]; Spaans: [ˈxoɾxe rafaˈel biˈðela]; 2 Augustus 192517 Mei 2013) was van 1976 tot 1981 'n hoofbevelvoerder in die Argentynse Weermag en diktator van Argentinië.

Hy het aan bewind gekom in 'n staatsgreep wat Isabel Martínez de Perón afgesit het. In 1985, twee jaar ná die terugkeer van 'n verteenwoordigende demokratiese regering, is hy in die verhoor van die Juntas vervolg vir grootskaalse menseregteskendings en Misdade teen die Mensdom wat onder sy bewind plaasgevind het, insluitend ontvoering of gedwonge verdwyning, wydverspreide marteling en buitengeregtelike moord op aktiviste en politieke opponente asook hul gesinne in geheime konsentrasiekampe. Na raming het 13 000 tot 30 000 politieke dissidente in hierdie tydperk verdwyn. Videla is ook skuldig bevind aan die diefstal van baie babas wat tydens die ballingskap van hul moeders by die onwettige konsentrasiekampe gebore is en hulle deurgegee het vir onwettige aanneming deur medewerkers van die regime. Ter verdediging het Videla beweer dat die vroulike guerilla-aangehoudenes hulself toegelaat het om swanger te raak in die geloof dat hulle nie gemartel of tereggestel sou word nie. Op 5 Julie 2010 het Videla die volle verantwoordelikheid vir sy leër se optrede tydens sy bewind op hom geneem. "Ek aanvaar die verantwoordelikheid as die hoogste militêre gesag tydens die interne oorlog. My ondergeskiktes het my bevele gevolg," het hy voor 'n Argentynse hof gesê. Videla het ook baie Nazi-vlugtelinge beskerm, net soos Juan Perón voor hom, Alfredo Stroessner van Paraguay en Hugo Banzer van Bolivië. Hy was onder huisarres tot 10 Oktober 2008, toe hy na 'n militêre gevangenis gestuur is.

Ná 'n nuwe verhoor op 22 Desember 2010 is Videla lewenslang gevonnis in 'n burgerlike gevangenis weens die dood van 31 gevangenes ná sy staatsgreep. Videla is op 5 Julie 2012 tot 50 jaar gevangenisstraf gevonnis vir die stelselmatige ontvoering van kinders tydens sy ampstermyn. Die volgende jaar is Videla dood in die siviele gevangenis Marcos Paz vyf dae nadat hy in die stort geval het.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]