Telefoon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die eerste telefoon, uitgevind deur Graham Bell, in die Musée des Arts et Métiers in Parys.

Die telefoon of slegs foon (vanuit Grieks τῆλε (ti:le) tele = vêr, en φωνή (fɒni:) foon = klank (stem)) is 'n telekommunikasietoestel wat gebruik word om klank oor 'n afstand te vervoer en te ontvang. Die meeste telefone werk deur elektriese seine te versend oor 'n telefoonnetwerk, wat tot gevolg het dat amper enige twee persone met mekaar kan kommunikeer.

Nuwe tegnologie[wysig | wysig bron]

Sedert ISDN (Integrated Services Digital Network)-tegnologie in die 1980's ingevoer is, het telefoondienste geleidelik vanaf analoog na digitaal verskuif. Dit sluit onder andere in die gebruik van sogenaamde SoIP = Spraak oor Internet Protokol (Engels: VoIP = Voice over Internet Protocol).