Vusamazulu Credo Mutwa

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Vusamazulu Credo Mutwa
Credo mutwa.jpg
Credo Mutwa in Soweto, Suid-Afrika (1997)
Gebore
Vusamazulu Credo Mutwa

21 Julie 1921
Natal, Unie van Suid-Afrika
Sterf25 Maart 2020 (op 98)
BeroepSangoma, skrywer, storieverteller en beeldhouer

Vusamazulu Credo Mutwa (21 Julie 1921 - 25 Maart 2020) was 'n Zoeloe sangoma (tradisionele geneser) uit Suid-Afrika. Hy was bekend as skrywer van boeke wat gebruik maak van die Afrika mitologie, tradisionele Zoeloe-volksverhale, buitenaardse ontmoetings en sy eie persoonlike ervarings. Sy laaste werk was 'n grafiese roman genaamd Tree of Life Trilogy gebaseer op sy geskrifte van sy beroemdste boek, Indaba my Children.[1] In 2018 is hy vereer met 'n USIBA-toekenning wat deur die Suid-Afrikaanse Departement van Kuns en Kultuur aangebied is vir sy werk in inheemse wysheid.[2]

Credo het homself 'n sanusi (algemene spelling isanuse) genoem, wat 'n soort Zoeloe-waarsêer of sangoma is. Die term spruit uit 'n meer historiese tyd en word deesdae nie wyd gebruik nie, selfs nie in 'n tradisionele omgewing nie.[3][4]

Credo het saam met sy vrou, Virginia, in Kuruman gewoon waar hulle 'n verpleeginrigting bestuur het.[5]

Vroeë lewe[wysig | wysig bron]

Sy pa was 'n wewenaar met drie oorlewende kinders toe hy sy ma ontmoet het. Sy pa was 'n bouer en 'n Christen en sy moeder was 'n jong Zoeloe-meisie. Enersyds vasgevang tussen Katolieke sendelinge en 'n hardkoppige oud-Zoeloe-kryger, die oupa van Credo Mutwa, het sy ouers geen ander keuse gehad as om te skei nie. Credo is buite die huwelik gebore, wat 'n groot skandaal in die dorp veroorsaak het en sy ma is deur haar pa uitgegooi. Later is hy deur een van sy tantes ingeneem.[6]

Hy is later deur sy pa se broer grootgemaak en is na die Suidkus van Natal (vandag KwaZulu-Natal), naby die noordelike oewer van die Mkomazirivier, geneem. Hy was reeds 14 jaar oud toe hy dir eerste keer skool toe is. In 1935 het sy pa bouwerk in die ou Transvaal-provinsie gekry en die hele gesin verhuis na waar hy gebou het.

Nadat hy ernstig siek geword het, is hy deur sy oom na KwaZulu-Natal teruggeneem. Waar moderne medisyne misluk het, het sy oupa, 'n man wat sy vader as 'n heiden- en demoonaanbidder verag het, hom gehelp om gesond te word. Op hierdie punt begin Credo baie van die dinge oor sy mense wat die sendelinge hulle sou laat glo, bevraagteken. "Was ons Afrikane regtig 'n ras van primitiewe wat glad nie kennis gehad het voordat die witman na Afrika gekom het nie?" vra hy homself. Sy oupa het die oortuiging dat sy siekte 'n heilige oproep was om 'n sangoma, 'n geneser, te word. Hy het thwasa (sangoma-opleiding en inisiasie) ondergaan saam met sy oupa en moeder se suster, 'n jong sangoma met die naam Mynah.[7]

Kwa-Khaya Lendaba kultuurdorp[wysig | wysig bron]

Inisiasiegebied van die Kwa-Khaya-kultuurdorp in Soweto

In 1974 het Credo 'n stuk grond in die Oppenheimer-tuine in Soweto bekom om 'n Afrika kultuurdorp te skep om die kulturele erfenis en sy eie leerstellings te bewaar.[8] Hy het tradisionele wonings geskep wat verbeeldingryk die bou patrone van dwarsoor Afrika verteenwwordig het, terwyl menslike en mitologiese figure lewendige, volksoorlewing, oortuigings en tradisies in die Afrika lewendig gemaak het, soos gesien deur sy artistieke visie.[9] Toe die plaaslike bevolking wat die Christendom aangehang het, was destyds agterdogtig oor hierdie kulturele dorpie.[10]

Credo het geglo dat die Soweto-opstand en die popularisering van kommunisme in die swart stryd Afrikane van hul tradisionele wortels verwyder het. Anders as die meeste politieke aktiviste, het hy 'n skeiding tussen wit en swart ondersteun om swart tradisionele stamgebruike en lewenswyse te bewaar.[11] In 1976 het skoliere die kulturele dorpie gedeeltelik afgebrand nadat hy op die Afrikaanse radio verkeerd aangehaal is, aangesien hulle van mening was dat die dorp stam en afsonderlike ontwikkeling bevorder.[11][12] Gedeeltes van die dorp is in die middel 80's weereens afebrand tydens 'n staking teen die Wes-Randse stadsraad.[12]

Beeldhouwerk wat die koning met promiskuïteitsiekte in die Kwa-Khaya-kultuurdorp wat deur Credo Mutwa in Soweto geskep het

Na die moord op sy seun deur swart politieke "aktiviste" en die tweede brandstigting in sy dorp, het Credo weggetrek uit Soweto en 'n kulturele toeristedorp in Lotlamoreng, Mahikeng, (destyds bekend as Bophuthatswana) ontwikkel. Hier het hy toesig gehou oor die bou van klein kulturele dorpies wat elk die tradisionele kulture van die belangrikste Suid-Afrikaanse stamvolke verteenwoordig.[11][13][14]

Die Kwa-Khaya Lendaba-kultuurdorp in Soweto word tans gerestoureer en is steeds gratis vir die publiek beskikbaar. Toergidse is beskikbaar van die opsigter van die dorp.[15]

Profetiese beeldhouwerke[wysig | wysig bron]

Alhoewel baie van die beeldhouwerke by Kwa-Khaya Lendaba onbekend was vir die Afrikane wat hulle bedoel was om te verteenwoordig, is daar volgens sommige van hulle profeties van aard. Die opmerklikste was eise wat die koms van MIV / vigs na Suid-Afrika voorspel het. Dit is gesien in sy fiktiewe beelde van koning Khandakhulu, met 200 vrouens. Hy kon hulle nie almal seksueel bevredig nie, en daarom het hulle elders uitgegaan vir bevrediging, wat daartoe gelei het dat hulle almal ongeneeslike seksueel oordraagbare infeksies opgedoen het. Die sere aan Koning Khandakhulu se penis lyk soos die VIGS-lint. Hierdie beeldhouwerke is in 1979 geskep, drie jaar voordat wetenskaplikes die menslike immuniteitsgebreksvirus ontbloot het.[12] Bewerings van sy ander voorspellings sluit in die vernietiging van Wêreldhandelsentrums in die Aanvalle op 11 September 2001, die sluipmoord op Chris Hani en die politieke ondergang van president Thabo Mbeki.[12][16]

Tradisionele behandeling van MIV / vigs[wysig | wysig bron]

Credo was 'n aktiewe en uitgesproke voorstander vir die gebruik van tradisionele Afrika-medisyne vir die behandeling van MIV / vigs, kanker en tuberkulose.[17] Hy het in 1999 'n trust genaamd die Vulinda Trust geskep om tradisionele kennis te bewaar en om die gebruik van hierdie tradisionele medisyne te bevorder. Die fokus van sy navorsing was veral op 'n Suid-Afrikaanse plant genaamd unwele in Zoeloe (Sutherlandia frutescens). Unwele word tradisioneel as 'n opkikker tonikum gebruik, maar dit het 'n teenkankeraktiwiteit getoon deur middel van in-vitro studies.[18][19] Navorsing oor die doeltreffendheid van Sutherlandia frutescens in die behandeling van MIV / VIGS word voortgesit en fase IIb-proewe word by die Suid-Afrikaanse Instituut vir Kruiewetenskap en Geneeskunde (SAHSMI) gedoen.[20][21]

'Reptiliaanse agenda'[wysig | wysig bron]

Mutwa het hom verbind met David Icke se teorie van 'n 'reptiliaanse agenda' - d.w.s. dat 'n reptiel-buitenaardse ras die wêreld al duisende jare beheer het'.[22][23][24][25]

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • Indaba, My Children (1964). ISBN 0-8021-3604-4, 1st American edition (Maart 1999)
  • Zulu Shaman: Dreams, Prophecies, and Mysteries. ISBN 0-89281-129-3, 2nd edition (10 Oktober 2003)
  • Songs of the Stars. ISBN 1-886449-01-5, 1st edition (Mei 2000)
  • Africa Is My Witness, Johannesburg: Blue Crane Books, 1966. ISBN unknown
  • The Reptilian Agenda with David Icke and Credo Mutwa - the complete series.
  • My People, the Writings of a Zulu Witch-Doctor (Penguin Books, 1977) ISBN 0-14-003210-X

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "The Tree of life Trilogy". Besoek op 5 September 2014.
  2. "Creatives honoured at inaugural USIBA awards | The Star". www.iol.co.za (in Engels). Besoek op 2019-06-19.
  3. "Who's who Southern Africa - Credo Mutwa". Besoek op 5 September 2014.
  4. Flint, Karen (2008). Healing Traditions: African Medicine, Cultural Exchange, and Competition in South Africa, 1820-1948. Ohio University Press. p. 55. Besoek op 6 September 2014.
  5. "Vusamazulu Credo Mutwa". South African History Online. Besoek op 5 September 2014.
  6. Credo Mutwa biography.
  7. Mutwa, Credo (1996). Zulu Shaman. Destiny Books. ISBN 0-89281-129-3.
  8. "Credo Mutwa Cultural Village and Oppenheimer Tower". Moja Heritage Collection. Besoek op 5 September 2014.
  9. "City saddened by the burning of the Xhosa hut at the Credo Mutwa Village". www.joburg.org.za (in Engels). Besoek op 2019-06-19.
  10. "The rich heritage of Credo Mutwa". News24. 2012-07-20. Besoek op 2019-06-19.
  11. 11,0 11,1 11,2 Stier, Oren Baruch; Landres, J. Shawn (2006). Religion, Violence, Memory, and Place. Indiana University Press. pp. 186–187. Besoek op 6 September 2014.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 "The rich heritage of Credo Mutwa". City Press. 20 Julie 2012. Besoek op 5 September 2014.
  13. "Credo Mutwa". Inspirational Black Literature. Besoek op 10 September 2014.
  14. "Mahikeng - North West Province". Tourism North West Province. Besoek op 10 September 2014.
  15. "Credo Mutwa Cultural Village". South African Tourism. Besoek op 10 September 2014.
  16. "Mbeki's Darkest Hour: sangoma predicted his ouster in 1999". New Zimbabwe.com. 13 November 2009. Besoek op 6 September 2014.
  17. "Medicinal plant fights Aids". BBC News. 30 November 2001. Besoek op 3 September 2014.
  18. van Wyk, Ben-Erik; van Oudtshoorn, Bosch; Gericke, Nigel (1999). Medicinal Plants of South Africa. Pretoria: Briza Publications. p. 280. ISBN 978-1-875093-37-3.
  19. (8 Junie 2004) “In vitro culture studies of Sutherlandia frutescens on human tumor cell lines”. Journal of Ethnopharmacology 93 (1): 9–19. doi:10.1016/j.jep.2004.02.028.
  20. (27 April 2007) “A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Trial of Lessertia frutescens in Healthy Adults”. PLoS Clinical Trials 2 (4). doi:10.1371/journal.pctr.0020016.
  21. "Sutherlandia plant begins HIV drug safety trials". SciDev Net. 10 February 2011. Besoek op 3 September 2014.
  22. David Icke interview – Reptilian Agenda
  23. Credo Mutwa & David Icke - The Reptilian Agenda
  24. Credo Mutwa on Alien Abduction an Reptiles
  25. David Chidester, "Credo Mutwa, Zulu Shaman: The Invention and Appropriation of Indigenous Authenticity in African Folk Religion", Journal for the Study of Religion, Vol. 15, No. 2 (2002), bl. 65–85.