Sonny Rollins

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Sonny Rollins
Sonny Rollins 2011.jpg
Rollins tydens 'n opvoering in Oktober 2011
Agtergrondinligting
GeboortenaamWalter Theodore Rollins
Gebore7 September 1930 (1930-09-07) (91 jaar oud)
New York, Verenigde State
GenresJazz, hard bop
Beroep(e)Musikant, komponis, bandleader
InstrumenteTenoor-saxofoon, sopraan-saxofoon
Jare aktief1947–2012
EtikettePrestige Records, Blue Note Records, Contemporary Records, RCA Victor, Impulse!, Milestone Records, Doxy, Okeh Records, EmArcy/Doxy
AssosiasiesClifford Brown, Miles Davis, Kenny Dorham, Art Farmer, Dizzy Gillespie, Babs Gonzales, J.J. Johnson, Jackie McLean, Thelonious Monk, Bud Powell, Max Roach, Modern Jazz Quartet
Webwerfsonnyrollins.com

Walter Theodore "Sonny" Rollins[1][2] (gebore op 7 September 1930)[3] is 'n Amerikaanse tenoor-saxofoonspeler wat jazzmusiek speel en wye erkenning geniet as een van die mees invloedryke jazzmusikante.[3] Hy het reeds meer as sestig albums opgeneem as "bandleader". 'n Groot aantal van sy komposisies, insluitende "St. Thomas", "Oleo", "Doxy", "Pent-Up House" en "Airegin", het standaardwerke in die jazzrepertorium geword. Rollins is al "die grootste lewende improviseerder" en die "Saxofoon Kolos" genoem.

Vroeë lewe[wysig | wysig bron]

Rollins is gebore in New York Stad. Sy ouers is afkomstig van die Amerikaanse Maagde-eilande.[4] Hy is die jongste van drie kinders en het grootgeword in Harlem en Sugar Hill.[5] Hy ontvang sy eerste alt-saxofoon op die ouderdom van sewe of agt.[6] He woon die Edward W. Stitt Junior High School by, en matrikuleer aan die Benjamin Franklin High School in Oos-Harlem.[7] Rollins bespeel aanvanklik die klavier, maar slaan later oor na die alt-saxofoon. In 1946 slaan hy uiteindelik oor na die tenoor-saxofoon. Gedurende sy hoërskooljare speel hy in 'n groep saam met toekomstige jazz legendes soos Jackie McLean, Kenny Drew en Art Taylor.

Invloede[wysig | wysig bron]

Rollins was aanvanklik as saxofoonspeler aangetrokke tot die Jump blues- en R&B klanke van kunstenaars soos Louis Jordan, maar is vinnig ingetrek in die hoofstroom tenoor-saxofoon tradisie. Die Duitse kritikus Joachim-Ernst Berendt beskryf hierdie tradisie as synde tussen twee pole: diè van die sterk sonoriteit van Coleman Hawkins en diè van die ligte, buigsame frasering van Lester Young. [8] Ander tenoor-saksofoon invloede sluit in Ben Webster en Don Byas. Teen die middel van sy tienerjare is Rollins sterk beïnvloed deur die alt-saxofoonspeler Charlie Parker.[9] Gedurende sy hoërskooljare was sy leermeester die pianis en komponis Thelonious Monk; hy het dikwels repetisies gehou by Monk se woonstel.[10]

Instrumente[wysig | wysig bron]

Rollins het by verskeie geleenthede 'n Selmer Mark VI[11] tenoor-saxofoon en 'n Buescher Aristocrat instrument bespeel.[12] Gedurende die 1970's het hy 'n sopraan-saxofoon gebruik vir sy opnames vir die album Easy Living. Sy verkose mondstukke word gemaak deur Otto Link en Berg Larsen.[13] Hy maak gebruik van Frederick Hemke medium rietstukke.[11]

Diskografie[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Appelbaum, Larry (23 Februarie 2013). "Interview with Sonny Rollins Pt. 1". Larryappelbaum.wordpress.com. Besoek op 2016-05-20.
  2. "Sonny Rollins". Concord Music Group. 1930-09-07. Besoek op 2016-05-20.
  3. 3,0 3,1 Michael G. Nastos (1930-09-07). "Sonny Rollins | Biography". AllMusic. Besoek op 2015-07-28.
  4. Larry Taylor (March 26, 2008). "Sonny Rollins: Touring, Life Today and the Future". All About Jazz. Besoek op 2013-01-31.
  5. "Sonny Rollins At Sixty-Eight - 99.07". The Atlantic. 1999-07-01. Besoek op 2015-11-13.
  6. Appelbaum, Larry (23 Februarie 2013). "Interview with Sonny Rollins Pt. 1 « Let's Cool One". Larryappelbaum.wordpress.com. Besoek op 2015-07-28.
  7. Myers, Marc (2010-09-03). "Sonny Rollins Takes a Ride Uptown". WSJ. Besoek op 2015-07-28.
  8. Berendt, Joachim (1976). The Jazz Book. Paladin. p. 229.
  9. "In Conversation with Sonny Rollins – Jazz.com | Jazz Music – Jazz Artists – Jazz News". Jazz.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Oktober 22, 2015. Besoek op November 13, 2015.
  10. Robin Kelley (8 Desember 2009). Thelonious Monk: The Life and Times of an American Original. p. 118. ISBN 9781439190494. Besoek op 2015-11-13.
  11. 11,0 11,1 Bret Primack (1949-01-20). "Jazz Articles: Sonny Rollins: Summoning the Muse". Jazztimes.com. Besoek op 2015-11-13.
  12. "A Tale of Some Saxophones - Miscellaneous Music - organissimo forums". Organissimo.org. Besoek op 2015-11-13.
  13. "FAQ". Sonny Rollins. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2015-11-17. Besoek op 2015-11-13.

Verdere leeswerk[wysig | wysig bron]

  • Blancq, Charles. Sonny Rollins: The Journey of a Jazzman. Boston: Twayne, 1983.
  • Blumenthal, Bob, and John Abbott. Saxophone Colossus: A Portrait of Sonny Rollins. New York: Abrams, 2010.
  • Broecking, Christian. Sonny Rollins: Improvisation und Protest. Creative People Books / Broecking Verlag, 2010.
  • Médioni, Franck. Sonny Rollins: Le Souffle Continu. Paris: Editions MF, 2016.
  • Nisenson, Eric. Open Sky, Sonny Rollins and his World of Improvisation. New York: St. Martin's Press, 2000.
  • Palmer, Richard. Sonny Rollins: The Cutting Edge. New York: Bloomsbury, 2004.
  • Theard, Christine Marie. It's All Good: Colossal Conversations with Sonny Rollins. They Are Divine Books, 2018.
  • Wilson, Peter Niklas. Sonny Rollins: The Definitive Musical Guide. Berkeley: Berkeley Hills Books, 2001.
  • Wyatt, Hugh. Sonny Rollins: Meditating on a Riff. New York: Kamama Books, 2018.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]