Satelliet

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Hierdie artikel beskryf kunsmatige satelliete. Vir natuurlike satelliete, meestal bekend as 'n voorwerp se maan, verwys na Natuurlike satelliet.
NAVSTAR – Global Positioning System-satelliet van die tweede generasie
’n Replika van Spoetnik 1.
Spoetnik 2.

Die term satelliet (afgelei van Latyn satelles, "lyfwagter") verwys in die ruimtevaart na 'n mensgemaakte voorwerp wat vir wetenskaplike, kommersiële of militêre doeleindes in 'n elliptiese of ronde wentelbaan om 'n ander voorwerp soos byvoorbeeld ons aarde of die maan geplaas word.

Gravitasie trek die satelliet nader aan die primêre voorwerp, maar die satelliet beweeg in 'n ander rigting sodat die satelliet heeltyd die primêre voorwerp vermy. Die woord word oor die algemeen gebruik om 'n kunsmatige satelliet te beskryf (in teenstelling met natuurlike satelliete). Alle voorwerpe wat deel vorm van die sonnestelsel, insluitend die aarde, is natuurlike satelliete van die son, of satelliete van daardie voorwerpe, soos byvoorbeeld die maan, en word in 'n aparte artikel behandel.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Vroeë opvattings[wysig | wysig bron]

Die eerste bekende navorsing oor die moontlikheid van 'n kunsmatige satelliet was deur Isaac Newton voorgestel as 'n gedagte eksperiment in sy A Treatise of the System of the World.

Die eerste bekende fiktiewe beskrywing van 'n satelliete was in die kortverhaal The Brick Moon, geskryf deur Edward Everett Hale. Hierdie storie was reeds in 1869 gepubliseer en die konsep van 'n sattelliet was weer beskryf in Jules Verne se verhaal The Begum's Fortune(1879).

Die konsep van 'n satelliet was in 1903 amptelik ondersoek deur Konstantin Tsiokovsky in sy artikel Exploring Space Using Jet Propulsion Devices. Hierdie artikel het beskryf hoe 'n vuurpyl wat vloeibare waterstof en suurstof as brandstof gebruik, gebruik kan word om 'n minimale wentelspoed van 8 km/s te bereik.

In 1928 het Herman Potočnik die boek Die probleem van Ruimtevaart – Die Vuurpyl Motor bekend gestel. Die boek het 'n plan beraam om ruimtevaart te vergemaklik en permanente hawens vir mense in die ruimte te bou. Die boek het die wentelbaan van 'n geostasionêre ruimtestasie bepaal sowel as die andere nodige besonderhede vir die stasie. Die boek het verder gegaan deur te beskryf hoe satelliete vir waarnemings doeleindes gebruik kan word en die spesiale toestande gevind in die ruimte gebruik kan word vir 'n verskeidenheid wetenskaplike ondersoeke. Daar was ook kort beskrywings van kommunikasie, maar die boek het nie die moderne toepassings van satelliete vir massa kommunikasie en uitsaai voorspel nie.

Arthur C. Clarke het in 'n 1945 artikel 'n wye beskrywing van die moontlike gebruike van kommunikasie satelliete vir grootskaalse kommunikasie gegee. Clarke het uitgebrei oor lanserings metodiek, moontlike wentelbane en ander aspekte van die moontlikhede met 'n netwerk van satelliete. Een van sy groot argumente was oor die voordele van wêreldwye dekking, wat hy voorgestel het deur drie geostasionêre satelliete gelewer kan word.

Kunsmatige satelliete[wysig | wysig bron]

Die eerste gelanseerde kunsmatige satelliet was Spoetnik 1, gelanseer deur die Sowjet Unie op 4 Oktober, 1957 as deel van die Sowjet Spoetnik program waarvan Sergei Korolev die hoof ontwerper was. Daar is 'n krater op die duskant van die maan wat in sy eer vernoem is. Hierdie het die intensiteit van die Ruimtewedloop tussen die Sowjet Unie en die Verenigde State van Amerika verhoog en het 'n sogenaamde Spoetnik Krisis by die laasgenoemde veroorsaak. Hierdie was te danke aan die Amerikaanse bekendstelling dat hulle 'n satelliet in die lente van 1958 sal lanseer. Die Sowjet Unie het twee dae na die bekendstelling aangekondig dat hulle 'n satelliet so vroeg soos die herfs van 1957 sal lanseer.

Spoetnik 1 het informasie oor die atmosferiese se lae se digthede verkry deur sy eie wentelbaan veranderings te meet sowel as om data oor radioseindistribusie in die ionosfeer te verkry.

Spoetnik 2 is gelanseer op 3 November, 1957 en het die eerste lewende wese in 'n wentelbaan geplaas, 'n hond genaamd Laika.

Die Amerikaners het daarna onder geweldige interne druk hul eie satelliet ontwikkel onder twee kompeterende ontwikkelings programme. Alhoewel die eerste poging misluk het , het die Amerikaners wel teen 31 Januarie, 1958 , hul eerste satelliet Explorer 1 in 'n wentelbaan geplaas.

Slegs drie jaar en ses maande na die suksesvolle lansering van Spoetnik het die Amerikaners 115 kunsmatige satelliete aangeteken. Volgens gegewens van die Amerikaanse NASA was daar op 31 Mei 1969 altesaam sowat 1 950 mensgemaakte voorwerpe in die ruimte, waarvan 1 889 op 'n ronde wentelbaan om die aarde, 17 in 'n ellipse en 38 op 'n wentelbaan rondom die son. Van hierdie voorwerpe was 394 aardsatelliete en ruimtetuie, waarvan 289 deur die Verenigde State, 83 deur die Sowjetunie, vyf deur Frankryk, twee deur die Verenigde Koninkryk en drie deur die European Space Research Organisation gelanseer is.

In 2006 het die aantal bekende aktiewe satelliete meer as 800 beloop.[1] Daar is ook enkele duisend ander mensgemaakte voorwerpe soos uitgediende satelliete, dele van vuurpyle en ander ruimte-afval in 'n wentelbaan om die aarde – volgens ESA-gegewens het hul aantal in 1996 sowat 8 500 beloop.[2] Die United States Strategic Command se Joint Space Operations Center verwys na 18 500 mensgemaakte voorwerpe wat ons planeet in Februarie 2009 omsirkel het. Ongeag die groot aantal voorwerpe kom botsings nouliks voor. Die eerste bekende botsing van 'n aktiewe satelliet met 'n uitgediende voorwerp het vroeg in 2009 plaasgevind: 'n Russiese Cosmos-2251-satelliet, wat in 1993 gelanseer is en vanaf 1999 buite werking was, het met 'n kommunikasie-satelliet van die Amerikaanse maatskappy Iridium Satellite gebots. Die Amerikaanse satelliet is hiermee ernstig beskadig.

Die grootste kunsmatige satelliete wat tans om die aarde wentel is die Internasionale Ruimtestasie.

Ruimtewaarnemingsnetwerk[wysig | wysig bron]

Die United States Space Surveillance Network(SSN) verkry data oor alle voorwerpe wat om die aarde wentel. Hierdie netwerk was reeds in 1957 ingestel met die lansering van Spoetnik en het sedertdien reeds meer as 26 000 voorwerpe gemonitor. Daar is tans meer as 8000 mensgemaakte voorwerpe wat steeds gemonitor word. Die ander voorwerpe sou die aarde se atmosfeer weereens binne gedring het en of uitgebrand het of die wrywing oorleef het en die aarde getref het.

Die SSN monitor voorwerpe wat groter as 10 cm in diameter is (dit is belangrik om te stel dat teen 8 km/s het selfs sulke klein voorwerp 'n geweldige hoeveelheid kinetiese energie en kan dus 'n bedreiging vir ander satelliete wees). Slegs omtrent 7% van die voorwerp is operasionele satelliete (rofweg 560 satelliete) terwyl die res ruimterommel is. Die SSN se hoef doelwit is om die aktiwiteite van werkende satelliete te monitor, maar die hou ook data van ruimte rommel wat andersins verkeerd geïdentifiseer kan word as missiele wanneer dit weer die atmosfeer binnedring.

Nie-militêre satellietdienste[wysig | wysig bron]

Vaste satellietdienste[wysig | wysig bron]

Vaste satellietdienste verskaf dataoordrag tussen verskeie lande en selfs kontinente. Dit kan data in die vorm van video, suiwer data of spraakdata insluit en word gedoen deur gebruik te maak van geosinkrone satelliete, soos byvoorbeeld DSTV wat deur Intelsat 20 uitgesaai word.

Mobiele satellietdienste[wysig | wysig bron]

Mobiele satellietstelsels laat kommunikasie toe tussen geïsoleerde landelike gebiede , skepe op die see , vliegtuie en die res van die wêreld. Hierdie satelliete sal nie geosinkroon wees nie weens die beperkte hoeveelheid plek in daardie wentelbaan en die gebrek aan aanvraag in die gebiede, maar sal wisselwallige dienste lewer. Partykeer kan effektief konstante dekking gelewer word deur van verskeie satelliete gebruik te maak. Die hoofdoel van hierdie dienste is om kommunkasie moontlik te maak en navigasiedata te verskaf.

Navorsingsatelliete[wysig | wysig bron]

Navorsingsatelliete kan gebruik word om 'n wye verskeidenheid van data te versamel. Hulle kan nie-kommersiël wees (gewoonlik deur Universiteite befonds) of kommersiel (meestal vir navigasie informasie). Sulke satelliete, veral nie-kommersiële satelliete is gewoonlik heelwat kleiner met Universiteite wat tans meestal net gebruik maak van CubeSat tegonologie.

Satelliettipes[wysig | wysig bron]

  • Astronomiesesatelliete word gebruik vir die waarneming van planete en ander hemelliggame.
  • Biosatelliete is satellite wat ontwerp is om lewende organismes te kan dra(meestal bakterie). Hierdie word gedoen vir wetenskaplike navorsing.
  • Kommunikasiesatelliete word gebruik om kommuniekasie toe te laat, of deur seine te herstuur of deur massa seine uit te saai. Meeste kommunikasiesatelliet gebruik geosinkrone of Lae Aarde wentelbane.
  • Waarnemingsatelliete word gebruik vir nie militêre waarneming, soos byvoorbeeld om die omgewing waar te neem en kaarte te maak.
  • Navigasiesatelliete is satelliete wat gebruikers op die grond toelaat om die gebruikers se eie posisie te bepaal. Die gebrek aan obstruksies tussen die gebruiker en die satelliet, sowel as die verbetering van tegnologie het daartoe gelaai dat die gebruiker sy posisie relatief akkuraat tot binne 'n paar meter kan bepaal.
  • Aanvalsatelliete is satelliete wat ontwerp is om ander satelliete, missiele en ruimte-eiendom te vernieting.
  • Ruimtestasies is groot kunsmatige strukture wat om die aarde wentel en ontwerp is sodat mense daarbinne kan bly. 'n ruimtestasie word geonderskei van 'n ruitetuig deur dat dit geen grootskalse aandrywingstelsel het nie
  • Weersatelliete word gebruik om die aarde se weer-en klimaatpatrone waar te neem.

Wentelbane[wysig | wysig bron]

Wentelbane kan op verskeie maniere geklassifiseer word en word gegroepeer soos nodig. Om die nut van verskillende wentelbane te verduidelik, moet 'n paar eienskappe van die wentelbane verduidelik word. Eerstens, die aarde is 'n satelliet van die son. Dis beteken dat teen alle tye is die aarde besig om te beweeg in 'n wentelbaan om die son. Tweedens, die aarde draai om sy eie as. Dus as 'n satelliet om die aarde wentel in 'n rigting teenoor die draairigting sal dit vir 'n waarnemer op die grond lyk asof die satelliet teen 'n ver groter snelheid as wat hy wel beweeg weg van die waarnemer af beweeg. Vir 'n waarnemer om 'n satelliet te sien asof dit op 'n vaste posisie is , moet die satelliet se snelheid gelyk wees aan die aarde se draaisnelheid. So 'n wentelbaan word 'n geosinkrone wentelbaan genoem en bestaan uit satelliete uit wat 35,786 km bo die aarde is. Enige ander wentelbaan het dan 'n beperkte kommunikasiegleuf met 'n waarnemer op die grond, wanneer sig moontlik is tussen die satelliet en die waarnemer.

Sentriese klasfiserings[wysig | wysig bron]

'n Sentriese klasifisering beskryf 'n wentelbaan met betrekking tot die groter voorwerp waarom die satelliet wentel. Die algemeenste wentelbane deur mense gebruik is om die aarde, maar ander wentelbane is moontlik.

  • Geosentriese wentelbaan: 'n Wentelbaan om die aarde. Die maan en meeste kunsmatige satelliet val in hierdie kategorie.
  • Heliosentriese wentelbaan: 'n Wentelbaan om die son. Die aarde is 'n natuurlike satelliet van die son, en daar is kunsmatige son satelliet sowel as ruimterommel wat dit tans wentel.
  • Aerosentriese wentelbaan: 'n Wentelbaan om 'n ander hemelliggaam, soos byvoorbeeld Mars (planeet).

Hoogte klasifiserings[wysig | wysig bron]

Die hoogte van die satelliet word gewoonlik gemeet as verskil tussen die afstand tussen die aarde se middelpunt en die satelliet en die afstand tussen die aardoppervlak en die satelliet. Omdat die atmosfeer se digtheid eksponensieel af neem, is daar geweldig minder wrywingskragte op hoër wentelbane as laeres. Dit het die gevolg dat groter satelliete gewoonlik hoër geplaas word as kleineres.

  • Lae Aarde Wentelbaan(LAW) – geosentriese wentelbane met 'n hoogte van laer as 350 km en tot omtrent 2000 km.
  • Medium Aarde Wentelbaan(MAW) – geosentriese wentelbaan tussen 2000 km en 35,786 km.
  • Geosinkrone Wentelbaan(GEO) – 'n belangrike wentelbaan teen 'n hoogte van 35786 km. Die satelliet sal hier nie relatief tot die punt onder did op die grond beweeg nie (daar is 'n klein hoeveelheid beweging maar nie genoeg om meeste aannames te affekteer nie)
  • Hoë Aarde Wentelbaan(HAW) – enige wentelbaan bo 'n geosinkrone wentelbaan se 35786 km hoogte.

Helling klasifiserings[wysig | wysig bron]

Die helling van'n wentelbaan verwys na die hoek die helling en 'n platvlak wat deur die ewenaar loop. 'n Satelliet met 'n helling van 0 grade sal dus altyd in lyn met die ewenaar bly.

  • Polêre wentelbaan: 'n Wentelbaan wat die satelliet min of meer bokant beide pole verby laat beweeg in 'n enkele omwenteling. So 'n wentelbaan sal 'n helling van min of meer 90 grade hê.
  • Polêre sonsinkrone wentelbaan: 'n Wentelbaan waar die satelliet die ewenaar teen dieselfde plaaslike tyd elke dag sal sny. Hierdie wentelbaan word gebruik deur satelliete wat beelde wil neem, aangesien die skaduwees baie soortgelyk sal wees vir elke omwenteling.

Spesiale klasifiserings[wysig | wysig bron]

  • Sonsinkrone wentelbaan: 'n Wentelbaan wat se hoogte en helling so gekies is dat dit teen dieselfde plaaslike tyd oor enige punt van die aardoppervlak sal beweeg. Dit kan gebruik word om die satelliet in konstante sonlig te plaas en is nuttig vir spionasie, weervoorspelling en beeldneming.

Satelliet substelsels[wysig | wysig bron]

Elke satelliet wat gelanseer word , word gekenmerk deur sy loonvraag. Vir 'n satelliet wat verskille in plantegroei streke ondersoek, kan dit byvoorbeeld 'n kragtige beeldnemer wees. Eenvoudig gestel is die loonvraag dit wat die satelliet toelaat om sy primêre funksie te verrig. Verder moet alle satelliete 'n ADCS(Attittude Determination and Control System) stelsels hê, sowel as 'n drywingsbeheerstelsel en 'n kommunikasie loonvraag. Elke stelsel het 'n unieke doel wat bydrae tot die primêre funksie van die satelliet.

ADCS[wysig | wysig bron]

Die ADCS van 'n satelliet beheer die beweging en oriëntasie van die satelliet. Wanneer 'n satelliet in 'n wentelbaan geplaas word is daar steeds baie onsekerheid oor sy spesifieke posisie. Die satelliet sal ook gewoonlik tuimel (dit wil sê in 'n onbeheerde manier draai om een van sy asse) totdat die ADCS dit kan beheer. Die doel van die ADCS is om relatief akkurate informasie oor die satelliet se posisie te kry (dit word gewoonlik gedoen deur gebruik te maak van die sterre – twee beelde van sterre word geneem en bekende sterre word geïdentifiseer. Met informasie oor die satelliet se snelheid kan daar dan wiskundig 'n skatting van die satelliet se posisie gemaak word.) sowel as om die oriëntasie van die satelliet te beheer. 'n Satelliet wat vry wentel (sonder enige menslike invloed) sal tuimel op so 'n manier om die meeste energie te behou. Dis moet daar aktief krag deur die ADCS op die satelliet toegepas word om die satelliet in 'n gewenste rigting te laat wys.

Drywingsbeheerstelsel[wysig | wysig bron]

Enige satelliet het 'n beperkte hoeveelheid drywing beskikbaar. Satelliete het gewoonlik ook sonpanele wat gebruik kan word om hul batterye te herlaai. Dit is belangrik om by te voeg dat die satelliet 'n totale eklips van die son sal ervaar weens die aarde wat tussen die son en die satelliet is. Die effektiewe bestuur van 'n satelliet se drywing laat dit toe om gewoonlik 'n effektiewe leeftyd te hê waartydens dit genoeg drywing sal hê om sy primêre funksie te vervul. Daarna sal die meerderheid van die satelliet se sisteme afgeskakel moet word of in 'n laedrywyingsmodus moet werk.

Kommunikasieloonvrag[wysig | wysig bron]

Die kommunikasie bestaan uit die antennas en senders wat gebruik word om data te stuur en te ontvang. 'n Satelliet se kommunikasie word verdeel tussen bevele aan die satelliet en die aflaai van nuttige data wat deur die satelliet ingesamel is (byvoorbeeld beelde wat deur die satelliet geneem is).

Missiespesifieke loonvrag[wysig | wysig bron]

Die missiespesifieke loongvrag sal spesifieke komponente behels wat uniek is tot elke satelliet en die satelliet toelaat om sy primêre funksie te verrig. Vir 'n kommunikasiesatelliet kan dit 'n kragtige uitsaaier wees, vir 'n verkenningsatelliet kan dit 'n beeldopnemer wees.[3]

Einde van leeftyd[wysig | wysig bron]

Satelliete het 'n beperkte tyd waarvoor hulle een of meer doele probeer verrig vir hul unieke missie. Nadat 'n sekere tyd verstrek het of die satelliet nie meer in staat is om sy missie uit te rig nie, het die satelliet die einde van sy leeftyd bereik. Die satelliet kan dan uit sy wentelbaan uit verwyder word of geskuif word na 'n wentelbaan wat nie van belang is nie.(Sekere wentelbane is van baie meer nut met betrekking tot menslike belang as ander).

Weens die geskiedenis van die Ruimtewedloop en beperkings tot algemene begrotings was daar nie genoegsame beplanning gedoen met betrekking tot die verwydering van satelliete uit 'n wentelbaan nie. Dus is die meerderheid van ouer satelliete steeds in wentelbane om die aarde, besig om by te dra tot die probleem van Ruimterommel. Indien 'n satelliet lank genoeg wentel sal hy egter van self vernietig word deur die toenemende kragte wat daarop uitgeoefen word.

Lande met lanseervermoë[wysig | wysig bron]

Hierdie lys beskryf lande wat onafhanklik van ander lande satelliete binne wentelbane kan plaas. Let wel: Talle ander lande het die vermoë om satelliete volledig te ontwerp en te bou, maar is afhanklik van ander lande om die satelliete te lanseer. Hierdie lys dek nie daardie lande nie, maar lys slegs lande wat heeltemaal op hul eie satelliete kan lanseer sowel as die datum van die eerste keer toe hulle suksesvol gelanseer het.

Eerste lansering deur land
Orde Land Eerste lanseringsdatum Vuurpyl Satelliet
1 Vlag van Sowjetunie Sowjetunie 4 Oktober 1957 Spoetnik-PS Spoetnik 1
2 Vlag van Verenigde State Verenigde State 1 Februarie 1958 Juno I Explorer 1
3 Vlag van Frankryk Frankryk 26 November 1965 Diamant-A Astérix
4 Vlag van Japan Japan 11 Februarie 1970 Lambda-4S Osumi
5 Vlag van Volksrepubliek van Sjina Sjina 24 April 1970 Long March 1 Dong Fang Hong I
6 Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk 28 Oktober 1971 Black Arrow Prospero
7 Vlag van Indië Indië 18 Julie 1980 SLV Rohini D1
8 Vlag van Israel Israel 19 September 1988 Shavit Ofeq 1
- Vlag van Rusland Rusland 21 Januarie 1992 Soyuz-U Kosmos 2175
- Vlag van Oekraïne Oekraïne 13 Julie 1992 Tsyklon-3 Strela
9 Vlag van Iran Iran 2 Februarie 2009 Safir-1 Omid
10 Vlag van Noord-Korea Noord-Korea 12 Desember 2012 Unha-3 Kwangmyongsong-3 Unit 2

Mislukte eerste lanserings[wysig | wysig bron]

  • Die Verenigde State van Amerika het onsuksesvol probeer lanseer in 1957, voor hulle sukses behaal het in 1958.
  • Republiek van Sjina het onsuksesvol in 1969 probeer lanseer voordat hulle suksesvol gelanseer het teen 1970.
  • Indië het wel 'n satelliet met buitelandse hulp gelanseer in 1975, voor 'n onsuksesvolle onafhanklike poging in 1979 en het daarna in 1980 sukses behaal.
  • Brasilië het 'n satelliet met buitelandse hulp gelanseer in 1985, maar was onsuksesvol in al drie hul onafhanklike pogings in 1997, 1999 en 2003 onderskeidelik.
  • Noord-Korea het al verskeie kere voor hul suksesvolle lansering voorgegee dat hulle wel suksesvol gelanseer het, maar hierdie was bevraagteken deur die Verenigde State van Amerika, Japan en Suid-Korea, wat voorgestel het dat dit eerder toetse was vir missieloperasies.
  • Suid-Korea het in 1992 'n satelliet met buitelandse hulp gelanseer. Hulle was daarna onsuksesvol in hul ontwikkeling van hul eie lanseerder. Hulle het egter hul eerste lanseerder volledig ontwikkel met Russiese hulp in 2013 (Naro-3).

Lande se eerste satelliete[wysig | wysig bron]

Lande se eerste satelliete insluitend die wat met buitelandse hulp gelanseer is
Land Lanseeringsjaar Eerste Satelliet Loonvrae wat tans wentel (geldig op April 2016)[4]
Vlag van Sowjetunie Sowjetunie

(Vlag van Rusland Rusland)

1957

(1992)

Spoetnik 1

(Kosmos 2175)

1457
Vlag van Verenigde State Verenigde State 1958 Explorer 1 1252
Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk 1962 Ariel 1 40
Vlag van Kanada Kanada 1962 Alouette 1 43
Vlag van Italië Italië 1964 San Marco 1 22
Vlag van Frankryk Frankryk 1965 Astérix 60
Vlag van Australië Australië 1967 WRESAT 14
Vlag van Duitsland Duitsland 1969 Azur 49
Vlag van Japan Japan 1970 Ōsumi 153
Vlag van Volksrepubliek van Sjina Sjina 1970 Dong Fang Hong I 210
Vlag van Nederland Nederland 1974 ANS 5
Vlag van Spanje Spanje 1974 Intasat 9
Vlag van Indië  Indië 1975 Aryabhata 65
Vlag van Indonesië Indonesië 1976 Palapa A1 13
Vlag van Tsjeggoslowakye Tsjeggoslowakye 1978 Magion 1 5
Vlag van Bulgarye Bulgarye 1981 Intercosmos Bulgaria 1300 1
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 1985 Arabsat-1A 12
Vlag van Brasilië Brasilië 1985 Brasilsat A1 15
Vlag van Meksiko Meksiko 1985 Morelos 1 9
Vlag van Swede Swede 1986 Viking 11
Vlag van Israel Israel 1988 Ofeq 1 11
Vlag van Luxemburg Luxemburg 1988 Astra 1A 5
Vlag van Argentinië Argentinië 1990 Lusat 9
Vlag van Hongkong Hongkong 1990 AsiaSat 1 9
Vlag van Pakistan Pakistan 1990 Badr-1 3
Vlag van Suid-Korea Suid-Korea 1992 Kitsat A 11
Vlag van Portugal Portugal 1993 PoSAT-1 1
Vlag van Thailand Thailand 1993 Thaicom 1 7
Vlag van Turkye Turkye 1994 Turksat 1B 8
Vlag van Tsjeggië Tsjeggië 1995 Magion 4 5
Vlag van Oekraïne Oekraïne 1995 Sich-1 6
Vlag van Maleisië Maleisië 1996 MEASAT 6
Vlag van Noorweë Noorweë 1997 Thor 2 3
Vlag van Filippyne Filippyne 1997 Mabuhay 1 2
Vlag van Egipte Egipte 1998 Nilesat 101 4
Vlag van Chili Chili 1998 FASat-Bravo 2
Vlag van Singapoer Singapoer 1998 ST-1 3
Vlag van Republiek van Sjina Taiwan 1999 ROCSAT-1 8
Vlag van Denemarke Denemarke 1999 Ørsted 4
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 1999 SunSat 2
Vlag van Verenigde Arabiese Emirate Verenigde Arabiese Emirate 2000 Thuraya 1 6
Vlag van Marokko Marokko 2001 Maroc-Tubsat 1
Vlag van Tonga Tonga 2002 Esiafi 1 (former Comstar D4) 1
Vlag van Algerië Algerië 2002 Alsat 1 1
Vlag van Griekeland Griekeland 2003 Hellas Sat 2 2
Vlag van Siprus Siprus 2003 Hellas Sat 2 2
Vlag van Nigerië Nigerië 2003 Nigeriasat 1 4
Vlag van Iran Iran 2005 Sina-1 1
Vlag van Kasakstan Kasakstan 2006 KazSat 1 2
Vlag van Colombia Colombia 2007 Libertad 1 1
Vlag van Mauritius Mauritius 2007 Rascom-QAF 1 2
Vlag van Viëtnam Viëtnam 2008 Vinasat-1 3
Vlag van Venezuela Venezuela 2008 Venesat-1 2
Vlag van Switserland Switserland 2009 SwissCube-1 2
Vlag van Eiland Man Man (eiland) 2011 ViaSat-1 1
Vlag van Pole Pole 2012 PW-Sat 2
Vlag van Hongarye Hongarye 2012 MaSat-1 1
Vlag van Roemenië Roemenië 2012 Goliat 1
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 2012 BKA (BelKA-2)[ -
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea 2012 Kwangmyŏngsŏng-3 Unit 2 1
Vlag van Azerbeidjan Azerbeidjan 2013 Azerspace 1
Vlag van Oostenryk Oostenryk 2013 TUGSAT-1/UniBRITE 2
Vlag van Bermuda Bermuda 2013 Bermudasat 1 (former EchoStar VI) 1
Vlag van Ecuador Ecuador 2013 NEE-01 Pegaso 1
Vlag van Estland Estland 2013 ESTCube-1 1
Vlag van Jersey Jersey 2013 O3b-1,-2,-3,-4 4
Vlag van Katar Katar 2013 Es'hailSat1 1
Vlag van Peru Peru 2013 PUCPSAT-1 1
Vlag van Bolivië Bolivië 2013 TKSat-1 1
Vlag van Litaue Litaue 2014 LituanicaSAT-1 and LitSat-1 2
Vlag van België België 2014 QB50P1 and QB50P2 2
Vlag van Uruguay Uruguay 2014 Antelsat 1
Vlag van Irak Irak 2014 Tigrisat 1
Vlag van Turkmenistan Turkmenistan 2015 TurkmenAlem52E/MonacoSAT 1
Vlag van Laos Laos 2015 Laosat-1 1

Aanvalle op satelliete[wysig | wysig bron]

Dit is in die moderne tyd moontlik om satelliete te kraak en hul data te steel of effektief hulle kommunikasies af te luister.[5] Dit het die gevolg gehad dat sekuriteit in satelliet kommunikasie ook ontwikkel moet word.

Om te wys dat hulle die vermoë het om satelliete uit hul wentelbane uit te verwyder , het Rusland, Sjina en die Verenigde State satelliete in lae aarde wentelbane vernietig met missiele. In 2007 het Sjina 'n verouderde weersatelliet met 'n missiel vernietig, wat meer as 40000 stukke ruimterommel geskep het.[6] Die Verenigde State het dit gevolg deur 'n ongebruikte spionasiesatelliet te vernietig met missiele in 2008.[7]

Dienste deur satelliete gebied[wysig | wysig bron]

  • Data verkry oor oeste en ander landboutoepassings.
  • Satellietgedrewe toegang tot die internet
  • Satelliettelevisie
  • Satelliettelefoondienste
  • Satellietnavigasie

Verwysing[wysig | wysig bron]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.