Regsleer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Regsfilosowe vra "wat is wet, en wat moet dit wees?"

Regsleer, regspraak, of regsteorie, is die teoretiese studie van die toepaslikheid van reg. Wetenskaplikes poog om die aard van die reg in sy mees algemene vorm te verduidelik en 'n dieper begrip van wetlike redenasie en analogie te verskaf, regstelsels, regsinstellings, en die behoorlike toepassing en rol van reg in die samelewing.[1]

Moderne regspraak het in die 18de eeu begin en was gefokus op die eerste beginsels van natuurreg, siviele reg, en die wet van nasies.[2] Algemene regspraak kan in kategorieë verdeel word, beide volgens die tipe vraag wat geleerdes wil beantwoord en deur die teorieë van regspraak, of denkrigtings, oor hoe daardie vrae die beste beantwoord word. Kontemporêre regsfilosofie, wat handel oor algemene regspraak, spreek probleme intern tot die reg en regstelsels aan en probleme van die reg as 'n sosiale instelling wat verband hou met die groter politieke en sosiale konteks waarin dit bestaan.[3]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. LII Staff (2007-08-06). "Jurisprudence". LII / Legal Information Institute (in Engels). Besoek op 2018-09-22.
  2. Garner, Bryan A. (2009). Black's law dictionary (9th uitg.). Saint Paul, Minnesota, USA: West. pp. Jurisprudence entry. ISBN 978-0-314-19949-2.
  3. Shiner, "Philosophy of Law", Cambridge Dictionary of Philosophy