Leo Buscaglia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Leo Buscaglia
Bynaam Dr. Liefde
Geboortenaam Felice Leonardo Buscaglia
Gebore 31 Maart 1924
Los Angeles
Oorlede 12 Junie 1998
Nasionaliteit Verenigde State
Alma mater Universiteit van Suid-Kalifornië
Beroep Skrywer, motiveringspreker

Felice Leonardo "Leo" Buscaglia PhD (31 Maart 1924 – 12 Junie 1998), ook bekend as "dr. Liefde," was 'n Amerikaanse skrywer/ motiveringspreker en 'n professor in die Departement van Spesiale Onderwys aan die Universiteit van Suid-Kalifornië.[1][2]

Biografie[wysig | wysig bron]

Felice Leonardo Buscaglia is gebore in Los Angeles, CA op 31 Maart 1924 in 'n familie van Italiaanse immigrante.[1] Hy het sy vroeë kinderjare in Aosta, Italië, deurgebring voor sy terugkeer na die Verenigde State om sy opleiding voort te sit.[1] Hy het gegradueer aan die Theodore Roosevelt High School  (Los Angeles). Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen in die Vloot en daarna ingeskryf by die Universiteit van Suid-Kalifornië (USC) waar hy drie grade verwerf het (BA 1950; MA 1954; PhD 1963) voordat hy by die fakulteit aangesluit het.[1] Met sy aftrede is Buscaglia aangewys as reisende professor ─  een van slegs twee sulke benoemings op daardie tydstip.

Selfmoord van 'n student[wysig | wysig bron]

Terwyl Buscaglia doseer het by USC was hy diep ontroer deur die selfmoord van 'n student.  Hy het die mensdom se afgestompdheid bepeins en die sin van die lewe ondersoek;  hy het 'n klas begin aanbied genaamd Love 1A.[1] Dit het die basis gevorm vir sy eerste boek wat eenvoudig "LOVE" getiteld was. Die Public Broadcasting System (PBS) het hom as 'n dinamiese spreker ontdek en sy gebeeldsende lesings het groot gewildheid verwerf in die 1980's. Sy praatjies is gewoonlik uitgesaai tydens fondswerwingsveldtogte en was op 'n tyd een van die grootste inkomsteverdieners van al PBS se programme. As gevolg van die nasionale blootstelling en die opregte storievertel-styl van sy boeke het al sy titels nasionale Topverkopers geword ─ waarvan vyf selfs gelyktydig op die New York Times se Topverkoperslys was.[2]

Afsterwe[wysig | wysig bron]

Buscaglia is aan 'n hartaanval oorlede op 12 Junie 1998 by sy huis in Glenbrook, Nevada, naby Lake Tahoe.[1] Hy was 74.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  1. Love (1972)
  2. The Way of the Bull (1973)
  3. The Fall of Freddie the Leaf (1982)
  4. Living, Loving and Learning (1982)
  5. Loving Each Other (1984)
  6. Amar a los demás (1985)
  7. Personhood (1986)
  8. Bus 9 to Paradise (1987)
  9. Papa My Father (1989)
  10. Because I Am Human (1972)
  11. The Disabled and Their Parents: A Counseling Challenge (1983)
  12. Seven Stories of Christmas Love (1987)
  13. A Memory for Tino (1988)
  14. Born for Love (1992)

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Robert McG. Thomas Jr (13 Junie 1998). "Leo Buscaglia, TV Advocate of Love's Power, Dies at 74". The New York Times. 
  2. 2,0 2,1 Burt A. Folkart (13 Junie 1998). "Leo Buscaglia; Speaker and Writer on Love and Hugs". The Los Angeles Times.