Telefoon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die eerste telefoon, uitgevind deur Graham Bell, in die Musée des Arts et Métiers in Parys.

Die telefoon of slegs foon (vanuit Grieks τῆλε (ti:le) tele = vêr, en φωνή (fɒni:) foon = klank (stem) ) is 'n telekommunikasietoestel wat gebruik word om klank oor 'n afstand te vervoer en te ontvang. Die meeste telefone werk deur elektriese seine te versend oor 'n telefoonnetwerk, wat tot gevolg het dat amper enige twee persone met mekaar kan kommunikeer.

Nuwe tegnologie[wysig]

Sedert ISDN (Integrated Services Digital Network)-tegnologie in die 1980s ingevoer is, het telefonering geleidelik vanaf analoog na digitaal verskuif.

  • IP-telefoon = Internet Protokol-telefoon
  • VoIP (Engels: Voice over Internet Protocol) - SoIP = Spraak oor Internet Protokol
  • Skype - Microsoft-gebasseerde kommunikasie oor die internet.