Westerhout 40

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Westerhout 40
Blou: X-straal (Chandra ACIS); groen: 5,8 µm (Spitzer); rooi: 8,0 µm (Spitzer)
Blou: X-straal (Chandra ACIS); groen: 5,8 µm (Spitzer); rooi: 8,0 µm (Spitzer)
Soort stelsel H II-gebied
Sterrebeeld Slang
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 18h 31m 29s
Deklinasie -02° 05.4′
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 1 600[1][2][3]
Ouderdom (jaar) 0,8–1,5 miljoen[4]
Skynbare grootte  8 boogminute
Ander name W 40, Sh2-64, RCW 174, "Aquila"-stervormingsgebied[5]
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Westerhout 40 is ’n stervormende gebied in die Melkweg, in die sterrebeeld Slang se Serpens Cauda-deel. Op ’n afstand van 1 600 ligjare is dit een van die naaste streke aan die Sonnestelsel wat Klas O- en Klas B-tipe sterre vorm. Dit word egter grootliks verberg deur sy enorme molekulêre wolk en kan nie maklik in sigbare golflengtes van lig waargeneem word nie.[2][6] Die geïoniseerde gas van die OB-sterre met hul groot massa het ’n H II-gebied geskep[7] met ’n uurglasvorm.[8]

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Soos alle stervormende gebiede bestaan Westerhout 40 uit verskillende komponente: die swerm nuwe sterre en die gasagtige materiaal waaruit hierdie sterre gevorm word (die interstellêre medium).

Die meeste van die gas is in die vorm van molekulêre wolke – die koudste en digste stadium van die interstellêre medium wat hoofsaaklik uit molekulêre waterstof (H2) bestaan.

Sterreswerm[wysig | wysig bron]

’n Oop swerm van jong sterre lê in die middel van die H II-gebied; dit bevat sowat 520 sterre.[2][9] Dié in die middel van die sterreswerm is omtrent 0,8 miljoen jaar oud, terwyl dié aan die buitekant effens ouer is: omtrent 1,5 miljoen jaar.[4] Die swerm is rofweg sferies simmetries, met die swaarder sterre nader aan die middel.[2]

Die wolk word geïoniseer deur verskeie Klas O- en Klas B-sterre.[3] Naby-infrarooi-spektroskopie het een laat O-tipe ster (IRS 1A Suid) en drie vroeë B-tipe sterre (IRS 2B, IRS 3A en IRS 5) geïdentifiseer. Daarby is IRS 1A Noord en IRS 2A Herbig Ae/Be-sterre.[1] Radio-uitstralings van verskeie van die sterre is waargeneem en kan ’n aanduiding wees van ultra-kompakte H II-gebiede.[10]

Oortollige lig in die infrarooi dui daarop dat ’n aantal sterre in die swerm ringe omhet, wat besig kan wees om planete te vorm.[2] Nege Klas 0-protosterre in die suidelike deel van die Slang is waargeneem asook drie Klas 0-protosterre in W 40,[11] wat die mening steun dat die gebied baie jonk is en aktief sterre vorm.

Interstellêre medium[wysig | wysig bron]

Die kern van die molkulêre wolk soos gesien deur Herschel/SPIRE by 500 µm. Die wit sirkels is is jong sterre wat deur die Chandra-X-straalsterrewag waargeneem is.[12][13]

W 40 lê in ’n molekulêre wolk met ’n geraamde massa van 1×104 M (sonmassas).[8] Die kern van die wolk het die vorm van ’n skaapwagter se staf en vorm tans nuwe sterre.[11][14] Die swerm van OB- en pre-hoofreekssterre lê net oos van die kromming in hierdie filament. Danksy die meting van radiolig wat deur koolstofmonoksied geskep word, is die massa van die kern geraam op 200–300 M. Daar is ’n swak, bipolêre uitvloei van gas uit die kern wat waarskynlik van ’n jong stervoorwerp afkomstig is.[15]

Galery[wysig | wysig bron]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Shuping, R. Y. (2012). “Spectral Classification of the Brightest Objects in the Galactic Star-forming Region W40”. Astronomical Journal 144 (4): 116. doi:10.1088/0004-6256/144/4/116.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Kuhn, M. A. (2010). “A Chandra Observation of the Obscured Star-forming Complex W40”. Astrophysical Journal 725 (2): 2485–2506. doi:10.1088/0004-637X/725/2/2485.
  3. 3,0 3,1 Smith, J. (1985). “Infrared sources and excitation of the W40 complex”. Astrophysical Journal 291: 571–580. doi:10.1086/163097.
  4. 4,0 4,1 Getman, K. V. (2014). “Age Gradients in the Stellar Populations of Massive Star Forming Regions Based on a New Stellar Chronometer”. Astrophysical Journal 787 (2): 108. doi:10.1088/0004-637X/787/2/108.
  5. 5,0 5,1 André, Ph. (2010). “From filamentary clouds to prestellar cores to the stellar IMF: Initial highlights from the Herschel Gould Belt Survey”. Astronomy & Astrophysics 518: 102. doi:10.1051/0004-6361/201014666.
  6. "NASA'S SOFIA Airborne Observatory Views Star Forming Region W40". Persberig. Nov 21, 2011. http://www.nasa.gov/mission_pages/SOFIA/11-36.html#.VPygoikmf8E. Besoek op Mar 8, 2015. 
  7. Vallee, J. P. (1987). “The warm C II region between the hot ionized region S 64 = W 40 and the cold molecular cloud G 28.74 + 3.52”. Astronomy & Astrophysics 178: 237.
  8. 8,0 8,1 Rodney, S. A.; Reipurth, B. (2008). "The W40 Cloud Complex". In Reipurth, B. Handbook of Star Forming Regions, Volume II: The Southern Sky ASP Monograph Publications. 5. p. 43. ISBN 978-1-58381-670-7. 
  9. Kuhn, M. A. (2015). “The Spatial Structure of Young Stellar Clusters. II. Total Young Stellar Populations”. Astrophysical Journal 802: 60. doi:10.1088/0004-637X/802/1/60.
  10. Rodríguez, L. F. (2011). “A Cluster of Compact Radio Sources in W40”. Astronomical Journal 140 (4): 968–972. doi:10.1088/0004-6256/140/4/968.
  11. 11,0 11,1 Maury, A. J. (2011). “The formation of active protoclusters in the Aquila rift: a millimeter continuum view”. Astronomy & Astrophysics 535: 77. doi:10.1051/0004-6361/201117132.
  12. Feigelson, E. D. (2013). “Overview of the Massive Young Star-Forming Complex Study in Infrared and X-Ray (MYStIX) Project”. Astrophysical Journal Supplement 209 (2): 26. doi:10.1088/0067-0049/209/2/26.
  13. Broos, P. S. (2013). “Identifying Young Stars in Massive Star-forming Regions for the MYStIX Project”. Astrophysical Journal Supplement 209 (2): 32. doi:10.1088/0067-0049/209/2/32.
  14. Pirogov, L. (2013). “Molecular line and continuum study of the W40 cloud”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 436 (4): 3186–3199. doi:10.1093/mnras/stt1802.
  15. Zhu, L. (2006). “A Study of the Molecular Cloud S64 with Multiple Lines of CO Isotopes”. Chinese Journal of Astronomy and Astrophysics 6 (1): 61–68. doi:10.1088/1009-9271/6/1/007.
  16. Povich, M. S. (2013). “The MYStIX Infrared-Excess Source Catalog”. Astrophysical Journal Supplement 209 (2): 31. doi:10.1088/0067-0049/209/2/31.
  17. Block, A. (2013). "SH2-64". http://www.caelumobservatory.com. Besoek op September 26, 2015.  External link in |website= (help)

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 18h 31m 29s, −02° 05′ 36″