Nancy Sinatra

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Nancy Sinatra
Nancy Sinatra (1971).png
Nancy Sinatra in 1966
Agtergrondinligting
Gebore8 Junie 1940 (1940-06-08) (80 jaar oud)
Jersey City, NJ, VSA
GenresRock, Pop
Beroep(e)Sangeres en aktrise
InstrumenteStem
Jare aktief1961hede
EtiketteReprise
Elektra
RCA
Rhino
Sanctuary
Raven
DCC
WEA
AssosiasiesFrank Sinatra
Lee Hazlewood
Frank Sinatra, jr.
Webwerfhttp://nancysinatra.com
Nancy Sinatra saam met haar pa Frank gedurende 'n repetisie vir The Frank Sinatra Show in 1957

Nancy Sandra Sinatra (* 8 Junie 1940) is 'n Amerikaanse sangeres en aktrise. Sy is die oudste van drie kinders wat uit die huwelik van Frank Sinatra en sy eerste vrou Nancy Barbato (1917–2018) gebore is.

As sangeres het sy veral met treffers soos These Boots Are Made for Walkin' (1966) en Somethin' Stupid ('n duet wat sy in 1967 saam met haar pa gesing het) bekendheid verwerf. Haar opname van Bang Bang (My Baby Shot Me Down), wat oorspronklik deur Cher gesing is, is vir die openingstoneel van Quentin Tarantino se rolprent Kill Bill gebruik.

Ander gewilde treffers sluit Sugar Town, Summer Wine, How Does That Grab You, Darlin'? en die titellied vir die James Bond-film You Only Live Twice in wat in 1967 ontstaan het.[1]

Nancy Sinatra het haar loopbaan as sangeres en aktrise in die vroeë 1960's begin, maar aanvanklik net in Europa en Japan sukses behaal. Eers met These Boots Are Made for Walkin' het sy 'n transatlantiese nommer 1-treffer behaal. Haar optrede en klerestyl met lang stewels en kort romp is in die 1960's nog as uitdagend beskou, maar het ook 'n ikoniese eienskap van Sinatra geword. Die lied is soos baie ander van haar treffers deur Lee Hazlewood geskryf, wat ook verskeie kere duette met haar gesing het soos in die treffers Some Velvet Morning en Summer Wine. In 1966 en 1967 was altesaam dertien enkelsnitte van Sinatra op internasionale trefferlyste. In 1967 het Nancy Sinatra saam met Elvis Presley in die rolprent Speedway gespeel.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Jon Burlingame: The Music of James Bond. New York NY: Oxford University Press 2008, bl. 71

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Wiki-webtuistes

Instagram

Media