Jorge Rafael Videla
| Jorge Rafael Videla | |
Jorge Rafael Videla in 1976 | |
42ste President van Argentinië | |
| Ampstermyn 29 Maart 1976 – 29 Maart 1981 | |
| Voorafgegaan deur | Isabel Perón |
|---|---|
| Opgevolg deur | Roberto Eduardo Viola |
Goewerneur van Tucumán | |
| Ampstermyn 4 Augustus 1970 – 10 Desember 1970 | |
| Voorafgegaan deur | Jorge Daniel Nanclares |
| Opgevolg deur | Carlos Alfredo Imbaud |
Persoonlike besonderhede | |
| Gebore | 2 Augustus 1925 Mercedes, Buenos Aires, Argentinië |
| Sterf | 17 Mei 2013 (op 87) Marcos Paz, Buenos Aires, Argentinië |
| Politieke party | Onafhanklik |
| Eggenoot/-note | Alicia Raquel Hartridge (1948–2021; haar dood) |
| Kind(ers) | 7 |
| Alma mater | Colegio Militar de la Nación |
| Handtekening | |
Militêre Diens | |
| Lojaliteit | |
| Diens/Tak | |
| Jare in diens | 1944–1981 |
| Rang | |
| Eenheid | Argentynse Weermag (1976–1981) |
| Oorloë/Veldslae | Vuiloorlog Beagle-konflik |
Jorge Rafael Videla ([vɪˈdɛlə]; Spaans: [ˈxoɾxe rafaˈel biˈðela]; 2 Augustus 1925 – 17 Mei 2013) was van 1976 tot 1981 'n hoofbevelvoerder in die Argentynse Weermag en diktator van Argentinië.
Hy het aan bewind gekom in 'n staatsgreep wat Isabel Martínez de Perón afgesit het. In 1985, twee jaar ná die terugkeer van 'n verteenwoordigende demokratiese regering, is hy in die verhoor van die Juntas vervolg vir grootskaalse menseregteskendings en Misdade teen die Mensdom wat onder sy bewind plaasgevind het, insluitend ontvoering of gedwonge verdwyning, wydverspreide marteling en buitengeregtelike moord op aktiviste en politieke opponente asook hul gesinne in geheime konsentrasiekampe. Na raming het 13 000 tot 30 000 politieke dissidente in hierdie tydperk verdwyn. Videla is ook skuldig bevind aan die diefstal van baie babas wat tydens die ballingskap van hul moeders by die onwettige konsentrasiekampe gebore is en hulle deurgegee het vir onwettige aanneming deur medewerkers van die regime. Ter verdediging het Videla beweer dat die vroulike guerilla-aangehoudenes hulself toegelaat het om swanger te raak in die geloof dat hulle nie gemartel of tereggestel sou word nie. Op 5 Julie 2010 het Videla die volle verantwoordelikheid vir sy leër se optrede tydens sy bewind op hom geneem. "Ek aanvaar die verantwoordelikheid as die hoogste militêre gesag tydens die interne oorlog. My ondergeskiktes het my bevele gevolg," het hy voor 'n Argentynse hof gesê. Videla het ook baie Nazi-vlugtelinge beskerm, net soos Juan Perón voor hom, Alfredo Stroessner van Paraguay en Hugo Banzer van Bolivië. Hy was onder huisarres tot 10 Oktober 2008, toe hy na 'n militêre gevangenis gestuur is.
Ná 'n nuwe verhoor op 22 Desember 2010 is Videla lewenslang gevonnis in 'n burgerlike gevangenis weens die dood van 31 gevangenes ná sy staatsgreep. Videla is op 5 Julie 2012 tot 50 jaar gevangenisstraf gevonnis vir die stelselmatige ontvoering van kinders tydens sy ampstermyn. Die volgende jaar is Videla dood in die siviele gevangenis Marcos Paz vyf dae nadat hy in die stort geval het.
Eksterne skakels
[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Jorge Rafael Videla.