Suidelike Nederlande

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Staatskundige geskiedenis
van die Nederlande
Noordelike Nederlande Suidelike Nederlande Heilige Romeinse Ryk &
Duitse Bond
Goue van Oos-Francië Goue van Wes-Francië Goue van Oos-Francië

Gelre

Utrecht

Friesland

Groningen

Ommelanden

Vlaandere

Brabant

Heneg.-Holland

(e.a.)

Luik

Loon

Stavelot-Malmedy

Ravenstein

Horn

Thorn

Bouillon

Gronsveld

(e.a.)

1384 Arms of the Duke of Burgundy since 1430.svg
Boergondiese Nederlande
1482 Flag of the Low Countries.svg
Habsburgse Nederlande
1543 Flag of the Low Countries.svg
Sewentien Provinsies
(vanaf 1566 in opstand)
1588 Statenvlag.svg
Republiek
die Sewe Verenigde Nederlande
1585 Flag of the Low Countries.svg
Spaanse Nederlande
1713 Flag of Austrian Low Countries.svg
Oostenrykse Nederlande
1795 Statenvlag.svg
Bataafse Republiek
1794 Flag of France.svg
Eerste Franse Republiek
1806 Flag of the Netherlands.svg
Koninkryk Holland
1810 Flag of France.svg 1804 Flag of France.svg
Eerste Franse Keiserryk
1813 Flag of the Netherlands.svg
Vorstendom die Nederlande
1814
Generaal-
Goewernement
1815 Flag of the Netherlands.svg
Verenigde Koninkryk
die Nederlande
1815 Flag of Luxembourg.svg
Groothertogdom Luxemburg

1830 Flag of the Netherlands.svg
Koninkryk die Nederlande


1830 Flag of Belgium.svg
Koninkryk België


1848 & 1867 Flag of Luxembourg.svg
Groothertogdom Luxemburg

Die Oostenrykse Nederlande in 1786

Die Suidelike Nederlande is die naam van die vorstedomme wat na die Tagtigjarige Oorlog onder Spaanse gesag gebly het.

Oor die algemeen word die onderstaande gebiede bedoel. Die meeste hiervan behoort nou tot België, maar enkele maak tans deel uit van Frankryk, Nederland of Luxemburg. Kleine stukkies lê ook in Duitsland.

Die Boergondiese hertoë, en later die keisers, was onderskeidelik hertog, Graaf of heer in elk van die gebiede. Daar was 'n begin van gesamentlike bestuur; daarby behoort die Grote Raad van Mechelen as hoogste regsraad. Na die Spaanse Opvolgingsoorlog in 1713 kom die Suidelike Nederlande onder die gesag van 'n Oostenrykse tak van die Habsburgers en word hulle min of meer afhanklikhede van Oostenryk. Onder Louis XIV word enkele van die vorstedomme (Rijsel, Artesië en dele van Vlaandere en Henegouwen) deur Frankryk ingepalm en geanneekseer.

In 1790 roep meeste van die oorblywende provinsies (hierbo aangedui met VS) onafhanklikheid uit as die republiek van die Verenigde Nederlandse State. Teen die einde van die jaar is Oostenrykse gesag weer herstel, maar nie vir lank nie.

In die Franse tyd (1792-1815) word die Prinsbisdom Luik, die Prinsdom Stavelot-Malmedy, die Hertogdom Bouillon, en nog 'n paar klein selfstandige gebiede, wat nooit tot die Oostenrykse Nederlande behoort het nie, met die Suidelike Nederlande verenig.

Die eerste Belgiese vlag in 1830

Na die Kongres van Wenen in 1815 word die gebiede 'n onderdeel van die Verenigde Koninkryk van die Nederlande. In 1830 roep hulle onafhanklikheid onder die naam België uit. Dit word in 1839 deur Nederland in 'n verdrag erken. Daarby kry België ook die Franstalige deel van Luxemburg. In praktyk moes België eers die Duitstalige deel teruggee aan Willem I, saam met die huidige Limburg (Nederland).