Alfred Dreyfus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Alfred Dreyfus
9 Oktober 1859 – 12 Julie 1935 (75 jaar oud)
Alfred Dreyfus

Geboorteplek Mulhouse, Elsas, Frankryk
Plek van afsterwe Parys, Frankryk
Lojaliteit Vlag van Frankryk Frankryk
Diens/Tak Franse weermag
Jare in diens 1880–1918
Rang Luitenant-kolonel
Eenheid Artillerie
Veldslae/oorloë Eerste Wêreldoorlog
Toekennings Chevalier de la Légion d'honneur (1906)
Officier de la Légion d'honneur (1918)
Familie Raphael Dreyfus (vader)
Jeannette Libmann (moeder)
Lucie Eugénie Hadamard (eggenoot)
Pierre Dreyfus (seun)
Jeanne Dreyfus (dogter)

Alfred Dreyfus (Mulhouse, 9 Oktober 1859Parys, 12 Julie 1935) was 'n Joods-Franse offisier wat veral bekend is vanweë die "Dreyfus-saak".

Dreyfus-saak[wysig | wysig bron]

Eietydse illustrasie van die degradering
Die huis van Dreyfus op die Devil's Island in Frans-Guyana

Dreyfus is op 15 Oktober 1894 in hegtenis geneem ná vals dokumente waarvolgens hy verraad sou gepleeg het (hy was na bewering 'n spioen vir Duitsland). Hy is op 5 Januarie 1895 van sy rang ontneem en gevonnis tot lewenslange tronkstraf, wat uitgedien moes word op die berugte Devil's Island in Frans-Guyana.

Sy vonnis het baie opskudding veroorsaak en verskeie mense het hulle beywer om hom vrygelaat te kry. Dit het op 19 September 1899 gebeur. Eers op 12 Julie 1906 is hy egter heeltemal vrygespreek van die aanklagte teen hom.

Die bekende Franse skrywer Émile Zola was een van dié wat hom vir sy vrylating en rehabilitasie beywer het met sy beroemde pamflet uit 1898 getiteld: J'accuse ...! ("Ek beskuldig ...!"). Daarin is ook die naam van die werklike spioen vermeld, die Hongaar Ferdinand Walsin-Esterhazy.

Dreyfus sou later terugkeer na die leër as majoor, maar weens swak gesondheid is hy in 1907 eervol ontslaan. In die Eerste Wêreldoorlog het hy weer na die leër teruggekeer en is hy uiteindelik bevorder tot luitenant-kolonel.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • Lettres d'un innocent (1898)
  • Les lettres du capitaine Dreyfus à sa femme (1899, geskryf op Duiwelseiland)
  • Cinq ans de ma vie (1901)
  • Souvenirs et correspondance (postuum vrygestel in 1936)