Russiese wet op gay propaganda

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Russiese federale wet vir die doel om kinders te beskerm teen inligting wat ’n ontkenning van tradisionele gesinswaardes verkondig, ook algemeen bekend as die gaypropagandawet, is ’n wet wat op 11 Junie 2013 eenparig deur die Staatsdoema goedgekeur is (met net een lid, Ilja Ponomaref, wat buite stemming gebly het),[1] en op 30 Junie 2013 deur president Wladimir Poetin onderteken is.[2]

Volgens die Russiese regering is sy doel met die wet om kinders te beskerm teen blootstelling aan homonormatiwiteit – inhoud wat homoseksualiteit voorhou as ’n norm in die gemeenskap – met die argument dat dit in teenstelling is met tradisionele gesinswaardes. Die statuut het die land se kinderbeskermingswet en die kode oor administratiewe oortredings gewysig; dit maak die verspreiding van "propaganda vir nietradisionele seksuele verhoudings" onder minderjariges ’n oortreding strafbaar met boetes. Die definisie sluit in materiaal wat "’n belangstelling wek in" sulke verhoudings; veroorsaak dat minderjariges "nietradisionele seksontvanklikheid vorm"; of "idees voorstel oor die gelyke sosiale waarde van tradisionele en nietradisionele seksuele verhoudings". Ondernemings en organisasies kan ook gedwing word om hul bedrywighede tydelik te staak as hulle kragtens die wet aangekla word. Buitelanders kan óf vir tot 15 dae aangehou en verban óf met 5 000 roebels beboet en verban word.

Die Kremlin se steun aan die wet het die goedkeuring weggedra van die land se verregses, maar het later ook byval gevind by die algemene publiek. Die wet is veroordeel deur die Venesiese Kommissie van die Raad van Europa (waarvan Rusland lid is) en die Verenigde Nasies se Komitee vir Kinderregte, asook menseregtegroepe soos Amnestie Internasionaal. Dit is gekritiseer oor die breë en dubbelsinnige bewoording daarvan (insluitende die bogenoemde "’n belangstelling wek in" en "onder minderjariges"), omdat dit volgens teenstanders in effek ’n verbod is op die bevordering van die regte en kultuur van die LGBT-gemeenskap. Dit het ook die blaam gekry vir ’n toename in en regverdiging van geweld teen gays,[3] terwyl die implikasies daarvan in die lig van die toe naderende Olimpiese Winterspele in Sotsji ook kommer gewek het omdat die Olimpiese Handves verskeie vorme van diskriminasie verbied.

Agtergrond[wysig | wysig bron]

Jelena Mizoelina, wat die wet opgestel het.

Ondanks die feit dat Moskou en Sint Petersburg bekend was vir hul florerende LGBT-gemeenskappe, was daar sedert 2006 ’n groeiende teenstand onder politici teen gay regte.[4] Moskou het geweier om Gay Pride-parades goed te keur; die voormalige burgemeester Joeri Loezjkof het sulke geleenthede as "satanies" beskryf en Westerse groepe blameer vir die verspreiding van "hierdie soort verligting" in die land.[5][6][7] Regverdige Rusland se parlementslid Aleksander Tsjoejef was ook gekant teen gay regte en het in 2007 probeer om ’n soortgelyke "propagandawet" te laat instel. Uit reaksie daarop het die vooraanstaande LGBT-aktivis Nikolai Aleksejef op die TV-geselsprogram К барьеру! onthul Tsjoejef was openlik in selfdegeslagverhoudings betrokke voordat hy parlementslid geword het.[8]

In 2010 is Rusland deur die Europese Menseregtehof beboet ná aanklagte deur Aleksejef dat Moskou teen gays diskrimineer deur te weier om Gay Pride-parades goed te keur. Hoewel Moskou die risiko van geweld as rede aangevoer het, het die hof die besluit vertolk as ten gunste van groepe wat sulke demonstrasies afkeur.[9] In Maart 2012 het ’n Russiese regter die oprigting van ’n Pride House in Sotsji vir die Winterspele afgekeur omdat dit "die veiligheid van die Russiese gemeenskap sou ondermyn" en teenstrydig is met openbare moraliteit en beleide "op die gebied van gesins-, moederskaps- en kinderbeskerming."[10] In Augustus 2012 het Moskou ’n beslissing herbevestig waarvolgens Aleksejef se versoek om Gay Pride-parades 100 jaar lank jaarliks in Moskou te hou, afgewys is. Die moontlikheid van openbare oproer is as rede aangevoer.[11][12]

Die wet "vir die beskerming van kinders teen inligting wat nadelig vir hul gesondheid en ontwikkeling sal wees" het die verspreiding van "skadelike" materiaal onder minderjariges verbied. Dit het inhoud ingesluit "wat vrees, afsku of paniek onder kinders kan ontlok", pornografie en materiaal wat geweld, onwettige bedrywighede, middelmisbruik of selfleed verheerlik. Volgens ’n wysiging van 2012 is ’n verpligte graderingstelsel ingestel vir inhoud wat versprei word deur ’n "inligtings-en-telekommunikasienetwerk" (wat televisie en die internet insluit), asook ’n swartlys vir die sensurering van webtuistes met kinderpornografie of inhoud wat dwelmmisbruik en selfmoord verheerlik.[13][14][15][16][17]

Die wysiging van 2013, wat "propaganda vir nietradisionele seksuele verhoudings" as ’n tipe nadelige inhoud insluit, was volgens die Russiese regering daarop gemik om kinders te beskerm teen blootstelling aan inhoud wat homoseksualiteit as ’n "gedragsnorm" uitbeeld. Klem is gelê op die beskerming van "tradisionele" gesinswaardes. Die opsteller van die wet, Jelena Mizoelina (voorsitter van die Staatsdoema se komitee vir familie, vroue en kinders wat deur sommige as ’n "stryder vir moraliteit" beskryf word),[18][19][20] het beweer "tradisionele" verhoudings tussen ’n man en ’n vrou vereis spesiale beskerming deur die Russiese reg.[2][17][21][22] Die wysiging was ook ’n aanvulling van soortgelyke wette in verskeie Russiese streke, onder meer Rjazan, Archangelsk en Sint Petersburg.[23]

Volgens die Suid-Afrikaanse skrywer Mark Gevisser is die Kremlin se ondersteuning van die wet weerspieël in ’n "drastiese toename in homofobie" in Rusland wat in die jare voor die goedkeuring van die wet begin het.[24] Gevisser skryf die goedkeuring van die wet het die Russiese regering toegelaat om ’n gemeenskaplike terrein met die Russiese nasionalistiese verregses te vind, en het ook byval gevind by die baie Russe wat homoseksualiteit beskou "as ’n teken van die toenemende dekadensie in ’n geglobaliseerde era".[24] Hy skryf: "Baie Russe voel hulle kan hulle staal teen hierdie kulturele tsoenami deur aanspraak te maak op "tradisionele waardes", waarvan die verwerping van homoseksualiteit die maklikste kortpad is."[24]

Reaksie[wysig | wysig bron]

Aktiviste het die sypaadjie voor die Russiese ambassade in Finland met reënboogkleure geverf uit protes teen die wet en die Russiese sentiment.

Volgens ’n meningspeiling in Junie 2013 deur die Alrussiese Sentrum vir die Bestudering van Openbare Mening (ook bekend as FTsIOM) het minstens 90 persent van Russe die wet in ’n positiewe lig beskou.[4] Meer as 100 konserwatiewe groepe wêreldwyd het ’n petisie ten gunste van die wet onderteken. Larry Jacobs, bestuurder van die World Congress of Families, het die doel daarvan gesteun: om "die verspreiding te verbied van inligting wat daarop gemik is om minderjariges in ’n lewenstyl te betrek wat hul fisieke en morele gesondheid in gevaar stel".[25]

Poetin het in April 2013 op vroeë besware teen die destyds voorgestelde wetgewing gereageer deur te sê: "Ek wil hê almal moet verstaan daar is in Rusland geen regteskendings van seksuele minderheidsgroepe nie. Hulle is mense, nes enigiemand anders, en hulle het volle regte en vryhede".[26] Hy het bygevoeg hy is beslis van plan om die wet te onderteken omdat die Russiese volk dit eis.[21] Soos hy dit gestel het: "Kan jy jou ’n organisasie voorstel wat pedofilie in Rusland bepleit? Ek dink mense in baie Russiese streke sou die wapen opgeneem het . . . Dieselfde geld vir seksuele minderheidsgroepe: Ek kan my skaars voorstel dat selfdegeslaghuwelike in Tsjetsjnië toegelaat sou word. Kan jy jou dit voorstel? Dit sou menslike ongevalle tot gevolg gehad het."[21] Hy het ook gesê hy is bekommerd oor Rusland se lae geboortesyfer, want selfdegeslagverhoudings produseer nie kinders nie.[27]

In Augustus 2013 het die minister van sport Witali Moetko ook die wet verdedig en dit gelykgestel aan die beskerming van kinders teen inhoud wat alkohol- en dwelmmisbruik verheerlik. Volgens hom is die omstredenheid van die wet en sy gevolge deur die Westerse media "versin".[28]

Kritiek[wysig | wysig bron]

Veral in die Weste was daar groot teenstand teen die wet; kritici het dit beskou as ’n poging om die bevordering van LGBT-regte en die LGBT-kultuur in effek te verbied. Die Britse menseregte-organisasie Article 19 het die aangevoerde doel van die wet bevraagteken en het gevoel baie van die terme is dubbelsinnig, soos "’n belangstelling wek in" en "onder minderjariges". Die organisasie het gemeen dit "kan van toepassing gemaak word op enige inligting oor seksuele oriëntasie of genderidentifikasie wat nie inpas by wat die staat beskou as in lyn met 'tradisie' nie", en dat dit moeilik is om die teenwoordigheid van kinders in enige ruimte, aanlyn of vanlyn, te voorspel.[17]

██ Selfdegeslaghuwelike██ Wette wat vryheid van uitdrukking en assosiasie beperk Selfdegeslagseks onwettig: ██ Doodstraf██ Tot lewenslange tronkstraf██ Tronkstraf ██ Straf nie toegepas

Die wet is veroordeel deur die Venesiese Kommissie van die Raad van Europa (waarvan Rusland lid is)[29] en die Verenigde Nasies se Komitee vir Kinderregte,[30] asook menseregtegroepe soos Amnestie Internasionaal.[31][32]

Ban Ki-moon, toe sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies, het die wet indirek gekritiseer.[33]

Aktiviste vir LGBT- en menseregte en ander teenstanders het gesê die vae bewoording van die wet, wat deur die media beskou is as ’n verbod op gay propaganda, maak dit ’n misdaad om in die openbaar iets te sê of materiaal te versprei ter ondersteuning van LGBT-regte, om Gay Pride-parades of soortgelyke byeenkomste te hou,[34] om te sê gay verhoudings is gelyk aan heteroseksuele verhoudings of selfs om LGBT-simbole soos die reënboogvlag te vertoon of ’n maat van dieselfde geslag in die openbaar te soen.[35][21][36][37] Die eerste persoon wat kragtens die wet in hegtenis geneem is, was iemand wat protes aangeteken het met ’n teken wat ’n LGBT-positiewe boodskap bevat het.[38]

In Februarie 2014 het die aktivistegroep Queer Nation ’n beplande betoging op 6 Februarie van dié jaar buite die Russiese konsulaat in New York aangekondig om saam te val met die opening van die Olimpiese Winterspele in Sotsji.[39] Op dieselfde dag het die gayregtegroep All Out soortgelyke, wêreldwye demonstrasies in Londen, New York, Parys en Rio de Janeiro aangekondig.[40] Op 8 Februarie 2014 is ’n byeenkoms in Cambridge, Engeland, gehou waar selfdegeslagpaartjies mekaar omhels het as deel van ’n videoprojek met die naam "From Russia with Love".[41]

Die TV-dokumentêr Stephen Fry: Out There het ondersoek ingestel na gay regte en homofobie in verskeie lande, insluitende Rusland.[42] Fry het daarin ’n onderhoud met ’n lesbiese paartjie gevoer wat hul vrees beskryf om bloot eerlik met hul 16-jarige dogter en haar vriende te wees omdat dit as ’n verbreking van hierdie wet beskou kan word.[43][44]

Fry het ook ’n onderhoud gevoer met die politikus Witali Milonof, wat die wet oorspronklik voorgestel het en wie se pogings om dit te verdedig sterk veroordeel is.[42][45] Milonof het Fry as "siek" beskryf[46] omdat hy tydens die verfilming van die dokumentêr sy eie lewe probeer neem het.[47] Hy het homoseksualiteit ook met bestialiteit vergelyk.[46]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Russian 'Anti-Gay' Bill Passes With Overwhelming Majority”. URL besoek op 18 June 2014.
  2. 2,0 2,1 Russia passes anti-gay-law”. The Guardian. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  3. Paul Gallagher and Vanessa Thorpe (2 Februarie 2014). “Shocking footage of anti-gay groups”. Independent.ie. URL besoek op 12 Februarie 2014.
  4. 4,0 4,1 Herszenhorn, David M. (11 Augustus 2013). "Gays in Russia find no haven, despite support from the West". New York Times. 
  5. "Moscow says No to May 25 gay pride parade". RIA Novosti. 15 Mei 2013. Besoek op 13 Maart 2014. 
  6. "Moscow bans 'satanic' gay parade". BBC News. Besoek op 15 February 2014. 
  7. "Gay Pride parade 'satanic': mayor". Sydney Morning Herald. 30 Januarie 2007. Besoek op 15 Februarie 2014. 
  8. Homophobic politician outed on national TV”. Pink News. URL besoek op 15 Februarie 2014.
  9. European court fines Russia for banning gay parades”. BBC News. URL besoek op 3 Julie 2017.
  10. Judge bans Sochi 2014 gay Pride House claiming it would offend "public morality"”. Inside the Games. URL besoek op 12 Februarie 2014.
  11. European court fines Russia for banning gay parades”. BBC News. URL besoek op 13 Februarie 2014.
  12. Gay parades banned in Moscow for 100 years”. BBC News: 17 Augustus 2012. URL besoek op 7 November 2013.
  13. Amendments to the law on protecting children from information harmful to their health and development”. Kremlin.ru. Government of Russia. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  14. Law on protecting children from negative and harmful information”. Kremlin.ru. Government of Russia. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  15. Russia awaits verdict on a new TV censorship law”. Russia Behind the Headlines. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  16. Russia internet blacklist law takes effect”. BBC News. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  17. 17,0 17,1 17,2 Russia: Federal laws introducing ban of propaganda of non-traditional sexual relationships”. Article 19. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  18. Lipman, Masha (11 Augustus 2013). "The battle over Russia's anti-gay law". The New Yorker. 
  19. Sonne, Paul (27 Augustus 2013). "Parody painting of Putin in women's underwear seized in Russian raid". Wall Street Journal. 
  20. Mills, Laura (10 Augustus 2013). "Morality crusader fuels the fire". Vancouver Sun. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Oktober 2013. 
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 Alpert, Lukas I. (11 Junie 2013). "Russia passes bill banning gay 'propaganda'". Wall Street Journal. 
  22. Flintoff, Corey (18 Junie 2013). "Russian parliament may pass anti-gay law". NPR. 
  23. Russian region repeals gay propaganda law”. Gay Star News. URL besoek op 17 Februarie 2014.
  24. 24,0 24,1 24,2 Mark Gevisser, Life Under Russia's 'Gay Propaganda' Ban, New York Times, 27 Desember 2013.
  25. Six U.S. Organizations Voice Support of Russia's Antigay Law”. The Advocate. URL besoek op 14 Februarie 2014.
  26. "Q&A: Gay rights in Russia". BBC News. 13 Augustus 2013. 
  27. Rose, Scott (1 Julie 2013). "Putin signs law banning gay 'propaganda' among children". Bloomberg. 
  28. Anti-gay law controversy ‘invented by media’ – Russia's sports minister”. RT. URL besoek op 18 Februarie 2014.
  29. Boris Dittrich, Who Speaks for Russia's Children?, Human Rights Watch, 27 Januarie 2014
  30. UN Panel Calls For Annulment of Russian Gay 'Propaganda' Law, Radio Liberty, 5 Februarie 2014
  31. Russia's anti-gay 'propaganda law' assault on freedom of expression, Amnesty International, 25 Januarie 2013
  32. Russia: New laws an affront to basic human rights, Amnesty International, 1 Julie 2013
  33. Owen Gibson & Shaun Walker, Ban Ki-moon condemns persecution of gay people in Russia, The Guardian, 6 Februarie 2014. Hy het nie spesifiek na die wet verwys nie, maar sy woorde het groot simboliese betekenis.
  34. Russia: Use Leadership to Repeal Discriminatory Propaganda Law”. Human Rights Watch: 5 September 2013. URL besoek op 7 November 2013.
  35. Johnson, Ted (24 Julie 2013). "Russia's Anti-Gay Laws Present Challenge for NBC's Olympics Coverage". Variety. Besoek op 25 Julie 2013. 
  36. Nakamura, David. “Obama meets with gay rights activists in Russia”. Washington Post. URL besoek op 7 November 2013.
  37. Fierstein, Harvey (21 Julie 2013). "Russia's Anti-Gay Crackdown". The New York Times. Besoek op 25 Julie 2013. 
  38. Russia: First person to be convicted under anti-gay ‘propaganda’ law arrested by his own parents”. Pink News. URL besoek op 18 Februarie 2014.
  39. Queer Nation To Protest Outside New York Russian Consulate During Opening Ceremonies”. Towleroad.com. URL besoek op 12 Februarie 2014.
  40. Sochi: Athletes, fans set for Russia's Winter Olympics spectacle”. CNN. URL besoek op 12 Februarie 2014.
  41. Ebel, Francesca. “Gay pride flashmob occupies King's Parade for Sochi”. The Tab.
  42. 42,0 42,1 Cooke, Rachel (24 Oktober 2013). “Stephen Fry's documentary about gay life across the globe is unexpectedly absorbing”. New Statesman. URL besoek op 16 September 2016.
  43. Sjabloon:Cite AV media
  44. Mason, Rowena (19 Augustus 2013). "David Cameron met Stephen Fry to discuss Russian gay rights row". The Guardian. Besoek op 16 September 2016. 
  45. Juzwiak, Rich (17 Oktober 2013). “Stephen Fry hands anti-gay Russian lawmaker his ass”. Gawker. URL besoek op 16 September 2016.
  46. 46,0 46,1 Judd, Terri (12 Augustus 2013). "Russian politician Vitaly Milonov brands Stephen Fry 'sick' during anti-gay rant". The Independent. Besoek op 16 September 2016. 
  47. "Stephen Fry suicide bid took place while filming 'Out There' BBC documentary about being gay". The Independent. 6 Junie 2013. Besoek op 16 September 2016.